Ostro jak brzytwa, czyli rzecz o książkach: "Maria Tudor. Pierwsza królowa" [materiał archiwalny]

Nouvelle Église Holy Cross Catholic Church SSPX Nairobi, Kenya | Visite et Messe Latine

#FSSPX Dans cette vidéo, nous vous faisons découvrir cette magnifique église catholique traditionnelle et vous montrons la messe latine selon la forme extraordinaire. Que vous soyez un passionné de l’histoire de l’Église, intéressé par le SSPX, ou que vous souhaitiez simplement découvrir une église catholique à Nairobi, cette vidéo est pour vous !

List ks. Pagliaraniego do kard. Fernándeza

Menzingen, dnia 18 lutego 2026 r. Środa Popielcowa Najczcigodniejsza Eminencjo, przede wszystkim dziękuję za przyjęcie mnie dnia 12 lutego, jak również za upublicznienie treści naszego spotkania, co sprzyja całkowitej przejrzystości w komunikacji. Nie mogę nie przyjąć z zadowoleniem otwarcia na dyskusję doktrynalną, okazanego dziś przez Stolicę Apostolską, z tej prostej przyczyny, że ja sam zaproponowałem ją dokładnie siedem lat temu, w liście z dnia 17 stycznia 2019 r.1 Wówczas Dykasteria nie wyraziła większego zainteresowania taką dyskusją, argumentując – ustnie – że porozumienie doktrynalne pomiędzy Stolicą Apostolską a Bractwem św. Piusa X jest niemożliwe. (...) https://news.fsspx.pl/2026/02/list-ks-pagliaraniego-do-kard-fernandeza /

Carta del Padre Pagliarani al Cardenal Fernández

Respuesta del Consejo General de la Fraternidad San Pío X al Prefecto del Dicasterio para la Doctrina de la Fe. Menzingen, 18 de febrero de 2026 Miércoles de Ceniza Eminencia Reverendísima, Ante todo, le agradezco haberme recibido el pasado 12 de febrero, así como haber hecho público el contenido de nuestro encuentro, lo cual favorece una perfecta transparencia en la comunicación. No puedo sino acoger favorablemente la apertura a una discusión doctrinal, manifestada hoy por la Santa Sede, por la sencilla razón de que fui yo mismo quien la propuso hace exactamente siete años, en una carta fechada el 17 de enero de 20191. En aquel momento, el Dicasterio no mostró realmente interés por tal discusión, aduciendo —de forma oral— que era imposible llegar a un acuerdo doctrinal entre la Santa Sede y la Fraternidad San Pío X. (...) https://fsspx.news/es/news/carta-del-padre-pagliarani-cardenal-fernandez-57309?

Letter from Father Pagliarani to Cardinal Fernández

Response of the General Council of the Society of Saint Pius X to the Prefect of the Dicastery for the Doctrine of the Faith. Menzingen, 18 February 2026 Ash Wednesday Most Reverend Eminence, First of all, I thank you for receiving me on 12 February, and for making public the content of our meeting, which promotes perfect transparency in communication. (...) źródlo: https://fsspx.news/en/news/letter-father-pagliarani-cardinal-fernandez-57309?

Przegląd tradycjonalistyczny #185 - Spotkanie na szczycie

Z kalendarza liturgicznego: Środa Popielcowa

Posypywanie głów popiołem powstało w związku z praktyką publicznej pokuty. W Środę Popielcową pokutnicy wyznawali grzechy i przywdziewali włosiennice, a biskup posypywał ich głowy popiołem. Po odmówieniu psalmów pokutnych biskup wydalał ich ze świątyni przy śpiewie słów, którymi Pan Bóg zapowiedział Adamowi wygnanie z raju. Po ostatnim upomnieniu przez biskupa zamykano drzwi zostawiając pokutników na zewnątrz. Dzielili się oni na cztery grupy zależnie od stopnia winy. Najniższą stanowili «płaczący», którym nie wolno było wchodzić do kościoła. Pozostawali oni na dziedzińcu i ze łzami prosili wchodzących o modlitwy. Na drugim stopniu byli «słuchający», którzy stojąc razem z katechumenami w przedsionku świątyni słuchali pouczającej części Mszy świętej. Pokutnicy trzeciego stopnia, «klęczący», zajmowali miejsce w głównej nawie i po wyjściu słuchających otrzymywali błogosławieństwo biskupa. Pokutnicy czwartego stopnia, «stojący», mieli prawo uczestniczyć w całej Mszy świętej, ale byli wyłączeni od Komunii św. Pokutnicy byli zobowiązani do surowych praktyk pokutnych, przez które mieli zadośćuczynić za grzechy i dać dowód poprawy. Pojednanie pokutników z Kościołem odbywało się w Wielki Czwartek. Z czasem także inni wierni zaczęli poddawać się obrzędowi posypania popiołem. Papież Urban II na synodzie w Bonewencie w roku 1091 rozszerzył ten obrzęd na wszystkich wiernych.

Popiół jest symbolem znikomości świata oraz pokory i pokuty. Poddając się obrzędowi posypania głów popiołem uznajemy publicznie naszą grzeszność i wyrażamy chęć poprawy. Na mocy zasług Kościoła otrzymujemy pomoc Bożą do gorliwego odbycia Wielkiego Postu.

Ks. Franciszek Blachnicki i historia Ruchu Światło-Życie: analiza krytyczna - Jacek Schmidt

Materiał archiwalny] Ostro jak brzytwa, czyli rzecz o książkach: Szaleńcy Boży

Why smart people struggle to find God

In this video I explain why smart people struggle to find God.