Matka Boża z Las Lajas (Ipiales, Kolumbia)

Matka Boża z Las Lajas (Ipiales, Kolumbia). Wedle dostępnych informacji, znajdujący się w dawnej jaskini, a obecnie - zbudowanej nad nią bazylice wizerunek (metalowe korony dodali wierni) to naturalne kolory skały, badania niemieckich geologów potwierdziły brak farb i pigmentów, próbne odwierty wykazały, że wizerunek sięga wgłąb skały. Od ponad 150 lat narażony na warunki atmosferyczne, wilgoć, spływającą wodę, działalność grzybów i zwierząt, dym kadzideł, kopeć świec i przy braku jakiejkolwiek konserwacji trwa sobie w najlepsze.
za:http://www.cruzadacentrocultural.org/articulo-nuestra-senora-de-las-lajas-la-firma-de-dios-sobre-la-creacion
strony kolumbijskich konserwatystów z TFP.

ChurchMilitantTV

Polecamy amerykańską internetowąChurchMilitantTV.
Red.

Olimpiada Soczi 2014: Bez Matki Bożej w Polsce nic się nie dzieje!

Podczas Olimpiady w Soczi 2014 o zwycięstwie na 1500 m. biegu na łyżwach Polaka Zbigiewa Bódki zadecydowały tysięczne sekundy (0,003 s.), bo taki sam wynik po ostatnim machnięciu łyżwą zanotował Holender Koen Verweij. Podczas biegu i zaraz po nim komentaror publicznej TV w emocjach krzyczał;  "Matko Jedyna", "Matko Przenajświętsza co tu się dzieje! "co jest zwrotem skierowanym do Matki Bożej. Bo bez Niej w Polsce nic się nie dzieje!

poniżej relacja telewizyjna

http://sport.tvp.pl/soczi/14026344/matko-przenajswietsza-co-tu-sie-dzieje
fotografie
http://www.sport.pl/soczi2014/51,134692,15465544.html?i=1

prawdziwy św. Walenty

za: https://www.facebook.com/CatholicGag

FSSPX w Kostaryce

"

 "Podczas gdy niektórzy ministranci przygotowują ołtarz i kaplicę, reszta wiernych przygotowuje się do Mszy św. poprzez modlitwę Różańca Świętego. Costa Rica stopniowo wraca do Tradycji."

"Tutaj Jezus obecny w Jego Ciale, Krwi, Duszy i boskości, w Najświętszym Sakramencie ołtarza, który gładzi grzechy świata".

Podajemy za stroną przyjaciól FSSPX na facebooku:  Amigos de la Fraternidad Sacerdotal San Pío X - Costa Rica.
https://www.facebook.com/fsspxcr

Wrocław: dziecko z zespołem Downa przeżyło aborcję – „kompromis” aborcyjny w praktyce

We wrocławskim Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym przy ul. Kamieńskiego dziecko z zespołem Downa urodziło się żywe w wyniku dokonanej aborcji. Podczas „legalnej” procedury tzw. przerwania ciąży wywołano u pacjentki sztuczny poród, co zakończyło się urodzeniem ważącego ok. 700 gramów dziecka w 23/24 tygodniu życia. Lekarze przystąpili do reanimacji i natychmiast je zaintubowali. Dyrekcja szpitala odmawia jakichkolwiek informacji na temat tego wydarzenia. Wiemy jedynie, że stan dziecka jest ciężki, ma jednak duże szanse na przeżycie.
Tak właśnie wygląda prawdziwe oblicze polskiego kompromisu aborcyjnego. W tym samym szpitalu i na tym samym oddziale, jedni lekarze wydają na dziecko wyrok tylko dlatego, że jest chore lub podejrzane o chorobę, a inni lekarze próbują je uratować, gdy egzekucja się nie powiedzie. Dziecko z wrocławskiego szpitala wyjątkowo zostało poddane reanimacji. To rzadkość, bo w większości przypadków takie dzieci zostawia się na powolną śmierć. Szpitale przyznają, że w razie urodzenia żywego obowiązuje u nich procedura "odstąpienia od reanimacji", lekarze aborterzy w wywiadach prasowych mówią, że to najlepszy sposób postępowania z takim dzieckiem.
Ze sprawozdań rządowych wynika, że codziennie dwoje dzieci traci życie w wyniku takich procedur. Zapewne większość z nich umiera w czasie wymuszonego porodu. Z informacji z zagranicy wiemy, że około 15% dzieci w wyniku indukowanego porodu rodzi się żywych. Na oddziałach ginekologicznych, gdzie dokonuje się aborcji, panuje zmowa milczenia, jednak docierają czasami stamtąd informacje ujawniające mordercze praktyki. Do tej pory Ministerstwo Zdrowia chowało głowę w piasek i udawało, że wszystko jest w porządku. Najwyższa pora, żeby Minister Zdrowia zbadał i ujawnił prawdę o zabijaniu niepełnosprawnych dzieci.
Domagamy się informacji na temat:
1. Konkretnych diagnoz, na podstawie których kwalifikuje się dziecko do aborcji.
2. Sposobów  weryfikowania diagnoz będących powodem aborcji.
3. Procedur dotyczących postępowania z dziećmi, które rodzą żywe w wyniku aborcji.
Domagamy się również kontroli oddziałów, na których dokonuje się aborcji. W szczególności domagamy się raportowania wagi urodzeniowej abortowanych, dzieci jak również informacji czy diagnoza, która była powodem aborcji została potwierdzona.
Dziecko z zespołem Downa, które w wyniku aborcji urodziło się żywe, będzie się zmagało z problemami wynikającymi nie tylko z wady genetycznej, ale i ze znacznego wcześniactwa. Odpowiedzialność za to spoczywa na posłach, którzy we wrześniu ub. r. w pierwszym czytaniu odrzucili obywatelski projekt zmiany ustawy aborcyjnej, który zabezpieczał chore dzieci przed zabijaniem. Gdyby nowelizacja została wtedy uchwalona, uniknęlibyśmy tragedii we Wrocławiu.
Kaja Godek
tel. 506 157 748
Fundacja Pro – prawo do życia
http://stopaborcji.pl/index.php/813-wroclaw-dziecko-z-zespolem-downa-przezylo-aborcje-kompromis-aborcyjny-w-praktyce

List otwarty do Ministra Zdrowia Bartosza Arłukowicza

Minister Zdrowia: Bartosz Arłukowicz

Panie ministrze-

Z uwagi na ogłoszoną przez Pana 28 stycznia 2014 r. zapowiedź kontroli wszystkich oddziałów ginekologiczno-położniczych w Polsce, zwracam się z prośbą o ujęcie w niej trzech kwestii związanych z aborcją.

Z ogłoszonego w tym roku sprawozdania z realizacji ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży wynika, że w 2012 r. liczba aborcji po raz kolejny wzrosła.

Wzrost ten może być związany z dowolnym interpretowaniem przez lekarzy przesłanek pozwalających na uśmiercanie dziecka nienarodzonego.

Takich dzieci, które spotkała wymuszona śmierć w publicznym szpitalu, prawdopodobnie w szóstym miesiącu życia, było w 2012 r. ponad 700. Dzięki rozwojowi medycyny, wcześniaki urodzone w tym czasie o odpowiedniej masie wagowej mają coraz większe szanse na przeżycie.

Z uwagi na opisany powyżej kontekst, proszę o wykorzystanie kontroli oddziałów ginekologiczno-położniczych, w których dokonywana jest aborcja, do zdobycia odpowiedzi na pytania:

1. Z jakich powodów (chorób, schorzeń genetycznych, niedoskonałości fizycznych) uśmiercane są nienarodzone dzieci?

2. Czy szpitale mają procedury zachowań w przypadkach żywych urodzeń w aborcji (przy wywołanym sztucznie poronieniu)? Co na ten temat mówią ich wewnętrzne regulaminy?

3. Czy pacjentki kierowane na aborcję informowane są na piśmie o metodzie aborcyjnej i związanych z nią zagrożeniach? Czy istnieje wzór formularza, który muszą podpisać?

Wydaje się, że minister zdrowia i konsultanci ds. ginekologii powinni podzielać pogląd, że Polki mają prawo do informacji na temat praktyk medycznych i bezpieczeństwa zdrowotnego. Uprzejmie proszę więc o pozyskanie odpowiedzi na wyżej wymienione pytania.

Z poważaniem,

Natalia Dueholm

http://www.fronda.pl/blogi/natatnik/zywe-dziecko-aborcja-we-wroclawskim-szpitalu,37599.html

WYZNANIE WIARY ŚWIĘTEGO ATANAZEGO

Ktokolwiek szczerze pragnie dostać się do nieba, 
Przede wszystkim mu wiary katolickiej trzeba, 
Bo gdy jej nie zachowa ściśle i w całości,
Bez pochyby zatraci swą duszę w wieczności.

Wiara ta jedynego Boga w Trójcy głosi,
A Troistość w Jedności nad wszystko podnosi,
I ani mieszać osób pojedynczych będzie,
Ni przez rozdział istności w grubym zabrnie błędzie.

Inna bowiem osoba Ojca, inna Syna,
I Ducha też Świętego osoba jest inna,
Lecz Ojca, Syna, Ducha, jedna boskość cała,
I odwieczny majestat i równa jest chwała.

Jaki Ojciec, Syn taki i taki Duch Święty,
Żaden z nich nie stworzony, każdy niepojęty,
Niczem nieogarniony, obecnym jest wszędzie,
I jak nie miał początku, końca mieć nie będzie.

Przecież nie trzej wieczyści, nie trzej niestworzeni,
Ani trzej nie znający czasu ni przestrzeni,
Lecz Jeden Wiekuisty, Jeden Niestworzony
I Jeden tylko niczem jest Nieograniczony!

Wszechmoc w Ojcu i w Duchu Świętym jest i w Synie
Wszakże nie trzej Wszechmocni lecz jeden jedynie.
Bogiem czcimy Cię Ojcze, Synu, Duchu Ciebie,
Ależ nie trzy są Bogi, Tyś jedyny w niebie!

Panem Ojciec, Syn Panem i Duch Panem zwany,
Przecież Jeden tylko Pan a nie trzy są Pany!
Bo choć każdą z tych osób wielbim Panem, Bogiem,
To trzech Bogów lub Panów znać jest błędem srogim.

Nikt Ojca przedwiecznego, co włada na niebie,
Nie zdziałał, ani stworzył, ani wydał z siebie.
Syn nie zdziałan, nie stworzon, sam Ojciec go rodzi,
Duch zarówno od Ojca i Syna pochodzi
Więc nie zdziałan, nie stworzon, ani też zrodzony,
Lecz owem pochodzeniem uosobistniony.

Jeden zatem jest Ojciec a nie trzej Ojcowie,
Nie masz trzech Synów, tylko jeden tak się zowie;
Jeden też i Duch Święty, nie w liczbie troistej! –
Świeci więc jako słońce dogmat oczywisty:
Że w uwielbionej wszędzie Trójcy Przenajświętszej
Nikt pierwszy lub pośledni, nikt niższy lub więtszy,
Lecz wszyscy trzej i każdy we własnej osobie
Są, jak równie przedwieczni we wszem równi sobie.

A zatem pod utratą szczęśliwej wieczności
Jedność w Trójcy, a Trójcę mamy czcić w jedności.
Wszakże by pożądane osiągnąć zbawienie
Oraz wierzyć w Jezusa Chrystusa wcielenie
Gdyż katolickiej wiary dogmat niewątpliwy:
Że Syn Boży: Bóg oraz i człowiek prawdziwy.
Bóg: z istności Ojcowskiej przedwiecznie zrodzony,
Człowiek: z istności matki w czasie utworzony. –
Bóg doskonały, ludzkość też w nim doskonała:
Z duszy rozumnej złożon i z ludzkiego ciała. –
Równy Ojcu boskością, ale człowieczeństwem
Niższy, oddaje Ojcu korny hołd z pierwszeństwem.
A chociaż Bóg, a człowiek, jak był Adam w Eden
Nie dwaj przecież Chrystusy, ale Chrystus jeden!
Jeden zaś nie zwróceniem ku ciału Boskości,
Lecz z wzniesieniem do Bóstwa ułomnej ludzkości –
I nie są w nim zmieszane te natury obie,
Lecz skojarzone w jednej mistycznej osobie –
Bo jak każdy człowiek jest duszą i ciałem,
Tak Chrystus jest człowiekiem z Bóstwem doskonałem.
– On-to dla nas umęczon, zwiedził piekieł kraje,
Dnia trzeciego moc śmierci krusząc zmartwychwstaje,
I wstąpił na niebiosa, siedzi na prawicy
Ojca Wszechmogącego przedwiecznej stolicy,
Skąd przyjdzie kiedyś sądzić umarłe i żywe,
A wszyscy ludzie na to przyjście tak straszliwe
W swych ciałach z grobowego powstaną ukrycia,
Aby z czynów całego zdać mu sprawę życia;
Dobrzy będą posiadać Boga nieskończenie,
Złych ogarną wieczyście piekielne płomienie! –

– Tak uczy wiara, a kto się jej stale
Nie trzyma, ten zbawionym nie może być wcale.

Przekład wierszem na język polski Maurycy hr. Dzieduszycki

CORAZ ŁATWIEJSZY DOSTĘP DO BOGACTWA LITURGII RZYMSKIEJ W STANACH ZJEDNOCZONYCH

List 38

Wydrukuj Wyślij znajomym

„List apostolski motu proprio Summorum Pontificum Papieża Benedykta XVI z 7 lipca 2007, który wszedł w życie 14 września 2007, udostępnił bogactwo liturgii rzymskiej Kościołowi powszechnemu”.

Instrukcja Universæ Ecclesiæ z 30 kwietnia 2011 roku

Blisko trzy lata po opublikowaniu instrukcji o wprowadzeniu w życie Motu Proprio Summorum Pontificum, skutek jego nie słabnie. Co więcej, uniwersalizm liturgii rzymskiej stale się wzmaga. Na dobry początek nowego roku proponujemy w tym tygodniu podsumowanie postępów, jakie forma nadzwyczajna poczyniła w Stanach Zjednoczonych.


A)  Rozpocznijmy od Nowego Jorku. A dokładnie od Staten Island. Msza tradycyjna powróciła tam 12 października 2013 roku po 48 latach niebytu. Nie jest to jeszcze msza niedzielna czy cotygodniowa, tym niemniej jednak cieszy się powodzeniem, jak relacjonuje jeden z wiernych: „Przeciwnie do tego, co sobie wyobrażałem – i prawdopodobnie do tego, co wyobrażali sobie ci, którzy zaprogramowali mszę na październikową sobotę o godzinie 19:30 – było nas więcej niż stu”. Msza zorganizowana w kościele Najświętszego Serca, historycznym miejscu dzielnicy, została odprawiona przez proboszcza, który przyznał, że to właśnie na tę okoliczność nauczył się odprawiania starej mszy. A przecież niekiedy wierni zastanawiają się, tak jak pewna pani: „Czy znajdzie się ksiądz, który zada sobie trud i nauczy się odprawiać mszę tradycyjną tylko po to, by raz czy dwa razy w roku dać satysfakcję garstce fanatyków? Lub czy ksiądz taki będzie wierzył w duchową wartość tej mszy i myślał o ponownym jej wprowadzeniu do liturgii parafialnej na stałe? Skoro udaje mu się przyciągnąć sto osób w sobotni wieczór, ile osób pojawiłoby się w niedzielę rano, o godzinie 10:30?” My byśmy tego lepiej nie ujęli! Przy okazji odnotujmy szczegół przytoczony przez jednego z uczestników: „Podobnie jak na wszystkich mszach, w których miałem możliwość uczestniczyć w Nowym Jorku, stojące przed wejściem do kościoła panie Filipinki rozdawały nam uprzejmie książeczki pomagające uczestniczyć we mszy i śledzić poszczególne jej części.”


B) Jak widać na przykładzie proboszcza ze Staten Island, i co też często mieliśmy okazję pokazywać w naszych listach, formacja księży jest jedną z mocnych stron rozwoju mszy w Stanach Zjednoczonych. W wywiadzie dla magazynu Regina, Byron Smith, sekretarz Una Voce America, informuje nas a propos, że ponad 1000 kapłanów z całego kraju odbyło już kurs odprawiania mszy tradycyjnej. Kanonicy Regularni św. Jana Kantego (patrz list nr 8) nadal należą do najskuteczniejszych propagatorów liturgii tradycyjnej. Od 10 do 13 października prowadzili więc kurs dla kleryków z diecezji Detroit.


C) Wiele powodów zadecydowało o tym, że w roku 2013 diecezja Detroit okazała się być doskonałym symbolem harmonijnego rozwoju formy nadzwyczajnej w Stanach Zjednoczonych. Obok wspomnianego kursu dokształcającego dla diecezjalnych kleryków, pod koniec sierpnia nastąpił powrót liturgii tradycyjnej do katedry pw. Najświętszego Sakramentu. Na prośbę miejscowej grupy Juventutem celebransem na tę okoliczność został jeden z biskupów pomocniczych, J.E. Donald Francis Hanchon. Kilka tygodni wcześniej inny biskup pomocniczy, J.E. Francis Ronald Reiss, udzielił sakramentu bierzmowania 16 wiernym ze wspólnoty Summorum Pontificum przy kościele Świętego Jozafata. Zaproszenie do udziału biskupów, dostęp do sakramentów, formacja kleryków: oto działania diecezji, w której skarby Motu Proprio udostępniane są sprawiedliwie – to sytuacja, której można pozazdrościć po tej stronie Atlantyku...

Katedra pw. Najświętszego Sakramentu w Detroit

D) W diecezji Galveston-Houston arcybiskup, kardynał DiNardo, w dniu Wniebowzięcia podarował wiernym parafię personalną. Opiekę nad nią powierzono księdzu Van Vliet z Bractwa Świętego Piotra (FSSP), a nominację otrzymał on w czasie ceremonii, której przewodniczył wikariusz generalny episkopatu. Parafia otrzymała wezwanie Regina Cæli. Nie dysponuje jeszcze własnym kościołem, ale posiada pozwolenie na budowę na terenie otrzymanej w darze działki, na północnym-zachodzie miasta. Dobrym zakończeniem roku było erygowanie kaplicy świętej Róży z Limy (gdzie celebruje wspólnota FSSP), do godności parafii personalnej, tym razem przez biskupa diecezji Springfield (Illinois). Uroczystość odbyła się 23 grudnia 2013 roku.

E) Wybrzeże Pacyfiku nie pozostaje w tyle, szczególnie dzięki temu, że szczęśliwie posiada dwóch cudownych arcybiskupów: J.E. Alexandra Sample w Portland (zob. nasz list nr 34), i J.E. Salvatore Cordileone w San Francisco. Ten ostatni nie tylko chętnie wspiera większość inicjatywSummorum Pontitificum, które są mu proponowane, ale i bez wahania proponuje takowe kapłanom i wiernym. I tak od niedzieli Trójcy Świętej, na osobistą prośbę arcybiskupa San Francisco, msza tradycyjna cieszy się odzyskanymi prawami w kościele Stella Maris. Odbywa się w każdą niedzielę, a na dodatek o godzinie 11! Kto da więcej?


F)  Ten przekaz dobrych nowin ze Stanów Zjednoczonych nie oznacza, że gdzie indziej Motu Proprio utknęło w martwym punkcie. W Europie, na przykład, pojawiają się ciągle nowe msze, inne zaś zaczynają być widoczne i stają się coraz bardziej dostępne. To przypadek Hiszpanii, gdzie miejscowa prasa w Gijon co dopiero opublikowała sprawozdanie z przeniesienia tamtejszej mszy do kościoła na starówce. Podobnie i w Segowii, która odtąd dwa razy w miesiącu korzystać będzie z posługi Instytutu Chrystusa Króla: o godzinie 19 w niedziele w kościele San Sebastián. Od czerwca również w Słowenii pierwsze zastosowanie Motu Proprio, raz w miesiącu w Maribor. We Włoszech, mimo zamknięcia wielu miejsc, gdzie msze odprawiali Franciszkanie Niepokalanej uzyskano nową mszę niedzielną w Palermo: we wszystkie niedziele miesiąca o godzinie 17:30 w kościele San Basilio.


G) Poza takim, można by rzec, „organicznym” rozwojem Motu Proprio, należy podkreślić, że doraźna promocja formy nadzwyczajnej nie ustaje. Niezmordowany sługa reformy liturgicznej J.E. biskup Athanasius Schneider odprawił więc triduum na początek Adventu w Irlandii. J.E. Eugenijus Bartulis, biskup Siauliai na Litwie, bywalec dróg do Chartres, minionego lata w trakcie konferencji liturgicznej odprawił w swojej diecezji mszę pontyfikalną. Jeszcze dalej na wschód cœtus Summorum Pontificum z Moskwy (który swoją mszę ma w każdą niedzielę o godzinie 17 w krypcie katedry) patronował objazdowej prezentacji mszy tradycyjnej w w leżącym u stóp Uralu mieście Bereżniki. I wreszcie wspólnota z Hong-Kongu, istniejąca jeszcze przed Motu Proprio, cechująca się niespożytą energią, w niedzielę Gaudete zainaugurowała cykl wykładów liturgicznych. Wśród nich prezentacja biskupa Schneidera na temat pilnej konieczności i dobrodziejstw przyjmowania komunii świętej na klęcząco i do ust. To temat jego najnowszej książki, której francuskie tłumaczenie jest w przygotowaniu dzięki Renaissance Catholique.


H) Podsumowując, mimo zmiany pontyfikatu efekty Summorum Pontificum w 2013 roku nie zostały zanegowane. Stawiamy na to, że podobnie będzie w roku 2014. A to z bardzo prostej przyczyny: popyt i potrzeba dalekie są jeszcze od bycia zaspokojonymi.

za: http://www.paixliturgique.pl/

Msze ormiańsko-katolickie w Polsce

Dnia 30 grudnia 2013 roku ksiądz Rafał Krawczyk został mianowany przez kardynała Kazimierza Nycza - ordynariusza wiernych obrządku ormiańskiego w Polsce - proboszczem ormiańskiej parafii centralnej. Wraz z rozpoczęciem pracy w Polsce przez księdza Rafała znacznie zwiększyła się dostępność Mszy odprawianych w obrządku ormiańsko-katolickim. Zachęcamy naszych czytelników do poznawania tego pięknego starożytnego obrządku.Udostępniamy także uproszczonymszalik, w którym można znaleźć przebieg Mszy ormiańskiej jak również tłumaczenia części stałych na język polski. 

Informacje o Mszach ormiańsko-katolickich w Polsce można znaleźć na stronie Ordynariatu dla Ormian
  [ http://www.ordynariat.ormianie.pl/]

Zdjęcie pochodzi ze strony Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich. 

za: http://www.nowyruchliturgiczny.pl/