niedziela, 23 kwietnia 2017

Przeorat FSSPX w Lisbonie - Wielka Sobota 2017


https://www.facebook.com/photo.php?fbid=624995347699107&set=pcb.966504936817289&type=3&theater

środa, 19 kwietnia 2017

Hiszpania: 100 rannych podczas procesji wielkopiątkowej w Sewilli w wyniku paniki po okrzykach "Allah Akbar"

Ok. 100 osób zostało rannych (w tym 17 wymagało leczenia szpitalnego) w Wielki Piątek w hiszpańskiej Sewilli podczas tradycyjnej procesji. W pewnym momencie grupa osób zaczęła wykrzykiwać "Allah akbar!" i powodować dodatkowo hałas (jak się później okazało, uderzali przyniesionymi ze sobą metalowymi drągami). Ludzie w panice rzucili się do ucieczki, niejednokrotnie tratując się nawzajem.

 Osiem osób zostało potem aresztowanych przez policję. Jak zapewnił rzecznik prasowy, sprawcy to notowani wcześniej kryminaliści którzy urządzili sobie zapewne głupi "żart". Podkreślił, że osiem aresztowanych osób nie jest pochodzenia arabskiego. Jest za to wśród nich Senegalczyk.



 

 http://www.dzienniknarodowy.pl/6264/hiszpania-100-rannych-podczas-procesji-wielkopiatk/

"Święty Ognień" w Bazylice Grobu Pańskiego

Rokrocznie w Bazylice Grobu Świętego dochodzi do cudu. Zebrani w Wielką Sobotę w świątyni prawosławni przeżywają ceremonię "Świętego Ognia".

 Jego pojawienie się w przeddzień prawosławnej Wielkanocy w odpowiedzi na modlitwy prawosławnego patriarchy, duchowieństwa i tysięcy pielgrzymów, bez względu na regularność nazywa się „cudem zstąpienia Świętego Ognia”. Symbolizuje on Zmartwychwstanie Pańskie.

 http://malydziennik.pl/swiety-ogien-znow-zstapil-na-ziemie-zobacz-nagranie,4197.html

Moża powiedzieć, że "Święty Ogień" jest katolicki
tylko bazylika w większości w posiadaniu prawosławnych-schizmatyków.

Redakcja







niedziela, 16 kwietnia 2017

Alleluja! Alleluja! Alleluja!




Alleluja! Alleluja! Alleluja!
Wielu łask bożych dla naszych Szanownych Czytelników,
ufności i chrześcijańskiego rozpoznania
rzeczywistości.
Redakcja

Wielka Noc

Dzień wielkiego Szabatu, Święta Paschy, przeszedł dla przyjaciół Jezusowych w smutku i niepokoju. Dla niewiast, przy których pozostanie palma pierwszeństwa co do wierności i przywiązania, ostatnią, najmilszą pociechą było to jedno jeszcze: najświętsze Ciało Jezusowe po raz ostatni własnymi rękami namaścić, nabalsamować. Wieczór po skończonym Szabacie zaopatrzyły się dostatnio w wonne rzeczy, jutro rano z brzaskiem jutrzenki pójdą do grobu.
Idą.
Na przedzie zawsze niestrudzona Maria Magdalena: tego zaszczytu nie pozwoli sobie wziąć nikomu. Razem z nią Maria Jakubowa, i Salome, i Joanna, i inne. Nie wiedziały nic o straży postawionej u grobu, więc w drodze kłopocą się: "Kto nam odwali kamień od drzwi grobowych?".

Na to pytanie już Bóg dał odpowiedź.
Żołnierze stoją na straży przy grobie. O świcie, gdy jeszcze było ciemno, daje się naraz uczuć wielkie drżenie ziemi u grobu, w całym ogrodzie: dusza Jezusowa uwielbiona wróciła znowu do ciała, złączyła się w sposób chwalebny – Jezus obudził się ze snu śmierci, potargał więzy, wstał, wstał z martwych. W tejże chwili Anioł Pański zstąpił z Nieba, odwalił kamień – jak sługa panu swemu drzwi otwiera – i siadł na nim. "A było wejrzenie jego jako błyskawica, odzienie jego jako śnieg". Na widok jego przestraszeni są żołnierze, i stali się jakoby umarli. Po chwili odzyskują przytomność, wstają, chcą uciekać, wtem nadchodzą one niewiasty. Niewiasty widzą już z dala odwalony kamień, a był bardzo wielki, widzą żołnierzy, jedno i drugie naprowadza je na domysł, czy tu nie popełniono świętokradztwa, zbezczeszczenia grobu. Azaliby przedniejsi kapłani nie mogli byli kazać wykraść ciała Jezusowego? Magdalena taka prędka, taka gorąca, z tak bujną wyobraźnią od razu tworzy sobie straszny obraz tego, co tu zajść musiało, przerażona, z gorączkowym pośpiechem nawraca, pędzi do miasta, trzeba dać znać o tym Apostołom. I przyszła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, do Jana, i mówi im: "Wzięto Pana z grobu, a nie wiemy, gdzie Go położono".

W tym czasie towarzyszki jej, które były nadeszły do grobu, śmiało weszły, by zobaczyć, co się stało. "A wszedłszy, nie znalazły ciała Pana Jezusowego". Natomiast widzą dwu mężów, Aniołów, w świetnych szatach, jeden po prawej, drugi po lewej stronie miejsca, gdzie było ciało złożone. Ten niespodziany widok przeraża je, że padają ze strachu na ziemię. Uspokaja je jeden z mężów – Aniołów, mówiąc: "Nie lękajcie się! Bo wiem, iż Jezusa, który ukrzyżowany jest, szukacie. Co szukacie żyjącego między umarłymi? Wstał, nie masz Go tu. Chodźcie, a oglądajcie miejsce, gdzie był położony Pan. Wspomnijcie, jako wam powiadał, gdy jeszcze był w Galilei, mówiąc: Iż potrzeba, aby Syn Człowieczy był wydan w ręce ludzi grzesznych, i był ukrzyżowan, a trzeciego dnia, aby zmartwychwstał. A prędko idąc, powiedzcie uczniom Jego, i Piotrowi, iż powstał, a oto uprzedza was w Galilei, tam Go ujrzycie. Otom wam powiedział"

"HISTORIA BIBLIJNA MĘKA, ŚMIERĆ I ZMARTWYCHWSTANIE JEZUSA CHRYSTUSA"
 Opr. ks. Józef Stagraczyński
Żywot chwalebny Jezusa Chrystusa
Zmartwychwstanie
(Ewangelia św. Jana, rozdział XX, wiersz 1-19; Ewangelia św. Mateusza,
rozdział XXVIII, wiersz 1-6; Ewangelia św. Marka, rozdział XVI, wiersz 1-11;
Ewangelia świętego Łukasza, rozdział XXIV, wiersz 1-13)
http://www.ultramontes.pl/Historia_biblijna_11.htm

sobota, 15 kwietnia 2017

piątek, 14 kwietnia 2017

Wielki Piątek - Ciemna Jutrznia - Tenebrae

Ciemna jutrznia (łac. Tenebrae lub Officium tenebrarum) – nabożeństwo liturgiczne, odprawiane przed świtem w Wielki Piątek i Wielką Sobotę Triduum Paschalnego. Odprawiana jest w niektórych kościołach do dzisiejszych czasów. Podczas niej ustawia się świecznik z 15 świecami oraz zapala sześć świec na ołtarzu. W trakcie obrzędu świece zostają stopniowo wygaszone (jedna po każdym psalmie i kantyku). Nie zostanie wygaszona ostatnia najwyższa świeca, która pozostaje płonąca, tzw. świeca Chrystusowa.
Ciemna jutrznia zyskała bogatą warstwę muzyczną. Wielu wybitnych kompozytorów pisało utwory liturgiczne do tekstów Lamentacji Jeremiasza, wykonywanych w czasie nabożeństwa.

 za: https://pl.wikipedia.org/wiki/Ciemna_jutrznia
Biografia



czwartek, 13 kwietnia 2017

Wielki Czwartek - Ostatnia Wieczerza


 

(...) Próbę oddania istoty Mszy św. owocnie podjęło Magisterium Kościoła na Soborze Trydenckim, jednym z najbogatszych w historii Kościoła w ilość i precyzję orzeczeń dogmatycznych i doktrynalnych.
Głównie na sesji XXII, 17 września 1562 r. wyłożono naukę, z której wynika, że:
1. W Mszy dokonuje się prawdziwa i właściwa ofiara (sacrificium verum et proprium) - bezkrwawa ofiara Ciała i Krwi Jezusa Chrystusa.
2. Ofiara eucharystyczna i Ofiara Krzyża są tożsame ze względu na dary ofiarne i właściwego kapłana-ofiarnika, Chrystusa, zaś różne ze względu na rodzaj i sposób ofiarowania.
3. Ofiara Mszy jest przedstawieniem (representatio), pamiątką (memoria) i zastosowaniem (aplicatio) ofiary krzyżowej Chrystusa. Nie jest to zwykłe wspomnienie, lecz sacrificium verum et proprium [DS 1739-1743].
Wyjaśnieniem Mszy zajmowała się również teologia potrydencka i nowożytni teologowie. Oto kilka krótkich definicji:
Ks. M. Sieniatycki: „Msza św. jest to bezkrwawa ofiara Nowego Testamentu, w której ofiaruje się Bogu Ciało i Krew Jezusa Chrystusa pod postaciami chleba i wina”.
P. kard. Gasparri: „Msza św. jest prawdziwą i właściwą ofiarą Nowego Zakonu, bo Jezus Chrystus zastąpiony przez kapłanów, ofiaruje w niej Bogu Ojcu w sposób bezkrwawy swoje Ciało i Krew pod postaciami chleba i wina”.
Ks. Fr. Pouget: „Msza św. jest to ofiara Ciała i Krwi Jezusa Chrystusa, którą tenże Jezus Chrystus i Kościół ofiaruje (Jego) Bogu przez posługę kapłanów pod postaciami chleba i wina na dalsze jakoby przedłużenie i wyobrażenie Ofiary Krzyżowej”.
Ks. W. Granat: „Msza św. jest niekrwawą ofiarą Ciała i Krwi Chrystusa, który się ofiaruje pod postaciami chleba i wina przez kapłanów w imieniu Kościoła i wraz z Kościołem na przedłużenie i wyobrażenie Ofiary Krzyżowej.” [W. Granat, Dogmatyka katolicka, t. VII, cz. 1, s. 399, Lublin 1961]
(...)

 
Ks. Tomasz A. Dawidowski "ISTOTA MSZY"
http://sanctus.pl/index.php?grupa=116&podgrupa=137&doc=84

środa, 12 kwietnia 2017

wtorek, 11 kwietnia 2017