MOTU PROPRIO - komentarz Bractwa

Komunikat prasowy Przełożonego Generalnego Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X

Przez Motu Proprio Summorum Pontificum, Ojciec Święty Benedykt XVI zwrócił należne prawa Mszy Trydenckiej, jasno oświadczając, że Mszał Rzymski ustanowiony przez świętego Piusa V nigdy nie został zniesiony. Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X cieszy się widząc, że Kościół odnajduje w ten sposób swoją liturgiczną Tradycję, ofiarując kapłanom i wiernym, którzy do tej pory byli jej pozbawieni, możliwość wolnego dostępu do skarbu Mszy tradycyjnej, na chwałę Boga, dla dobra Kościoła i zbawienia dusz. Dla tego wielkiego dobra duchowego, Bractwo Kapłańskie świętego Piusa X wyraża Ojcu Świętemu swoją żywą wdzięczność.

List, który towarzyszy Motu Proprio, nie ukrywa jednak pozostających jeszcze trudności. Bractwo świętego Piusa X wyraża życzenie, aby przyjazny klimat, wprowadzony przez nowe decyzje Stolicy Apostolskiej, pozwolił - po wycofaniu dekretu o ekskomunice, która dotyczy wciąż Biskupów Bractwa - spokojniej rozmawiać o trudnościach w zagadnieniach doktrynalnych.

Lex orandi, lex credendi, prawo liturgii jest prawem wiary. Wierne duchowi naszego założyciela, Arcybiskupa Marcela Lefebvre, Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X pozostaje tak samo przywiązane do liturgii tradycyjnej, jak do nierozerwalnie z nią związanej wiary, która była wyznawana « zawsze, wszędzie i przez wszystkich ».

Menzingen, 7 lipca 2007

Bp Bernard Fellay

O PRZYJĘCIU MOTU PROPRIO WE FRANCJI

Jeszcze go nie ma, a już słychać protesty, szczególnie we Francji... czego się boją francuscy biskupi? Odpowiedź nie jest jednoznaczna...

Editorial n° 177

Ta Msza, której się boją, Ksiądz Régis de Cacqueray

W chwili, kiedy te słowa piszę, słynne już Motu proprio jest podobne do Arlésienne Alphonsa Daudeta : wciąż się o nim mówi, ale nigdy się go nie widziało.

Mimo tego, zwykła zapowiedź tego dokumentu (« Publikacja Motu proprio będzie mieć miejsce », oświadczył ponownie kardynał Bertone) spowodowała poruszenie wśród biskupów we Francji.

Henri Tincq pisze w Le Monde, mieszając prawdę z nieprawdą :

«Jest to postanowienie, którego obawia się większość francuskich katolików, z episkopatem na czele.»

Tincq opowiada bajki o katolikach: sondaże pokazują, że większość chce pozwolenia na Mszę Tradycyjną. Ale mówi prawdę o biskupach: perspektywa Motu proprio wywołuje u nich panikę.

Nowe deklaracje dołączyć można do zbioru „kwiatków” księdza Beaumont podanych w naszym ostatnim numerze. Oto kardynał Barbarin wyznaje w La Croix:

« Celem Papieża nie jest sianie nieporządku w naszych parafiach i diecezjach – chociaż istnieje takie prawdziwe ryzyko, co wyjaśnialiśmy w Rzymie. Benedykt XVI był pod wielkim wrażeniem tego, co mu powiedział kardynał Ricard.»

A Mgr Vingt-Trois odpowiada w le Figaro:

« Róbcie to, co ja, poczekajcie! W Kościele przyszłość jest często daleka. (…) W każdym razie diecezja Paryża nie potrzebuje Motu proprio. »

Dlaczego więc tak się boją? Oficjalnie dlatego, że uważają to pozwolenie za atak (poważny atak) na Sobór Watykański II. A przecież, ściśle mówiąc, historycznie, to Msza Trydencka jest „Mszą Soboru Watykańskiego II”.

To ją wszyscy biskupi (obrządku łacińskiego) odprawiali codziennie podczas Soboru. Dlaczego i w jaki sposób w oczach francuskich biskupów ponowne wprowadzenie tej Mszy miałoby być niebezpieczeństwem dla słynnych « osiągnięć Soboru » ? W istocie biskupi nie mówiąc o tym zawsze jasno, czują niewyraźnie, że sytuacja zmieniła się radykalnie od czasu końca lat 60-tych.

I dlatego też gwałtownie reagują, przez desperackie próby ograniczenia tej rosnącej wolności.

Jean Madiran w swojej deklaracji o Mszy ze stycznia 1970 tak o tym pisał:

« Prawodawstwo lat 1965-1969 zostało przygotowane przez ukrytą demineralizację, przez pewnego rodzaju niezauważalną utratę substancji, przez utratę duszy. (…) Utracono znaczenie i duchową rzeczywistość katolickich rytów. Było rzeczą nieuniknioną i w sumie normalną, że ci, którzy już nimi nie żyli w duszy, zaakceptują z lekkim sercem tego, że się ich tego pozbawi. »

Jeśli Msza Trydencka została tak szybko porzucona po 1969 roku to dlatego, że większość kapłanów już nie kochała swojej Mszy. Mgr Lefebvre to głęboko odczuł, dokładnie mówiąc podczas słynnego «marzenia z Dakaru» : odnowienie Kościoła musi się dokonać przez odnowienie kapłaństwa, a to polega przede wszystkim na « skierowaniu i urzeczywistnieniu życia kapłana przez to, co jest istotą i jego racją bytu: przez Najświętszą Ofiarę Mszy ».

(...) Uwolnienie Mszy, o ile się dokona, stanowi silny motyw do nadziei. Kapłani, którzy będą ją odprawiali, uczynią to w duchu położenia kresu ogromnemu kryzysowi tożsamości kapłańskiej, którego są ofiarami.

W tym sensie francuscy biskupi istotnie nie bez powodu się obawiają: nie mogą się już oprzeć na głosie ludu, aby usprawiedliwić swój opór. Jeśli zaś chodzi o kler, zdał sobie on sprawę, że jego przełożeni sprzeciwiają się pragnieniom Ojca Świętego.

Pozostaje następny, decydujący etap, polegający na tym, aby wszyscy, po odkryciu Mszy, zdali sobie sprawę, że odpowiada jej teologia, którą również należy „przywołać do życia”.

Ksiądz Régis de Cacqueray †

Przełożony Dystryktu Francji

KARDYNAŁ TARSICIO BERTONE O MOTU PROPRIO

Kardynał Bertone zapowiada rychłą publikację Motu Proprio o Mszy Trydenckiej

(za.:: DICI ::. )

Podsumowanie : 3 czerwca kardynał Tarcisio Bertone oświadczył dziennikowi Konferencji włoskich biskupów, Avvenire, że na publikację Motu Proprio dotyczącego uwolnienia Mszy Trydenckiej "nie trzeba będzie długo czekać "...

3 czerwca kardynał Tarcisio Bertone oświadczył dziennikowi Avvenire, że na publikację Motu Proprio dotyczącego uwolnienia Mszy Trydenckiej « nie trzeba będzie długo czekać », gdyż Ojciec Święty jest « osobiście zainteresowany » jego publikacją. Kardinal dodał też, że Benedykt XVI wyjaśni jego znaczenie « w dołączonym liście, mając nadzieję na spokojne przyjęcie » tekstu. Publikacja Motu Proprio « będzie miała miejsce », potwierdził już w wypowiedzi dla Figaro Magazine sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej 1 kwietnia, podkreślając, że sam Papież wyjaśni wówczas « powody i kontekst swojej decyzji ».

(...)

(źródło : Avvenire/ESM/apic)

dnia : 16/6/2007

KATECHIZM O NAJŚWIĘTSZYM SAKRAMENCIE

W obliczu wielu błędów warto znać tradycyjną naukę Kościoła na ten temat... dzisiaj pierwsza część fragmentu czwartej części wspaniałego katechizmu świętego Papieża, Piusa X

Rozdział 4

części czwartej

Katechizmu Świętego Piusa X

(„Sakramenty”)

____________________________________________________________

Eucharystia.

§ 1. Natura Eucharystii i rzeczywista obecność Jezusa Chrystusa w tym Sakramencie.

Czym jest sakrament Eucharystii?

Eucharystia jest sakramentem, który, przez podziwu godną przemianę całej substancji chleba w Ciało Jezusa Chrystusa i substancji wina w Jego Przenajdroższą Krew, zawiera rzeczywiście, prawdziwie i substancjalnie Ciało, Krew, Duszę i Bóstwo Jezusa Chrystusa Pana Naszego, pod postaciami chleba i wina, aby mógł się On stać naszym duchowym pokarmem.


Czy w Eucharystii jest ten sam Jezus Chrystus, który króluje w Niebie, a który narodził się na tej ziemi z Najświętszej Maryi Panny?

Tak, w Eucharystii jest prawdziwie ten sam Jezus Chrystus, który przebywa w Niebie i który narodził się z Najświętszej Dziewicy na tej ziemi.

Dlaczego wierzysz, że w Sakramencie Eucharystii Jezus Chrystus jest rzeczywiście obecny?

Wierzę, że w Najświętszym Sakramencie Jezus Chrystus jest rzeczywiście obecny dlatego, że On sam tak powiedział i dlatego że tego naucza mnie Kościół Święty.

Jaka jest materia Sakramentu Eucharystii?

Materia sakramentu Eucharystii jest ta sama, której użył Jezus Chrystus, to znaczy przaśny chleb i wino z winogron.

Jaka jest forma sakramentu Eucharystii?

Formę Sakramentu Eucharystii stanowią słowa, użyte przez Jezusa Chrystusa: «To jest moje Ciało; to jest moja Krew».

Czym jest więc hostia przed konsekracją?

Hostia przed konsekracją jest chlebem.

Czym zaś jest hostia po konsekracji?

Po konsekracji hostia jest prawdziwym Ciałem Naszego Pana Jezusa Chrystusa pod postaciami chleba.

Co się znajduje w kielichu przed konsekracją?

W kielichu przed konsekracją jest wino z kilkoma kroplami wody.

Co zawiera kielich po konsekracji?

Po konsekracji kielich zawiera prawdziwą Krew Naszego Pana Jezusa Chrystusa pod postaciami wina.

Kiedy się dokonuje przemiana chleba w Ciało a wina w Krew Jezusa Chrystusa?

Przemiana chleba w Ciało a wina w Krew Jezusa Chrystusa dokonuje się w tej samej chwili, w której kapłan podczas Mszy Świętej wymawia słowa konsekracji.

Czym jest konsekracja?

Konsekracja jest to odnowienie, za pośrednictwem kapłanów, cudu dokonanego przez Jezusa Chrystusa podczas Ostatniej Wieczerzy, przez który przemienił On chleb i wino w swoje uwielbienia godne Ciało i Krew słowami: «To jest Ciało moje; to jest Krew moja».

Jak Kościół nazywa cudowną przemianę chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa?

Cudowną przemianę, która dokonuje się codziennie na naszych ołtarzach, Kościół nazywa transsubstancjacją.

Kto nadał taką moc słowom konsekracji?

Sam Pan Nasz Jezus Chrystus, Bóg Wszechmogący, nadał taką moc słowom konsekracji.

Czy po konsekracji coś pozostaje z chleba i wina?

Po konsekracji z chleba i wina pozostają jedynie postaci.

Co nazywamy postaciami chleba i wina?

Postaciami chleba i wina nazywamy ilość oraz widoczne, odczuwalne właściwości chleba i wina: kształt, kolor, smak.

W jaki sposób postaci chleba i wina mogą pozostawać bez substancji?

Postaci chleba i wina pozostają w cudowny sposób bez substancji mocą wszechmocnego Boga.

Czy pod postaciami chleba jest tylko Ciało Jezusa Chrystusa, a pod postaciami wina tylko Jego Krew?

Tak pod postaciami chleba, jak i wina, przebywa żywy cały Jezus Chrystus wraz ze swoim Ciałem, Krwią, Duszą i Bóstwem.

Czy możesz wyjaśnić, dlaczego Jezus Chrystus jest obecny całkowicie tak w hostii, jak i w kielichu?

Jezus Chrystus jest cały tak w hostii jak i w kielichu, ponieważ w Eucharystii jest tak samo żywy i nieśmiertelny, jak w Niebie. W konsekwencji tam, gdzie znajduje się Jego Ciało, jest też i Krew, Dusza i Bóstwo; a tam, gdzie jest Jego Krew, jest i Ciało, Dusza i Bóstwo, gdyż w Jezusie Chrystusie to wszystko jest nierozdzielne.

Kiedy Jezus Chrystus jest w hostii, czy przestaje być w Niebie?

Kiedy Jezus Chrystus jest w Hostii, nie przestaje przebywać w Niebie, ale jednocześnie przebywa tak w Niebie, jak i w Najświętszym Sakramencie.

Czy Jezus Chrystus jest obecny we wszystkich konsekrowanych hostiach na świecie?

Tak, Jezus Chrystus jest obecny we wszystkich konsekrowanych hostiach.

Jak to możliwe, że Jezus Chrystus jest obecny we wszystkich konsekrowanych hostiach?

Jezus Chrystus jest obecny we wszystkich konsekrowanych hostiach przez wszechmoc Bożą, dla którego nic nie jest niemożliwe.

Kiedy dzieli się hostię, czy dzieli się też Ciało Chrystusa?

Kiedy dzieli się hostię, nie dzieli się Ciała Jezusa Chrystusa, ale jedynie postaci chleba.

W której części hostii pozostaje Ciało Jezusa Chrystusa?

Ciało Jezusa Chrystusa pozostaje całe i nietknięte we wszystkich częściach, na które została podzielona hostia.

Więc Jezus Chrystus jest tak samo obecny w konsekrowanej cząsteczce hostii, jak w jej całości?

W całej hostii, jak i w jej cząstce jest zawsze ten sam Chrystus.

W jakim celu zachowuje się w kościołach Najświętszą Eucharystię?

Zachowuje się w kościołach Najświętszą Eucharystię, aby była czczona przez wiernych i zanoszona chorym, kiedy tego potrzebują.

Czy powinno się adorować Najświętszy Sakrament?

Eucharystia winna być czczona przez wszystkich, gdyż zawiera ona prawdziwie, rzeczywiście i substancjalnie Pana Naszego, Jezusa Chrystusa.