Katolicki ołtarz i jego piękno

Kult satanistyczny całkiem jawny - Little Rock, stan Arkansas, USA

Symbolika jest ważna, wie o tym Bóg jak i Lucyfer.
Dlatego w przestrzeni publicznej katolicy stawiają krzyże i kapliczki maryjne.
Ale tam gdzie masoneria zdobyła przewagę, usuwa się symbole Chrystusa
i stawia znaki diabła.

Na zdjęciu pomnik Lucyfera w miejscowości 
Little Rock, stolicy stan Arkansas, przed stanowym Kapitolem - miejscem władzy. Postawili go (na platformie samochodowej) i sfinansowali prominentni obywatele tego miasta i stanu - sataniści z organizacji "Świątynią Szatana" (kwerenda na oficjalnej stronie satanistów budzi zgrozę).
Diaboliczność pomnika, podkreślają dzieci mające zaufać na swej drodze życiowej Lucyferowi! 
Pomnik stał symbolicznie miesiąc, jako sprzeciw wobec chrześcijan, którzy w przestrzeni publicznej postawili  10 Tablic Mojżeszowych.

Niepokalana módl się za nami!

Redakcja

św. Pius, a modernizm

za: https://www.facebook.com/search/top/?q=%C5%9Bw.%20Pius%20x

Załgany mit „tolerancji religijnej” XVI wieku

Załgany mit „tolerancji religijnej” XVI wieku

Polska historia mitami stoi, warto się przyjrzeć mitowi „złotego wieku” i panującej w niej „tolerancji religijnej”. Faktycznie od czasów prześladowań katolików  – co może być szokiem dla czytających. Jak opinia współczesnych katolików o fałszywym ojcu literatury polskiej Mikołaju Reju, o którym współcześni pamiętając mu profanację kościołów, wypędzanie księży katolickich i prześladowanie zakonników pisali, że był  „szatanem rozwiązanym, smokiem z Okszy, Sardanapalem Nagłowskim”.

Nie bez kozery wspominamy o Reju jako wręcz modelowym sposobie wprowadzania herezji w Królestwie Polskim i Wielkim Księstwie Litewskim. Nie przez władzę królewską wprowadzono nowe wyznania jak w Europie, ale oddolnie.

O ile luteranin rozszerzył się jak błyskawica wśród niemieckojęzycznych mieszczan (zajmowanie kościołów, klasztorów i antykatolickie, nietolerancyjne miejskie ustawodawstwo to norma), to kalwinizm miał bazę w szlachcie.

W formalnie katolickim państwie prześladowanie Kościoła dokonywani szlacheccy właściciele miast i wsi (mieli prawa własności również do świątyń) wypędzając kler, profanując katolickie ołtarze oraz zasiedlając swoje dobra heretykami z zagranicy. Proszę sobie wyobrazić przerażenie katolickiej ludności wiejskiej i miejskiej, z dnia na dzień pozbawionej miejsca kultu i sakramentów! „Wiek tolerancji” wręcz prosi się o historyczne opracowanie tych prześladowań.

Mikołaj Rej pod koniec życia był właścicielem 17 wsi, w 6 wsiach posiadał swoje części, aż strach pomyśleć ile bezeceństw się tam dopuścił, by w nich zakładać heretyckie zbory. Nie bez powodu podaję liczbę, gdyż wystarczy krótka kwerenda internetowa, by odsłonił się ponury obraz prześladować. W odróżnieniu do Europy w Polsce, kalwińska predestynacja (dobrobyt i zbawienie) miały ograniczać się do tej klasy społecznej. Mało znaną postacią był z kolei Szymon Zacjusz, właściwie Szymon Żak, który miał opinię niszczyciela kościołów katolickich na Litwie.

Historia wielu miast, miasteczek i wsi w XVI wieku ma podobny przebieg.

Najpierw wieś Bobina (należąca wcześniej do Reja), którą Kacper Smolik, właściciel w 1565 r. spalił i sprofanował kościół, i przez 48 lat parafia była w rękach innowierców.

Bełżyce – W 1558 ówczesny właściciel miasta, Andrzej Bzicki przekazał tutejszy kościół w ręce kalwinów. Wydał on również nakaz uczęszczania przez mieszczan w nabożeństwach w przekształconym ze świątyni katolickiej zborze. W przeciwnym wypadku mieszkańcowi Bełżyc grozi kara pieniężna (5 groszy) lub więzienia.

Kiszkowo – Od 1558 roku za sprawą właścicielki Węgrowa Anny z Radziwiłłów Kiszkowej nastąpił napływ osadników protestanckich. Miasto stało się ważnym ośrodkiem reformacji. Kościół parafialny został przekazany zborowi kalwińskiego. W mieście ufundowano drukarnię i szkołę ewangelicką. W 1565 roku Węgrów stał się kolebką ruchu braci polskich.

Dubiecko – W 1551 roku przeniósł się Stanisław Mateusz Stadnicki z Niedźwiedzia do Dubiecka i zaczął popularyzować reformację w Przemyskim. Jako właściciel Dubiecka skasował dobra katolików, a kościół zamienia na zbór kalwiński. Pierwszym kaznodzieją został mianowany przez Stadnickiego Albert z Iłży, apostata. W Dubiecku znaleźli schronienie i protekcję dwaj reformatorzy, Jerzy Tobołka i Andrzej z Dynowa, obaj wyklęci przez kościół rzymskokatolicki oraz przebywał tu Wojciech z Iłży.

Pińczów – Za sprawą Mikołaja Oleśnickiego miasto stało się ośrodkiem reformacji. Oleśnicki udzielił w nim schronienia m.in. Franciszkowi Stankarowi – profesorowi Akademii Krakowskiej, uwięzionemu przez biskupa krakowskiego na zamku w Lipowcu i wyzwolonemu przez grupę szlachty. W latach 1550–1551 z miasta wypędzono paulinów, a kościół zmieniono w zbór kalwiński. W budynkach poklasztornych powstało słynne na całą Europę gimnazjum pińczowskie nazywane później sarmackimi Atenami. W szkole nauczał m.in. Francuz Piotr Statorius-Stojeński (jedna z czołowych postaci herezji kalwińskiej, skierowanej do Polski przez samego jej założyciela).

Węgrów – Od 1558 roku za sprawą właścicielki Węgrowa Anny z Radziwiłłów Kiszkowej nastąpił napływ osadników protestanckich. Miasto stało się ważnym ośrodkiem reformacji. Kościół parafialny został przekazany zborowi kalwińskiego.

Pałecznica – wieś. W okresie rozwoju reformacji na ziemiach polskich podkomorzy łęczycki Stanisław Lasocki w 1551 r. przekształcił kościół w zbór kalwiński. W 1584 r. kościół przekształcony na zbór ariański braci polskich stał się jednym z najważniejszych ośrodków tego ruchu w Polsce. Został on zwrócony katolikom 33 lata później w okresie kontrreformacji..

Grodzisk Wielkopolski – miasto w latach 1563-1593 –  było ośrodkiem reformacji: kościół parafialny oddano protestantom, działała tu słynna szkoła, w której wykładał znany heretyk Erazm Gliczner Skrzetuski.

Kiedy w 1557 r. Mikołaj Radziwiłł „Czarny” przeszedł na kalwinizm (później arianizm) zaczął energicznie zwalczać katolicyzm i prawosławie w swoich litewskich i małopolskich posiadłościach: od 1560 odebrał katolikom kościoły m.in.w Nieświeżu, Klecku, Ołyce, Subotnikach, Mordach i Szydłowcu i przekazał je pastorom kalwińskim (wykonawcą był wspomniany wyżej, potęgowany „Czarnego” Szymon Zacjusz).

Lista jest długa. Przykładowo w roku 1569 istniało na terenie Małopolski 260 zbiorów kalwińskich i 52 ariańskich.  Na Liwie odpowiednio 191 zborów kalwińskich. W Wielkopolsce 37 polskojęzycznych i 120-140 niemieckojęzycznych zborów. Liczbę zborów ariańskich na Rusi w latach 1618-1620 ocenia się na 26. Cześć z nich powstała na fundamencie przejętych świątyń katolickich.

Znamienne są daty zajmowania katolickich kościołów. Pierwsze 10 lata panowania Zygmunta II Augusta, który w odróżnieniu od ojca nie posiadał „zmysłu katolickiego”. Może wyczuto jego obojętność, albo ustne przyzwolenie. Apogeum tych nastrojów przypada na rok 1555, kiedy na sejmie zaproponowano zwołanie soboru narodowego co zaakceptował król oraz biskupi katoliccy. Zygmunt August wysłał do papieża poselstwo z wręcz rewolucyjnymi postulatami.

Można powiedzieć, że uratował nasz cud przed całkowitym popadnięciem narodu w herezję. Jan Kalwin moderował sytuację w Królestwie Polskim wśród swoich wyznawców zachęcając do aktywności w zakładaniu „zborów Bożych” (do dziś zachowało się jego 80 listów). Jego następca Teodor Beza (zachowała się korespondencja w sprawie elekcji Henryka Walezego) był również w stałym kontakcie z gminą kalwińską w Polsce. Beza co ciekawe był głównym przedstawicielem ruchu „monarchomachów” (tyranobójcy), czyli przyzwolenia na zamordowanie monarchy przez „przedstawiciela ludu”. Polityczny ruch polityczny „egzekucji praw”, mający pełne poparcie heretyków, miał w programie uzależnienie od Rzymu i powstanie kościoła narodowego. Sytuacja stawała się niebezpieczna.  

Różnowiercy stanowili mniejszość szlachty, ale stanowili w pewnym okresie  2/5 izby poselskiej (było to możliwe dzięki dyscyplinie konfesyjnej i aktywności publicznej), a wg. obliczeń prof. Janusza Tazbira („Szlachta i teologowie”) w roku 1572 r. senatorów katolickich  było 58  (oraz 13 biskupów), a odpowiednio zwolenników protestantyzmu i prawosławia 59 senatorów. Zresztą przez cały wiek XVI wielu biskupów sprzyja protestantyzmowi (tkwili w Kościele chyba z powodu otrzymywanych dochodów) jak np. bp kujawski, chełmiński i kamieniecki Jan Drohojowski czy Jakub Uchański  abp. gnieźnieński, w sercu będąc heretykami. Sytuacja jest na tyle poważna , że ze względu na groźby bp. Luigi Lippomano – pierwszy nuncjusz apostolski w Polsce, w 1558 r. był zmuszony powrócić do Rzymu. Wielu odstępców od wiary było eks-księżami jak np. Jan Łaski (zlikwidował min. Kościół Katolicki we Fryzji), Marcin Krowicki, czy Andrzej Frycz Modrzewski (miał niższe święcenia kapłańskie).

Na szczęście ruch kalwinistyczny podzielił się na radykalne skrzydło ariańskie, wiele starych rodów szlacheckich wymarło na syfilis, a nowe polskie rody katolickie zrównoważyły wpływy protestanckie. Król ostatecznie nie zmienił wyznania (modlitwy jego siostry Anny Jagiellonki?).

Po sprowadzeniu jezuitów przez króla Stefana Batorego został zahamowany zwycięski pochód herezji, zaczęły się powroty do Kościoła. Nastąpiła zmiana pokoleniowa, dzieci szlacheckie ukończyły jezuickie kolegia (pierwsza szkoła w Braniewie w otwarta 1562 r.). Ustawy Soboru Trydenckiego zostały przyjęte przez ogólnokrajowy synod w 1577 r., choć w rzeczywistości dopiero synod prowincjonalny w roku 1589 zaczął wprowadzać je w życie. Panowanie ortodoksyjnego katolika króla Zygmunt III Waza (nominacje na urzędy Rzeczpospolitej i rozdawnictwo dzierżaw katolikom) ostatecznie przeważyło szalę. Rebelia Chmielnickiego na Ukrainie zniszczyła tamtejsze zbory. Najazdy: moskiewski, szwedzki i siedmiogrodzki dopełniły reszty.

Może modlitwy prześladowanych chłopów katolików zanoszone do Królowej Nieba dały potrzebną łaskę wiary dla Polski. Tego na tej ziemi już się nie dowiemy.

Piotr Błaszkowski

za: http://prawy.pl/78021-zalgany-mit-tolerancji-religijnej-xvi-wieku/

Arcybiskup, Marcel Lefebvre celebruje Mszę św. 29 VIII 1976 w Lille

 (29 Aug 1976) The French Archbishop, Marcel Lefebvre, was severely condemned by Pope Paul on Sunday (August 29) for celebrating the old latin mass in Lille

Strój niedzielny na niedzielnej Mszy św.

Jeżeli mamy świadomość, że wchodząc do kościoła, stajemy przed Stwórcą, Panem i Zbawicielem, to problem właściwego ubioru praktycznie nie istnieje. Fakt przebywania w miejscu świętym na niewielu robi wrażenie, bowiem zatraciło się poczucie sacrum.

za: 

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10157878024885031&set=a.51977215030&type=3&theater

Od 2 IX 2018 w przeoracie w Gdyni dwie Msze św. niedzielne - FSSPX

Od niedzieli 2 września w kościele pw. Niepokalanego Serca NMP w Gdyni w niedziele będą odprawiane 2 Msze święte - o godz. 10.00 oraz o godz. 18.00.

za:
https://www.facebook.com/FSSPXGdynia/?hc_ref=ARR1c2McgY8W1_nuTGNPzq30bR7IRSmupa5_SxNKaxrUIdFtar7d63Z2YE_TSyh-fGw&fref=nf&__xts__[0]=68.ARBhK0pJk0fRmH0qFLAUmRKrfFQOcraEIOpy7k_94JpMPs0SYWVvG_HDQs0GuA4m4-tBiphevXr9eTuzG7LoI6GGj26v1leX7ZdqoFglBIehntYJ5evzs9rTt9d8QG3DTP9os9A&__tn__=kC-R

Buddyzm jest sprzeczny z wiarą katolicką | dr Anna Mandrela

Ora pro nobis...

Czy popieranie homoseksualistów to strategia Franciszka?

Jeszcze nie ucichła skandal z listem w sprawie  zaangażowana Franciszka w ochronę homoseksualnego drapieżcy i byłego kardynała Theodore'a McCarrick'a, a konserwatywny portal churchmilitant.com podaje inną rewelację. Arcybiskup Buenos Aires  Bergoglio, pozwolił uniknąć odpowiedzialności argentyńskiemu biskupowi Janowi Karolowi Maccarone, nagranego podczas aktu homoseksualnego z Afredem Serrano w 2005 r. Bergolio pomógł zrobić z Maccarone "ofiarę" zemsty politycznej czy wręcz prowokacji służb. W 2010 oficjalnie publicznie pojawili się na wspólnym udzieleniu sakramentu bierzmowania w  diecezji obok Buenos Aires. Bp. Maccarone widziano później w domu misyjnym dla upośledzonych dzieci w Claypole.

Odsyłamy do pełnej wersji poniżej

Redakcja

zdjęcie za: Jesus Christ, Our Shepherd

http://4christum.blogspot.com/2018/07/bergoglio-protected-in-uca-homosexual.html

BUENOS AIRES, Argentina (ChurchMilitant.com) - Pope Francis, currently implicated in protecting homosexual predator and former Cardinal Theodore McCarrick, reportedly was involved in a similar cover-up while archbishop of Buenos Aires, Argentina. 

The case involves the late homosexual Bp. Juan Carlos Maccarone, formerly of Santiago del Estero, who resigned as bishop in 2005 after a video surfaced of his homosexual encounter with 23-year-old Alfredo Serrano. An initial PR campaign under Cdl. Jorge Bergoglio made Maccarone out to be the victim while avoiding the moral implications of Bp. Maccarone's actions.

The scandal widened when Maccarone surfaced five years later administering the sacraments in a diocese next to Buenos Aires headed by Bergoglio. In 2010 Maccarone confirmed children at Holy Trinity parish in Rufino while residing a few hundred miles away in Claypole, a suburb of Buenos Aires, at a mission that was home to a large number of disabled children.

The immediate PR campaign begun in 2005 under Cdl. Bergoglio avoided the moral angle of homosexuality. Bishop Maccarone was made out to be the target of revenge or the victim of political enemies.

Father Guillermo Marco, spokesman for Cdl. Bergoglio, addressed the supposed motives of Maccarone's enemies.

"Everything points to ... political revenge," Marco said. Continuing this spin, Fr. Marco told a local radio station that the release of the video "sounds like it was put together by some intelligence arm."

Likewise, an episcopal commission chaired by Cdl. Bergoglio immediately following the incident in 2005 wrote a declaration of solidarity, sympathizing with Maccarone, which scandalized many of the faithful. The statement praises Maccarone, expressing gratitude to the former bishop for his "service of the poor and those who have threatened life and faith." 

Check out Church Militant's #CatholicMeToo coverage.

Ultimately the church cited "health problems" that caused Maccarone to resign his episcopal office without mentioning the homosexual encounter that was caught on tape. Fortunato Mallimaci, a Buenos Aires sociologist, noted the soft-peddling of the incident by Church officials dealt a serious blow to the church's credibility.

"This means that the idea of the Catholic Church as the moral reference of the Catholic nation is very strongly put in doubt," Mallimaci said. "It shows that a double standard exists within the church itself." He said the incident and how it was handled also weakened the Church's moral authority, especially when teaching on issues of sexuality.

After Maccarone died in 2015, reports surfaced that he had also sexually abused at least one minor. While bishop of Chascomús, Maccarone was criminally implicated in the homosexual abuse of a minor but was allegedly protected by the Argentinian bishops' conference (CEA).

In spite of the alleged abuse of at least one minor, Maccarone was put in proximity with children at least by 2010 in Buenos Aires. The same year that Maccarone was seen confirming children in Rufino, media reported the former bishop of Santiago del Estero was residing in Claypole (Buenos Aires) in Cotolengo de Don Orione, home to a large number of children with disabilities. Maccarone reportedly was offering Mass for the nuns responsible for the children's care.

Maccarone was also in proximity of youth as dean of the faculty of theology at the Pontifical Catholic University of Buenos Aires, whose grand chancellor at the time was Cdl. Bergoglio.

The similarity between homosexual predators such as ex-Cdl. McCarrick and the late Bp. Maccarone was presented in an op-ed piece in The New York Times. The article noted homosexual relationships among clerics is given a pass by the hierarchy until it turns criminal and only then when it's outed:

The other rule of the clerical closet is not violating the civil law — or at least not getting caught. Francis defended Monsignor Ricca by distinguishing between sins and crimes: "They are not crimes, right? Crimes are something different." This distinction provides cover for sex abuse. When countless priests are allowed to live double lives, it is hard to tell who is concealing crimes. Cardinal McCarrick was widely seen as "merely" preying on adult seminarians. Now he has been credibly accused of sexual abuse of a minor."

 Pope Francis is now being called to hold to his own zero-tolerance policy, which includes as per the #CatholicMeToo movement, not only sexual abuse of minors but also of vulnerable adults.

https://www.churchmilitant.com/news/article/abp.-bergoglio-protected-homosexual-bishop-in-argentina