Saint Nilus of Sinai (russian Old Believers icon)/en.wikipedia.org
Zdając sobie sprawę, że postać
św. Nila jest prawie nieznana dla większej części wiernych Kościoła, —
poniżej prezentujemy krótką notkę biograficzną Świętego pochodzącą z
Encyklopedii Katolickiej (wydanie z 1911 r. – w j. angielskim):
” Święty Nil był jednym z uczniów i żarliwych obrońców Jana Chryzostoma.
Był on żołnierzem pełniącym służbę na dworze cesarskim w Konstantynopolu; — żonatym, miał dwóch synów.
W czasie gdy św. Jan Chryzostom
był patriarchą, — przed swoim wygnaniem (w latach 398 – 403), — Nil
pobierał u niego nauki w zakresie studiów nad Pismem Świętym i uczynków
pobożności.
Święty Nil pozostawił żonę i
jednego syna — i wraz z drugim synem Theodulosem, — wybrał się na
górę Synaj, aby zostać mnichem.
Biskup Eleusy wyświęcił ich obu do stanu duchownego. — Matka i drugi syn również wybrali życie zakonne w Egipcie.
Przebywając w klasztorze na górze Synaj św. Nil stał się dobrze znaną osobistością w Kościele Wschodnim.
Poprzez swoje pisma i
korespondencje odegrał on ważną rolę w historii. Był znany jako teolog,
nauczyciel Pisma Św. i pisarz ascetyczny,
— tak że ludzie wszystkich stanów, — od cesarza począwszy a na niewolniku skończywszy, — słali do niego listy z prośbami o radę.
Treścią jego licznych pism,
włączając w to bogaty zbiór listów, — były potępienia wszelkich
występków, — w tym szczególnie herezji i pogaństwa oraz nadużyć
dyscypliny.
Szeroko omawiał prawa i reguły ascetyzmu ze szczególnym uwzględnieniem maksym dotyczących życia zakonnego.
Nie obawiał się też napominać a
nawet grozić ludziom na wysokich stanowiskach, opatom i biskupom,
gubernatorom i senatorom, nawet samemu cesarzowi.
Korespondował on z przywódcą Gotów Gainą, — usiłując nawrócić go z Arianizmu.
Energicznie potępił on prześladowanie św. Jana Chryzostoma przez cesarza Arkadiusza i jego dwór.
Świętego Nila trzeba zaliczyć do czołowych pisarzy ascetycznych piątego stulecia.
Jego święto jest obchodzone 12
listopada w bizantyjskim kalendarzu; — w tym samym dniu jest też
czczony w Martyrologium Rzymskim.
Święty Nil prawdopodobnie umarł ok. roku 430, gdyż brak jest dowodów na jego działalność po tej dacie”.
TREŚĆ PROROCTWA
Ludzie po 1900 roku, — w połowie XX stulecia, — zmienią się nie do poznania.
Kiedy nadejdzie czas nadejścia
Antychrysta, — cielesne namiętności zaćmią umysły ludzi, — hańba i
bezprawie będzie rosnąć w siłę.
Wtedy to świat będzie się zmieniać nie do poznania.
Wygląd ludzi się zmieni tak, że nie można będzie odróżnić mężczyzn od kobiet, z powodu bezwstydności w ubiorze i uczesaniu.
— Ludzie ci będą okrutni i podobni do dzikich zwierząt z powodu pokus Antychrysta.
Nie będzie żądnego szacunku dla rodziców i starszych ludzi, — miłość będzie gasnąć,
— a katoliccy duchowni, biskupi i
księża, — będą stawać się próżnymi ludźmi, — zupełnie nie
odróżniającymi prawdy od fałszu.
W tym czasie zmieni się moralność i tradycje chrześcijan i Kościoła.
Ludzie porzucą skromność, i zapanuje rozwiązłość.
Kłamstwo i chciwość przybierze wielkie rozmiary, — a biada tym co gromadzą skarby.
Żądza, cudzołóstwo, homoseksualizm, tajemne niegodziwości i zbrodnia zapanują w społeczności.
W tym czasie, który nadejdzie, z
powodu ogromu tych wielkich zbrodni i rozwiązłości, — ludzie zostaną
pozbawieni łaski Ducha Świętego, jaką otrzymali na Chrzcie świętym, a
także wyrzutów sumienia.
Domy Boże będą pozbawione bogobojnych i pobożnych duszpasterzy,
— i biada chrześcijanom jacy pozostaną na świecie w tym czasie.
Wielu zupełnie straci Wiarę, — ponieważ nie znajdą nikogo, kto by im pokazał światło prawdziwej wiedzy.
Wtedy to będą się oni separować
od świata w święte „okopy” w poszukiwaniu ulgi w ich duchowych
cierpieniach, — ale wszędzie będą napotykać przeszkody i ograniczenia.
I wszystko to będzie
wynikać z faktu, — że Antychryst będzie chciał być panem ponad
wszystkim i stanie się władcą całego świata, i będzie czynić „cuda” i
znaki kłamliwe.
Udzieli też nieszczęśliwemu człowiekowi zdeprawowanej inteligencji tak,
— że odkryje on sposób, —
w jaki jeden człowiek będzie mógł prowadzić rozmowę z innym z
jednego końca ziemi do drugiego.
W tym czasie ludzie będą latać jak ptaki i docierać do dna morskiego jak ryby.
I kiedy dokonają tego
wszystkiego, — ci nieszczęśliwi ludzie będą wieść życie w wygodach —
nie wiedząc, biedne dusze, — że jest to oszustwo Antychrysta.
I co jest świętokradztwem – Antychryst tak napełni naukę próżnością,
— że zboczy ona z prawdziwej
drogi i spowoduje, — że ludzie stracą wiarę w istnienie Boga i w
tajemnicę Trójcy Przenajświętszej.
Wtedy to dobry Bóg zobaczy upadek ludzkiego rodu — i skróci te dni przez wzgląd na tych niewielu, — którzy będą zbawieni,
— ponieważ nieprzyjaciel stara się wprowadzić w błąd (jeżeli to możliwe) nawet i wybranych (1)…
Wtedy to miecz kary nagle się ukarze i zgładzi bezbożnika(2) i jego pachołków (3).
———————————————————-
Przypisy: 1) por. Mt 24, 24.; 2) tj. Antychrysta; 3) por. 2 Tes 2, 8.
tł. Mirek S.
Tekst pochodzi z letniego wydania pisma „THE FATIMA CRUSADER” (1996),
ukazał się w „Szczerbcu” nr 8-10 (118-120) z 2001 r.
Źródło: Signum Dei
