Katolik Tradycji Przegląd Prasy

sobota, 2 marca 2013

Odzyskać papieża dla Katolickiej Tradycji

Nasze myśli biegną już ku konklawe i osobie nowego Papieża. Jaki będzie? Nie sposób dziś określić, ale jaki ma być to wiemy na pewno. Taki, który powróci do Tradycji Katolickiej. Może nie od razu, ale po pewnym czasie jego umysł - pod wpływem łaski wymodlonej przez tradycjonalistów - uwolni się z soborowych błędów. A, że cuda się zdarzają, przytaczamy skromny cud powrotu tradycyjnej liturgii do kościoła w Anglii. Dziś jeszcze pustawy, a z czasem zapełni się nowymi, gorliwymi wiernymi.

Red.

Msza trydencka na półwyspie Wirral

W sierpniu 2009 r. pisałem [autor bloga] o przeznaczonym do zamknięcia kościele pw. św. Piotra i Pawła Apostołów w New Brighton na półwyspie Wirral nieopodal Liverpoolu, o walce parafian z biskupem szrewsburskim o to, by świątynia nie została sprzedana i o interwencji abp. Piacenzy, sekretarza Kongregacji ds. Duchowieństwa (dziś kardynała i prefekta tej dykasterii), który uznał, że byłoby to wbrew dobru dusz i decyzję ordynariusza anulował.

Kilka razy chciałem wrócić do tej historii, bo, jak się wydaje, znalazła ona happy end. W 2011 roku kościół i parafię przejęli księża z włoskiego tradycjonalistycznego Instytutu Chrystusa Króla (ICRSS) Najwyższego Pasterza i rozpoczęli tam regularną posługę duszpasterską.

O Dome of Home (kopule, sklepieniu domu) – bo tak nazywany jest kościół przez marynarzy wracających do Liverpoolu – przypomnieli mi redaktorzy portalu New Liturgical Movement zamieszczając film pochodzący ze strony internetowej parafii w New Brighton. Czynię podobnie i zapraszam do obejrzenia.

http://jacquesblutoir.blogspot.com/ 27.02.2013

piątek, 1 marca 2013

Nowenna w intencji wyboru nowego papieża

Przed zbliżającym się konklawe i wyborem nowego papieża bp Bernard Fellay, przełożony generalny Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X, zwrócił się do wszystkich księży i wiernych związanych z FSSPX, żeby odprawiając w dniach 1–9 marca nowennę modlitewną upraszali Wszechmogącego Boga, by wyborowi nowego papieża towarzyszyły Jego szczególne łaski.

Nowenna składa się z hymnu do Ducha Świętego Veni Creator Spiritus, kolekty ze Mszy wotywnej w intencji wyboru papieża oraz trzech wezwań, jak następuje:

O Stworzycielu, Duchu, przyjdź,

Nawiedź dusz wiernych Tobie krąg.

Niebieską łaskę zesłać racz

Sercom, co dziełem są Twych rąk.

Pocieszycielem jesteś zwan

I najwyższego Boga dar.

Tyś namaszczeniem naszych dusz,

Zdrój żywy, miłość, ognia żar.

Ty darzysz łaską siedemkroć,

Bo moc z prawicy Ojca masz,

Przez Boga obiecany nam,

Mową wzbogacasz język nasz.

Światłem rozjaśnij naszą myśl,

W serca nam miłość świętą wlej

I wątłą słabość naszych ciał

Pokrzep stałością mocy Twej.

Nieprzyjaciela odpędź w dal

I Twym pokojem obdarz wraz.

Niech w drodze za przewodem Twym

Miniemy zło, co kusi nas.

Daj nam przez Ciebie Ojca znać,

Daj, by i Syn poznany był.

I Ciebie, jedno tchnienie Dwóch,

Niech wyznajemy z wszystkich sił.

Módlmy się. Pokornie błagamy Cię, Panie, abyś w swojej niezmierzonej dobroci raczył dać świętemu Kościołowi rzymskiemu papieża, który by się Tobie podobał dzięki swej gorliwej troskliwości względem nas, a pośród swego ludu cieszył się stałą czcią dla Twego Imienia dzięki swym mądrym rządom. Przez naszego Pana…

Bolesne i Niepokalane Serce Maryi, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy.

Św. Piusie V, módl się za nami!

Św. Piusie X, módl się za nami!

(źródło: dici.org, 27 lutego 2013) za: http://news.fsspx.pl/?p=2424

Godło Stolicy Apostolskiej w okresie sede vacantre - czyli bez osobistego herbu papieża

czwartek, 28 lutego 2013

28 II AD 2013 po gdzinie 20.00 Stolica Apostolska jest pusta

Dziś po godzinie 20.00 Jego Świątobliwość Benedykt XVI opuszcza swój urząd biskupa Rzymu i pasterza Kościoła Rzymsko-Katolickiego.

Dziękujemy Ci Ojcze św., za "Summorum Pontificum”, z uwolnienie Mszy Wszechczasów, za zdjęcie z biskupów Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X z niesprawiedliwej ekskomuniki, za podjęcie rozmów z FSSPX. Owoce Twego pontifikatu jeszcze nie dojrzały, ale jesteśmy pewni, że bez Ciebie sytuacja Kościoła Chrystusowego byłaby jeszcze gorsza. Walka trwa, módl się za nas w ciszy klasztornej, za żołnierzy Chrystusa Naszego Pana.

Red.

Poniżej definicje i stan prawny tej zapomnianej, choć historycznie znanej sytuacji.

Sede vacante (od łac. sedes vacans – „nieobsadzona stolica” lub „pusty tron”; forma sede vacante to ablativus absolutus i znaczy: „przy nieobsadzonej stolicy”; pokr. sedis vacantia – „stan nieobsadzenia stolicy”) – w Kościele katolickim termin określający okres, w którym stolica biskupia jest nieobsadzona.

Kodeks prawa kanonicznego z 1983 stosuje to określenie zarówno wobec wakansu Stolicy Apostolskiej (diecezji rzymskiej – sede Romana vacante), jak i każdej innej diecezji. Sede vacante trwa do momentu objęcia diecezji przez nowego biskupa. Administrowanie jest w tym czasie ograniczone do spraw najistotniejszych, gdyż obowiązuje zasada nihil innovetur (niczego nie należy zmieniać).

Sede vacante Stolicy Apostolskiej rozpoczyna się po śmierci lub rezygnacji papieża. W tym momencie władzę w Stolicy Apostolskiej i w całym Kościele katolickim przejmuje tymczasowo Kolegium kardynalskie z dziekanem na czele. Z kolei w Watykanie administrację przejmuje kardynał kamerling pełniąc w ten sposób funkcję tymczasowej głowy Państwa Watykańskiego. Sede vacante trwa do wyboru nowego papieża przez konklawe. W średniowieczu, a także okresach późniejszych sede vacante trwała nieraz bardzo długo, z różnych powodów. Najdłuższe jej okresy miały miejsce w latach 1241-1243, 1268-1271, 1314-1316.

niedziela, 24 lutego 2013

rekolekcje wielkopostne "u Piusa" w Polsce

Św. Pius X, czeka z rekolekcjami, nie daj się prosić. Patrzy na Ciebie surowo,
ale z ojcowską miłością.

1.03—3.03 Chorzów
1.03—3.03 Warszawa
8.03—10.03 Rzeszów
8.03—10.03 Szczecin
15.03—18.03 Kraków
15.03—17.03 Tuchów
15.03—17.03 Wrocław
23.03—24.03 Lubatowa
za: http://www.piusx.org.pl/, tam też adresy kaplic

Deo gracias za duchowy pokarm!

sobota, 23 lutego 2013

Męczennicy meksykańscy 1927-1931

Oddali życie za wiarę w różnych diecezjach Meksyku w latach 1927--1931 podczas prześladowań Kościoła przez antychrześcijańską dyktaturę.

Józef Anaklet González Flores urodził się 13 lipca 1888 r. w Tepatitlán. Pochodził z bardzo ubogiej rodziny. W 1908 r. wstąpił do seminarium duchownego. Kiedy przekonał się, że nie ma powołania, opuścił je i studiował prawo. Został adwokatem. Był wybitnym pedagogiem, mówcą, katechetą, chrześcijańskim działaczem społecznym, pisarzem i dziennikarzem, członkiem Katolickiego Stowarzyszenia Młodych Meksykanów. W 1922 r. poślubił Marię Concepción Guerrero. Miał z nią dwoje dzieci. Kiedy nasiliły się prześladowania Kościoła, doszedł do przekonania, że nie można poprzestać na biernym oporze względem reżimu, i przyłączył się do Narodowej Ligi Obrony Wolności Religijnej. 1 kwietnia 1927 r. został aresztowany i poddany ciężkim torturom. Na przesłuchaniu nie wydał swoich przyjaciół, a przed śmiercią powiedział swemu oprawcy: «Z serca ci przebaczam. Niebawem zobaczymy się ponownie przed Bożym sądem. Ten sam Sędzia, który mnie osądzi, będzie i twoim Sędzią, a wtedy ja będę się wstawiał za tobą u Boga». Został zabity tego samego dnia w Guadalajarze pchnięciem bagnetu.

Ks. Andrzej Solá Molist urodził się 7 października 1895 r. w Taradell w Hiszpanii. Pod wpływem kazań klaretyńskiego misjonarza ludowego, podobnie jak jego brat, odkrył powołanie do kapłaństwa i wstąpił do klaretynów. Święcenia otrzymał 23 września 1922 r. w Segowii. Był misjonarzem ludowym, nauczycielem w niższym seminarium duchownym, kaznodzieją i proboszczem. W 1923 r. przybył do Meksyku. Od grudnia 1924 r. ukrywał się w León. Potajemnie spowiadał, nosił komunię chorym, błogosławił małżeństwa, chrzcił dzieci. Nie zaprzestał posługi nawet wtedy, gdy wydano nakaz aresztowania go. Został pojmany 24 kwietnia 1927 r., a następnego dnia rozstrzelany w Rancho de San Joaquín.

Jerzy Rajmund i Rajmund Wincenty Vargas González byli braćmi. Ich ojciec był lekarzem. Urodzili się w Ahualulco; Jerzy Rajmund — 28 września 1899 r., a Rajmund Wincenty — 22 stycznia 1905 r. Starszy pracował w elektrowni wodnej, młodszy studiował medycynę. Obaj byli czynnymi działaczami Katolickiego Stowarzyszenia Młodych Meksykanów. W ich rodzinnym domu w Guadalajarze ukrywali się prześladowani kapłani i działacze katoliccy, m.in. Anaklet González Flores. 1 kwietnia 1927 r. do domu przyszli żołnierze i aresztowali zarówno Anakleta Gonzaleza Floresa, jak i trzech braci Vargas González. Tuż przed egzekucją dowódca żołnierzy postanowił uwolnić najmłodszego z braci, Rajmunda Wincentego, który jednak zdecydował się umrzeć za swego starszego brata Florentina i dobrowolnie oddał się w ręce oprawców.

Józef Lucjan Ezechiasz i Salvador Huerta Gutiérrez byli braćmi. Urodzili się w Magdalenie — pierwszy 6 stycznia 1876 r., drugi 18 marca 1880 r. Józef był organistą, a Salvador mechanikiem. Obaj byli żonaci. Mieli szczególne nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu. Aresztowano ich 2 kwietnia 1927 r., po tym jak przyszli oddać hołd ciału zamordowanego dzień wcześniej Anakleta Gonzaleza Floresa. Na torturach usiłowano dowiedzieć się od nich, gdzie ukrywają się ich dwaj bracia kapłani. Zostali rozstrzelani 3 kwietnia 1927 r. Przed śmiercią przebaczyli swoim oprawcom.

Józef Sánchez del Río jest najmłodszym z trzynastu meksykańskich męczenników. Miał zaledwie 14 lat, kiedy oddał życie za wiarę.Urodził się 28 marca 1913 r. w Sahuayo. Z powodu ciężkiej sytuacji materialnej jego rodzina przeniosła się do Guadalajary, gdzie chodził do szkoły podstawowej. Aktywnie uczestniczył w życiu parafii. W czasie prześladowania Kościoła wzorem swych starszych braci chciał walczyć w obronie wiary i praw katolików. Po długich naleganiach został przyjęty do katolickiego ruchu oporu Cristeros. Wpadł w ręce policji 5 lutego 1928 r. Poddano go długim i wyszukanym torturom (obdarto mu skórę ze stóp i w takim stanie kazano chodzić po rozsypanej soli, a następnie przejść przez całe miasto), ale Józef nie wyparł się wiary. Zabito go 19 lutego 1928 r.

Ks. Ángel Dariusz Acosta Zurita urodził się 13 grudnia 1908 r. w Naolinco w diecezji Veracruz. Pochodził z bardzo ubogiej rodziny. Jego matka wcześnie owdowiała i musiał jej pomagać w utrzymaniu rodzeństwa. Dzięki pomocy swego proboszcza mógł wstąpić do seminarium duchownego. 25 kwietnia 1931 r. przyjął święcenia kapłańskie. Był wikariuszem w parafii Wniebowzięcia w Veracruz. 25 lipca 1931 r. do wypełnionego wiernymi kościoła weszli żołnierze i zaczęli strzelać do kapłanów. Ks. Ángel Dariusz poległ na miejscu.

Ks. Józef Trynidad Rangel urodził się 4 czerwca 1887 r. w Dolores Hidalgo. Pochodził z ubogiej, głęboko wierzącej rodziny. Wcześnie odkrył powołanie do kapłaństwa, ale wstąpił do seminarium dopiero w 1909 r., ponieważ musiał pomagać rodzinie. Z powodu rewolucji zajęcia w seminarium zostały zawieszone i przez rok studiował w San Antonio w Stanach Zjednoczonych. Święcenia kapłańskie przyjął 13 kwietnia 1919 r. Był wikariuszem i katechetą, a następnie rektorem kościoła w Silao. W 1927 r., kiedy zaostrzyły się prześladowania, szukał schronienia w León. Nie skorzystał z możliwości ucieczki do Stanów Zjednoczonych. Na polecenie swych przełożonych potajemnie sprawował liturgię Wielkiego Tygodnia dla franciszkanek w Rincón. Tam został aresztowany i przewieziony do León. Podczas przesłuchania, pomimo zadawanych tortur, nie wyparł się kapłaństwa. Został rozstrzelany 25 kwietnia 1927 r. w Rancho de San Joaquín wraz z Andrzejem Solą Molistem i Leonardem Perezem Lariosem.

Ludwik Magańa Servín urodził się 24 sierpnia 1902 r. w Arandas. Od młodości pracował u ojca w garbarni. Był czynnym działaczem Katolickiego Stowarzyszenia Młodych Meksykanów oraz członkiem Bractwa Nocnej Adoracji Najświętszego Sakramentu. W 1926 r. poślubił Elvirę Camarenę Méndez. Miał z nią dwoje dzieci. 9 lutego 1928 r. aresztowano w jego wiosce wszystkich zwolenników katolickiego ruchu oporu. Ludwikowi udało się ukryć. Zamiast niego został uwięziony jego brat. Kiedy się o tym dowiedział, dobrowolnie oddał się w ręce żołnierzy, prosząc o zwolnienie brata. Został rozstrzelany tego samego dnia w Guadalajarze.

Michał Gómez Loza urodził się 11 sierpnia 1888 r. w Tepatitlán. Pochodził z chłopskiej rodziny. Od wczesnego dzieciństwa musiał opiekować się owdowiałą matką. Pokonując wiele trudności, w wieku 26 lat rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Morelos, a po ich ukończeniu został adwokatem. Był gorliwym krzewicielem katolickiej nauki społecznej. W 1919 r. założył Narodowy Kongres Katolickich Robotników. Ze względu na swą działalność w obronie praw ubogich i potrzebujących był 59 razy aresztowany. W 1922 r. poślubił Marię Guadalupe Sánchez Barragán, z którą miał troje dzieci. W 1927 r. wstąpił do Narodowej Ligi Obrony Wolności Religijnej. Mianowano go gubernatorem stanu Jalisco. Został rozstrzelany przez wojsko federalne 21 marca 1928 r. w Atotonilco el Alto.

Leonard Pérez Larios urodził się 28 listopada 1883 r. w Lagos di Moreno. Po śmierci ojca przeniósł się do León. Wraz z dwoma braćmi pracował w sklepie. Zapisał się do maryjnego bractwa, którego członkowie składali ślub czystości. Został aresztowany w domu, w którym ks. Andrzej Solá Molist potajemnie odprawiał Mszę św. Żołnierze myśleli, że jest ukrywającym się kapłanem. On zaprzeczył, ale przyznał, że jest katolikiem. Za to wyznanie został rozstrzelany 25 kwietnia 1927 r. w Rancho de San Joaquín.

Józef Dionizy Ludwik Padilla Gómez urodził się w Guadalajarze 9 grudnia 1899 r. w dobrze sytuowanej rodzinie, która zapewniła mu staranne wykształcenie. W 1917 r. wstąpił do seminarium duchownego w Guadalajarze. Opuścił je cztery lata później, ponieważ miał wątpliwości co do swego powołania. Był jednym z założycieli Katolickiego Stowarzyszenia Młodych Meksykanów, a następnie aktywnym działaczem Narodowej Ligi Obrony Wolności Religijnej. Aresztowano go wraz z matką i siostrą 1 kwietnia 1927 r. Kiedy przed śmiercią chciał się wyspowiadać, towarzysz niedoli Anaklet González Flores powiedział mu: «Nie, bracie, nie czas się spowiadać, lecz prosić o przebaczenie i przebaczać. Ojcem, a nie sędzią jest ten, który na ciebie czeka. Twoja krew cię oczyści». Rozstrzelano go tego samego dnia. Przed śmiercią modlił się na kolanach, ofiarowując swoje życie Bogu.

Omnes sancti Martyres: Orate pro nobis!

środa, 20 lutego 2013

Legioniści publicznie oddają cześć Chrystusowi cz.2

Legioniści publicznie oddają cześć Chrystusowi cz.1

Stworzenie nie jest autonomiczne względem swego Stwórcy. Stworzenie czyli człowiek oddaje Mu cześć prywatnie jak i publicznie we wspólnocie. Ma wręcz taki obowiązek.

Błędny jest pogląd, że kult Jesusa Chrustusa ma być całkowicie usunięty z życia publicznego. Nawet w zmasakrowanej socjalizmem, liberalizmem i ateizmem Hiszpanii zachował się zwyczaj uroczystej warty, parady i procesji z cudownym krucyfiksem Chrystusa patrona Dobrej Śmierci. Dokonuje tego ochotnicza formacja Legionu Hiszapńskiego (Legión Española), będąca częścią hiszpańskich sił zbrojnych (Fuerzas Armadas Españolas). Na filmach poniżej wspaniałe, typowo hiszpańskie auto-da-fé (wyznanie wiary) w wykonaniu legionistów. Malaga ,Wielki Czwartek 5 kwietnia 2012 r.

Red.

wtorek, 19 lutego 2013

Porwanie 2 duchownych chrześcijanskich w Syrii

Jak podają obserwatorzy praw człowieka z Syrii w sobotę 9 lutego na punkcie kontrolnym, przy międzynarodowej autostradzie łączącej Aleppo z Damaszkiem, ok. godz, 14.00 uzbrojona grupa cywilów uprowadziła - z zatrzymanego wcześniej autobusu - dwóch duchownych chrześcijańskich. Są nimi ojciec Maher Isaac Rena z greckiego Kościoła Prawosławnego oraz ojciec Michele Kayal z Kościoła Ormiańskiego. Miejsce, do którego zostali uprowadzeni pozostaje nieznane.
Uprowadzenia dla okupu lub mordowania dla idei walczącego islamu jest zjawiskiem codziennym w ogarniętej wojną domową w Syrii.
Na zdjęciu, jeden z porwanych duchownych.

za: http://www.facebook.com/Syrian.Christians.Union?fref=ts

poniedziałek, 18 lutego 2013

Syria: Chrześcijanie wobec ataków „Wolnej Armii”

Jak podaje syryjski portal Breaking NEWS, cytując kuwejcki dziennik „Al-Watan”, milicja tzw. Wolnej Armii Syryjskiej (FSA) zbezcześciła wioskę archeologiczną Brad [http://romeartlover.tripod.com/Brat.html] na północ od Aleppo, która jest miejscem pochówku Św. Marona – patrona Maronitów i świętego Kościoła katolickiego.
Kościół maronicki (Maronici) pozostaje w jedności z Rzymem, nawiązanej w czasach wypraw krzyżowych. Ma własny obrządek, wywodzący się z rytu antiocheńskiego, ale z licznymi elementami rzymskimi. Z Kościoła maronickiego wywodzi się czworo świętych – Św. Maron, Św. Charbel Makhlouf, Św. Rafka, Św. Nimatullach. Mieli też wprowadzić do Kościoła rzymskiego takie elementy, jak różaniec i droga krzyżowa.
Gazeta Al-Watan cytuje mieszkańców wioski, którzy mówią, że „członkowie milicji Wolnej Armii ukradli fragmenty kościoła Św. Marona, zniszczyli paramenty liturgiczne, oraz zrujnowali archeologiczne zabytki. ” Uzbrojeni mężczyźni mieli także wtargnąć do kościoła, gdzie zniszczyli okna, wystrój, jak i posąg Św. Marona.

Dzień wcześniej Xportal, powołując się na telewizję al-Manar, donosił, że w dniu 10 lutego, przed intronizacją nowego prawosławnego patriarchy Lewantu i Antiochii – Jana X, patriarcha maronicki kard. Behara Boutros al-Rahi przedstawił swój pogląd na sytuację w Syrii. Jego zdaniem, każdemu krajowi potrzebne są reformy, muszą one jednak być efektem wewnętrznej współpracy a nie przemocy. Wspólnota międzynarodowa nie może zaś podsycać walk i blokować dialogu.

Podczas samej uroczystości intronizacji, w której, oprócz przedstawiciela Maronitów, uczestniczyli urzędnicy państwowi i duchowni w tym patriarcha kościoła melchickiego Grzegorz III, Jan X podkreślił potrzebę jedności chrześcijan i muzułmanów w obliczu toczącego się w kraju konfliktu. Według patriarchy, łączy ich nie tylko wspólny los ale także to, co przez lata razem stworzyli w Syrii. Patriarcha podziękował prezydentowi Asadowi za jego wysiłki i wyraził nadzieję na pokojowe rozwiązanie kryzysu na drodze politycznej i zwycięstwo pokoju i stabilności. Pozdrowił także prezydenta Libanu Michela Suleimana, podkreślając związki między Libanem a Syrią. Podczas spotkania z nowym patriarchą prezydent Baszar al-Assad pogratulował mu objęcia zaszczytnej funkcji oraz podkreślił rolę kościoła w promocji miłości i tolerancji, szczególnie w Syrii. Podziękował także chrześcijanom za umacnianie narodowej jedności w trudnych dla kraju dniach.

Intronizacja odbyła się w damasceńskim kościele Świętego Krzyża.

Jeszcze wcześniej, bo 9 lutego, portal geopolityka.org podał nieoficjalną informację o tym, jakoby Ambasador Francji w Watykanie – Bruno Jouber, w minionym tygodniu formalnie poprosił o spotkanie M. Chatiba i G. Sabry (przywódcy tzw. „syryjskiej opozycji”) z papieżem Benedyktem XVI. Prośba ta nie została spełniona. Watykan miał uzasadnić odmowę „niechęcią dla wspierania terroryzmu”.
Źródło „zbliżone do papieża”, na które powołuje się portal, podaje, że Francuz ręczył za intencje Syryjczyków i wyjaśniał nastawienie opozycji. Stanowisko watykańskiego sekretariatu zakłada jednak, że prośba nie zostanie pozytywnie rozpatrzona dopóki, reprezentowana przez M. Chatiba „syryjska opozycja”, formalnie nie potępi cierpień syryjskich chrześcijan zadawanych im przez powstańców.
Źródło informuje również, że watykański sekretariat zdecydowanie przypomniał francuskiemu ambasadorowi, że opozycja reprezentowana przez M. Chatiba wyraża wyraźne poparcie dla Al-Kaidy reprezentowanej w Syrii przez Front Al-Nusra – grupy odgrywającej główną rolę w atakowaniu chrześcijan w Syrii.
W Syrii chrześcijanie stanowią ok. 10% społeczeństwa. Wśród nich dominują prawosławni, ale znaczną grupę stanowią także katolicy. (AR)

Na podstawie: breakingnews.sy, Xportal.pl, geopolityka.org, Wikipedia

za: http://www.nacjonalista.pl/2013/02/12/syria-chrzescijanie-wobec-atakow-wolnej-armii/