czwartek, 10 października 2019

Konferencja Fatimska 2019



Konferencja Fatimska 2019
Organizatorzy: Konferencja Fatimska 2019 i FSSPX Silesia
11 – 13 październik
Novotel Warszawa Centrum, ul. Marszałkowska 94/98


W październiku, w 102. rocznicę Cudu Słońca, Centrum Fatimskie z siedzibą w Stanach Zjednoczonych zaprasza na przełomową Konferencję Fatimską do Warszawy. Konferencja jest współorganizowana z polskimi środowiskami Tradycji katolickiej.
Dołącz do nas, aby dowiedzieć się więcej o przesłaniu Matki Bożej Fatimskiej i by pomóc w rozpowszechnianiu Jej orędzia.

W programie:
- Wykłady kluczowych prelegentów, zajmujący się tematyką Objawień Fatimskich, kryzysem w Kościele oraz tematyką zbawienia duszy;
- Codzienne Msze Święte w tradycyjnym rycie oraz Różaniec;
- Możliwość spotkania z wiernymi z Ameryki Północnej i Europy.

Prelegenci:
O. Isaac Mary Relyea - Franciszkanin, tradycyjny ksiądz z Nowego Jorku. Ojciec Relyea przed swoim nawróceniem na katolicyzm i wstąpieniem do zakonu prowadził zwyczajne życie. Obecnie jest znanym mówcą, nauczającym na licznych misjach i konferencjach tradycji. W swoich konferencjach skupia się w szczególności na rzeczach ostatecznych człowieka.

O. Michael Rodriguez - Urodzony w El Paso, w Teksasie, przyjął święcenia kapłańskie w 1996. Posługiwał jako kierownik ds. powołań w swej diecezji, w licznych parafiach miejskich i wiejskich. Od 2011 roku odprawia wyłącznie Tradycyjną Mszę Święta. Mówi po angielsku, hiszpańsku, niemiecku i włosku. Obecnie posługuje jako członek Doradczego Kolegium dla Księży przy Centrum Fatimskim, jest również częstym prelegentem na fatimskich konferencjach.

Ksiądz Karol Stehlin - Przełożony Dystryktu Europy Wschodniej Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X. Jest ekspertem w mariologii (gałęzi teologii katolickiej, zajmującej się rolą Matki Bożej w planie zbawienia). Jest autorem wielu publikacji na temat świętego Maksymiliana Kolbe oraz autorem książek o tematyce fatimskiej, między innymi trzytomowego cyklu "Gwiazda przewodnia czasów ostatecznych".

Christopher Ferrara - Doktor prawa Uniwersytetu Fordham w Nowym Jorku. Jest prezydentem Amerykańskiego Stowarzyszenia Prawników Katolickich i od dziesięcioleci broni katolików i działaczy pro-life przed próbami ich uciszania. Jest autorem książek, między innymi wydanej również w Polsce pozycji pt. "Wolność, bóg, który zawiódł". Pisze regularnie dla Centrum Fatimskiego oraz dla Catholic Family News.

Michal Semin - Dyrektor Instytutu Św. Józefa w Pradze i wydawca czeskiego dwumiesięcznika "Te Deum". W późnych latach '80. był studenckim działaczem antykomunistycznym, co spowodowało, że został wydalony z uniwersytetu i krótko internowany. Obecnie posługuje jako wiceprezes Akce D.O.S.T., organizacji zaangażowanej w antyunijna opozycję. Jest ojcem dziewięciorga dzieci; wraz z żoną przetarł szlaki katolickiej edukacji domowej w Czechach.

Anna Mandrela - doktor filozofii, pisarka i dziennikarka katolicka. W swojej pracy doktorskiej zatytułowanej "Tomizm Garrigou-Lagrange'a wobec wizji filozoficznej Teilharda de Chardin" wykazała różnicę pomiędzy filozofią bytu a filozofią stawania się. Jest autorką książki eksplorującej różnice między buddyzmem a katolicyzmem, a obecnie w swojej pracy skupia się na badaniach nad polskimi bohaterami narodowymi, ciemiężonymi przez reżim komunistyczny po zakończeniu II wojny światowej. Dr Mandrela niedawno opublikowała książkę o jednym z największych polskich bohaterów, rotmistrzu Witoldzie Pileckim, ochotniku do Auschwitz, dzięki którego odwadze państwa alianckie zyskały wiedzę na temat funkcjonowania obozów koncentracyjnych. Dr Mandrela prowadzi także wykłady o rotmistrzu Pileckim, przybliżające słuchaczom nie tylko czyny tego wyjątkowego człowieka, ale i głębię jego duchowości.

Paweł Lisicki - urodzony w 1966 r., znany dziennikarz, eseista i pisarz. Od roku 2013 jest redaktorem naczelnym konserwatywnego tygodnika "Do Rzeczy". W latach 2011-2013 był redaktorem naczelnym "Rzeczpospolitej" oraz "Uważam Rze". W latach 2015 - 2017 opublikował dwie książki, "Dżihad i samozagłada Zachodu" oraz "Poza polityczną poprawność". Jego analizy i komentarze polityczne pojawiają się w kluczowej prasie - w "Rzeczpospolitej", "Fakcie", "Dzienniku", "Uważam Rze", "Gazecie Wyborczej", "Wprost", "Znaku" i "Frondzie". Lisicki jest częstym gościem programów radiowych i telewizyjnych, takich jak Loża Prasowa, Minęła dwudziesta i jest gospodarzem Salonu politycznego Trójki. Jego badania nad filozoficznym i religijnym podłożem przekształcania holokaustu w swoistą religię, opublikowane w książce pt. "Krew na naszych rękach", zostały w 2016 r. uhonorowane Nagrodą Wolności Słowa SDP.

Wojtek Golonka - Doktor filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, założyciel i dyrektor wydawnictwa DeReggio. Do niedawna wykładowca filozofii i zastępca rektora na Uniwersytecie Św. Piusa X w Paryżu. Jest autorem kilku książek o G.K. Chestertonie oraz tłumaczem jego dzieł na język polski i francuski. W swoich badaniach skupia się na filozofii chrześcijańskiej i historii współczesnej. Gdy nie tłumaczy i nie pisze można go spotkać w Kopalni Soli w Wieliczce, gdzie pracuje jako przewodnik.

Brendan Young - Nowojorski dziennikarz tradycji katolickiej. Studiował i pracował w Rzymie, asystując o. Grunerowi przy projektach specjalnych. Pisał dla Catholic Family News oraz dla Fatima Crusader. Prelegent na szeregu konferencji, szuka inspiracji w przykładzie i metodach Św. Maksymiliana Kolbe, zależy mu na konsekracji Rosji oraz każdej ludzkiej duszy.

*** PROGRAM ***
Dzień I, piątek, 11 października 2019
17:30 Różaniec (tajemnice bolesne)
18:00 Msza Święta
19:00 Kolacja
Dzień II, sobota, 12 października 2019
07:10 Różaniec (tajemnice radosne)
07:30 Msza Święta (z kazaniem po angielsku)
09:45 Fatima: prawdziwość i konieczność Objawień - wykład Brendana Younga
10:45 Przerwa
11:05 Fatima: duchowe światło naszych czasów - wykład x. Karola Stehlina
12:05 Obiad
13:10 Różaniec (tajemnice bolesne)
13:30 Epoka antychrysta czy epoka Maryi? - wykład Pawła Lisickiego
14:30 Przerwa
14:50 Dlaczego i w jaki sposób stawiać opór liberalnemu chaosowi Zachodu – wykład Michala Semina
15:50 Przerwa
16:10 Życie wiarą w czasach apostazji - wykład o. Michaela Rodrigueza
17:30 Różaniec (tajemnice chwalebne)
17:50 Msza Święta
19:00 Kolacja
Dzień III. niedziela, 13 października 2019
07:10 Różaniec (tajemnice radosne)
07:30 Msza Święta
09:45 Trzecia Tajemnica Fatimska a kryzys w Kościele - wykład Christophera Ferrary
10:45 Przerwa
11:05 Błędy Rosji - wykład Anny Mandreli
12:05 Obiad
13:10 Różaniec (tajemnice bolesne)
13:30 Św. Maksymilian Maria Kolbe: wzór dla naszych czasów - wykład o. Isaaca Mary Relyea
14:30 Przerwa
14:50 Przyszłość katolicyzmu w Polsce - wykład Wojciecha Golonki
15:50 Przerwa
16:10 Sesja pytań do księży (oo. Relyea i Rodriguez, x. Stehlin)
17:30 Różaniec (tajemnice chwalebne)
17:50 Msza Święta
Uczestnictwo w konferencji jest darmowe. Istnieje możliwość odpłatnego zamówienia wyżywienia - więcej informacji podamy wkrótce.

https://wrealu24.pl/konferencja-fatimska-2019/

czwartek, 12 września 2019

Polska pod Krzyżem. 14 września wielka modlitwa

Organizatorzy słynnej akcji "Różaniec do granic", która w 2017 r. przywiodła tysiące Polaków na granice kraju do wspólnej modlitwy o Polskę zapraszają na następne podobne wydarzenie.















Czas nie jest przypadkowy. 14 września to w Kościele święto Podwyższenia Krzyża, ustanowione na pamiątkę dnia, w którym św. Helena odnalazła relikwie Drzewa Krzyża. Największa zaś część tej relikwii przywieziona do Polski znajduje się w sanktuarium Święty Krzyż, na górze o tej samej nazwie.
– Wszystko o czym słyszymy ostatnio, a co nas zasmuca czyli przypadki pedofilii wśród księży, odejścia z kapłaństwa, samobójstwa, profanacje – to wszystko objaw kryzysu wiary w Kościele. Natomiast źródłem odnowy wiary jest Krzyż Chrystusa, dlatego pod nim chcemy się zgromadzić – wyjaśnia Maciej Bodasiński, jeden z organizatorów wydarzenia.
Dlatego 14 września 2019 roku – bez względu na to czy dotrzemy na Lotnisko Kruszyn pod Włocławkiem, czy pozostaniemy w miejscach zamieszkania – bądźmy razem pod Krzyżem - wzywają organizatorzy
Prośmy Pana Boga o potrzebne Łaski dla swoich rodzin, bliskich, sąsiadów, nieznajomych oraz dla naszej Ojczyzny. Metropolita krakowski zwrócił się z prośbą, by dołożyć starań, by tego dnia – w święto Podwyższenia Krzyża Świętego, w każdej parafii Archidiecezji Krakowskiej zostało zorganizowane czuwanie modlitewne, w którego planie znajdzie się nabożeństwo Drogi Krzyżowej lub adoracja krzyża (taka, jak w Wielki Piątek) oraz Msza święta z adoracją Pana Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie. Na tan apel powinien odpowiedzieć każdy wierny.

„Polska Pod Krzyżem” – Lotnisko Kruszyn k. Włocławka – PROGRAM:
09:00 Przyjmowanie pielgrzymów na placu.
10:45 Zawiązanie wspólnoty.
11:00 Różaniec: Tajemnice Bolesne.
11:30 Konferencja wprowadzająca: „Odrzucenie Krzyża i walka duchowa we współczesnym świecie”, Lech Dokowicz.
13:00 Przerwa na posiłek.
15:00 Koronka do Bożego Miłosierdzia.
15:15 Msza Święta wraz z uroczystym wniesieniem relikwii Krzyża Świętego.
17:30 Konferencja: ks. Dolindo Ruotolo oraz Joanna Bątkiewicz-Brożek.
18:30 Przerwa.
20:00 Droga Krzyżowa.
22:00 Adoracja Najświętszego Sakramentu.
03:00 Zakończenie Adoracji i Msza Święta z niedzieli(Święto Matki Bożej Bolesnej)

źródło: stajca7/pch24

poniedziałek, 26 sierpnia 2019

Jak Pius X rozbił się na niemieckich modernistach

Katolicki świat zadziwia współcześnie gwałtowne przekształcanie Kościoła w Niemczech w skrajnie liberalną wspólnotę wzorowaną otwarcie na herezji protestanckiej. Jeszcze większą konsternację budzi akceptacja Stolicy Apostolskiej dla zmian w wierze i praktyce duszpasterskiej, jakie wprowadza się za Odrą. Niemoc Watykanu wobec reformistycznych działań Niemców ma wszakże długą tradycję. Jednym z jej najwymowniejszych przykładów jest rezygnacja Piusa X z narzucania teologom niemieckim przysięgi antymodernistycznej.




Ofensywa Piusa X
Giuseppe Sarto wstąpił na tron Piotrowy w samym środku nawały modernistycznej, w sierpniu 1903 roku. Już w grudniu na Indeks Ksiąg Zakazanych trafiła praca „Ewangelia i Kościół” czołowego francuskiego modernisty, Alfreda Loisy’ego. Po czterech latach Święte Oficjum wydało  dekret Lamentabili sane exitu, który wymienił 65 heretyckich tez modernistycznych, zwłaszcza z książek Loisy’ego; rzecz opierała się w dużej mierze na Syllabusie Piusa IX i zyskała sobie miano Nowego Syllabusa. We wrześniu tego samego 1907 roku Pius X ogłosił słynną encyklikę Pascendi dominici gregis, gdzie z wielką celnością rozprawił się z modernistyczną herezją. W listopadzie ogłosił z kolei, że każdy, kto szerzyłby jedną z tez potępionych w Lamentabili lub Pascendi, ściąga na siebie ekskomunikę ipso facto. Działania te nie wystarczyły do zdławienia błędu. Stąd 1 września 1910 roku święty papież wydał motu proprio Sacrorum antistitum, nakładając na duchownych obowiązek składania Przysięgi antymodernistycznej. Jej tekst bazował na nauczaniu Soboru Trydenckich oraz na dwóch nowszych dokumentach, Lamentabili i Pascendi. Przysięgę opracowali dwaj wybitni ludzie Kościoła, późniejsi kardynałowie Louis Billot SJ oraz Willem van Rossum CssR.

Niemcy – fałszywa „wyspa ortodoksji”
W Niemczech nie było tedy jeszcze tak jawnych modernistów jak Alfred Loisy we Francji, George Tyrrell w Anglii czy Romolo Murri we Włoszech. Za wiodącego przedstawiciela tego nurtu uchodził na Renem w gruncie rzeczy jedynie historyk dogmatów z Monachium, Joseph Schnitzer. Stąd panowało w Niemczech przekonanie, że modernizmu w tym kraju w ogóle nie ma! Taką tezę forsował niemiecki episkopat i katoliccy publicyści oraz zaangażowani w debatę liberalni teologowie. A skoro w kraju nie ma nikogo, kto reprezentowałby całość modernizmu rozumianego jako pewien system filozoficzno-teologiczny, to problem nie istnieje.

Takie tłumaczenia były oczywistą manipulacją. W Pascendi św. Pius X pisał: „[…] moderniści, tak ich bowiem ogólnie a słusznie nazywają, w sposób nader przebiegły, zapatrywań swoich nie przedstawiają w pewnym porządku i systematycznie, lecz rozrzucają je i rozrywają jedne od drugich, aby się wydawało, że one nieokreślone i jakby chwiejne, lubo ustalone są i niewzruszone”. Niemcy stosując wspomniane wybiegi próbowali skłonić Watykan do rezygnacji z narzucania przysięgi antymodernistycznej. Obowiązek jej składania natrafił w kraju na gigantyczny wręcz opór. Przysięgę krytykowała zajadle liberalna prasa; w landowych parlamentach zastanawiano się, czy Watykan nie narusza wolności uniwersytetów – zwłaszcza, że większość niemieckich teologów pracowała w placówkach państwowych. Z przysięgą Piusa X walczyli też wściekle protestanci, szermując troską o swobodę badań teologicznych. Sążniste filipiki przeciwko przysiędze tworzył między innymi sławny heretycki teolog, Adolf von Harnack. Uczonych katolickich, którzy złożyli dobrowolnie przysięgę, poddawano ostracyzmowi: nie wybierano ich do żadnych kolegiów uniwersyteckich, a kilka rządów landowych uznało nawet, że nie wolno powoływać ich już na stanowiska wykładowców. Krytycy przysięgi grozili nawet zamykaniem wydziałów teologii katolickiej na publicznych uniwersytetach w geście protestu wobec rzekomego autorytaryzmu Watykanu.

Niemieccy biskupi rozpoczęli dialog z Kurią Rzymską – i zwyciężyli. Mieli wsparcie wizytatora apostolskiego Austrii i nuncjusza apostolskiego w Bawarii w jednej osobie, dominikanina abp. Andreasa Früwirtha. Chcąc uniknąć eskalacji sporu Stolica Apostolska zgodziła się udzielić dyspensy od składania przysięgi tym teologom niemieckim, którzy pracowali na uczelniach państwowych i których aktywność ograniczała się do sfery naukowej, nie obejmując duszpasterstwa.

Zarażenie protestantyzmem
Był to krok niezwykle brzemienny w skutki. Niemiecka teologia już w tamtych latach cierpiała na śmiertelną chorobę – zarażona ukutym przez protestanckich filozofów idealizmem, przede wszystkim systemem Immanuela Kanta promującego autonomię moralną i subiektywizm, pożerała samą siebie. Kant na grunt filozofii przeniósł błędy Marcina Lutra; przeszczepienie jego myśli do teologii katolickiej oznaczało podłożenie bomby pod prawdziwą wiarą.

Kuria Rzymska doskonale o tym wiedziała. Nawet jeżeli w Niemczech nie ujawnił się żaden wielkiej miary jawny modernista, to niemieccy teologowie choćby ze względu na swoje bardzo bliskie i częste kontakty z uczonymi protestanckimi byli niemal automatycznie predysponowani do stania się rozsadnikiem herezji. „Teoria modernistów wiedzie licznymi drogami do ateizmu i do zniweczenia wszelkiej religii. Na tę drogę wstąpił naprzód błąd protestancki; kroczy nią błąd modernistyczny; podąży nią niebawem ateizm” - pisał w Pascendi św. Pius X. Z perspektywy czasu widać, że miał całkowitą rację.

Moderniści przeżyli Przysięgę
Błędy Watykanu z czasów Piusa X próbował naprawić jego następca, Benedykt XV, potwierdzając w roku 1918 przysięgę antymodernistyczną i przypominając o jej obowiązywaniu. Niemieccy teologowie jednak unikali jej składania, a jeżeli to już wypełniali powinność – to tłumacząc sobie rzecz tak, by w ogóle nie przeszkadzała im ani w niewłaściwie prowadzonych badaniach, ani w szerzeniu błędów modernistycznych.

Jak wspomina jeden z progresywnych teologów, ks. Peter Neuner z Monachium, przysięgę odbierał od niego w 1965 sam kardynał Julius Döpfner. Nie po to jednak, by przekonać się o prawowierności przyszłych księży, wprost przeciwnie. Kardynał zaprezentował młodym teologom szczególną wykładnię przysięgi: miałoby w niej rzekomo chodzić o uświadomienie sobie grzeszności Kościoła katolickiego oraz jego ziemskiej niedoskonałości, a kwestie szczegółowe byłyby jedynie historycznego znaczenia. Seminarzyści pokolenia ks. Neunera w ogóle nie przejmowali się przysięgą.

Na to, że w Niemczech modernizmu w ogóle nie udało się powstrzymać ani nawet zahamować pokazuje najlepiej inny, nader wymowny przykład. Już cztery lata po zniesieniu przysięgi (co stało się w 1967 roku) ukazała się w RFN praca „Autonome Moral und christlicher Glaube” ks. Alfonsa Auera – skrajnie modernistyczne dzieło, które w opinii znawców zakończyło poniekąd proces przenoszenia na grunt teologii katolickiej twierdzeń Kanta. Okazało się zatem jawnie, że polityka ustępstw i chowania głowy w piasek w nadziei na samoczynne rozwiązanie problemu nie przyniosła dobrych skutków.

Wyznanie wiary kardynała Ratzingera
Dziś każdy dostrzega pilną potrzebę nowej ofensywy przeciwko progresistom, będącym w istocie współczesnymi modernistami. Narzędzia już są. Z powodu pustki powstałej po zniesieniu Przysięgi antymodernistycznej Kongregacja Nauki Wiary pod kierunkiem kard. Józefa Ratzingera wprowadziła w 1989 roku nową przysięgę, przysięgę wierności; towarzyszyło jej szerokie wyznanie wiary. Rzecz znana jest łącznie pod nazwą Professio fidei et Iusiurandum fidelitatis. Wyznanie wiary, oprócz Credo, zawiera bardzo jednoznaczne stwierdzenia: że wierzy się „mocno w to, co jest zawarte w słowie Bożym, spisanym lub przekazanym przez Tradycję, a co Kościół, jako objawione przez Boga, podaje do wierzenia, tak w Nauczaniu uroczystym, jak i w zwyczajnym Nauczaniu powszechnym”. Wyznający stwierdzają, iż przyjmują i uznają „wszystkie i poszczególne prawdy, które Kościół w sprawach wiary i moralności podaje w sposób ostateczny” oraz przyjmują „z religijnym posłuszeństwem woli i umysłu naukę głoszoną przez Papieża czy też przez Kolegium Biskupów sprawujących autentyczny Urząd Nauczycielski, także wtedy, gdy nie jest ona podawana z intencją definitywnego jej określenia [podkreślenie autora]”. W przysiędze wierności z kolei każdy obejmujący kościelny urząd zapewnia iż, będzie zachowywać „nienaruszony depozyt wiary” i będzie go „wiernie przekazywał i objaśniał”, odrzucając „wszelkie jemu przeciwne doktryny”. Przy tym składający przysięgę zapewnia, że będzie zachowywać i umacniać „dyscyplinę wspólną dla całego Kościoła” i będzie troszczyć się o „przestrzeganie praw kościelnych, w szczególności tych, które zawiera Kodeks Prawa Kanonicznego”.

Nie byłoby dopuszczania do Komunii świętej rozwodników i protestantów, gdyby kościelni hierarchowie czuli się związani zacytowanymi sformułowaniami; nie byłoby likwidacji moralności, nie byłoby parcia do znoszenia celibatu i otwierania diakonatu oraz prezbiteriatu dla kobiet. Niestety, Stolica Apostolska nie wymusza ortodoksji. Wprost przeciwnie; niemieccy progresiści są dziś silnie promowani i otrzymują wielkie możliwości szerzenia swoich błędów. Przeprowadzenie Synodu Amazońskiego Ojciec Święty powierzył biskupom i teologom z szeroko pojętego niemieckojęzycznego katolicyzmu; to modernistycznie uformowani duchowni mają w październiku tego roku nadać „nową, amazońską twarz” Kościołowi. Polityka tolerancji wobec modernistycznych błędów wydaje się osiągać dziś swoje apogeum. Można mieć tylko nadzieję, że gdy ukaże się jawnie spustoszenie, do jakiego ona doprowadziła i niewątpliwie jeszcze doprowadzi, nastąpi otrzeźwienie, a Rzym raz na zawsze odetnie się od heretyków. Kiedy to nastąpi, próżno dziś pytać.

Paweł Chmielewski


Read more: http://www.pch24.pl/jak-pius-x-rozbil-sie-na-niemieckich-modernistach,70349,i.html#ixzz5xh5EbkOY

piątek, 23 sierpnia 2019

poniedziałek, 19 sierpnia 2019

Sobór Trydencki, sesja XXII, II. Dekret o tym, co należy zachować a czego unikać podczas odprawiania Mszy



Z jak wielką troską powinno się sprawować Najświętszą ofiarę mszy, z wszelką czcią religijną i uszanowaniem, można najłatwiej stwierdzić, gdy się pomyśli, że w Piśmie Świętym ten, kto niedbale sprawuje dzieło Boże, zwany jest przeklętym. Skoro więc koniecznie stwierdzamy, że żadne inne dzieło nie może być uznane przez wiernych chrześcijan za bardziej święte i Boże, jak ta budząca lęk Tajemnica, w której owa ożywiająca Hostia, poprzez którą zostaliśmy pojednani z Bogiem Ojcem, jest codziennie ofiarowana przez kapłanów na ołtarzu, to ponadto jest jasne, że należy dołożyć wszelkich starań i dokładności, aby ta Ofiara była składana z największą możliwą wewnętrzną prawością i czystością serca, a także z wyrazami zewnętrznej pobożności i szacunku.
(Sobór Trydencki, sesja XXII, II. Dekret o tym, co należy zachować a czego unikać podczas odprawiania Mszy)

źródło: Radosław Marchalewski 
https://www.facebook.com/groups/apostolstwotradycji/

czwartek, 8 sierpnia 2019

Odnaleziono bazylikę w Betsaidzie w miejscu urodzin apostołów Piotra i Andrzeja

Archeolodzy izraelscy i amerykańscy odkryli miejsce, w którym już w pierwszych wiekach stała bazylika wzniesiona w prawdopodobnym miejscu narodzin św. Piotra i Andrzeja. 
Wykopaliska w El-Araj, które znane są także pod hebrajską nazwą Beit Habek pomogły odkryć ślady po bizantyjskiej świątyni, która miała zostać wzniesiona w Betsaidzie. Od wielu lat spierano się o miejsce, z którego pochodzić mieli dwaj apostołowie, a teraz wydaje się, że zostało ono odnalezione. Wioska, a później miasteczko, znane z Pisma świętego, wymieniane było przez żydowskich historyków, a w III wieku z nieznanych powodów, być może w związku z zalaniem przez jezioro galilejskie, zniknęło na moment z zapisków. Później pojawia się w dokumentach ponownie, ale podczas ekspansji islamskiej ok. VIII wieku znika znowu. I już nikt nie jest w stanie do niego dotrzeć.


Wykopaliska w El-Araj, które znane są także pod hebrajską nazwą Beit Habeck pomogły odkryć ślady po bizantyjskiej świątyni, która miała zostać wzniesiona w Betsaidzie. Od wielu lat spierano się o miejsce, z którego pochodzić mieli dwaj apostołowie, a teraz wydaje się, że zostało ono odnalezione. Wioska, a później miasteczko, znane z Pisma świętego, wymieniane było przez żydowskich historyków, a w III wieku z nieznanych powodów, być może w związku z zalaniem przez jezioro galilejskie, zniknęło na moment z zapisków. Później pojawia się w dokumentach ponownie, ale podczas ekspansji islamskiej ok. VIII wieku znika znowu. I już nikt nie jest w stanie do niego dotrzeć.

Dotychczas istnienie kościoła w starożytnej Betsaidzie potwierdzane było przez wielowiekową tradycję. W pochodzących z VIII wieku wspomnieniach z pielgrzymki do Ziemi Świętej bawarskiego biskupa Willibalda zawarta jest informacja, że z Kafarnaum powędrował on do Betsaidy, „z której pochodzili Piotr i Andrzej" oraz że „jest tam teraz kościół, który wcześniej był ich domem”. - To tradycja historyczna, którą posiadamy i nie ma powodu, aby ją kwestionować - podkreśla Notley Haaretz, opisując znalezisko.
Czy tym razem udało się ją odkryć? Jeśli Mordechai Aviam z Kinneret Academic College of Israel i dr R. Steven Notley z Nyack College, prywatnej uczelni chrześcijańskiej w Nowym Jorku, mają rację, to nowo odkryta Bethsaida, byłaby jedną ze starszych świątyń chrześcijańskich, a miejsce to przyciągałoby wielu nowych pielgrzymów.

źródło: fb-profil Tomasz Terlikowski
ilustracja: Kościół Trójcy Św. w Łopusznej: podobizny św. Andrzeja i św. Piotra w predelli tryptyku koronacji NMP

https://wrealu24.pl/odnaleziono-bazylike-w-betsaidzie-w-miejscu-urodzin-apostolow-piotra-i-andrzeja/


#wrealu24#kosciółiwiara

wtorek, 6 sierpnia 2019

poniedziałek, 5 sierpnia 2019

Kolejne antymaryjne bluźnierstwo


 

Jedna z wrocławskich aktywistek wspierająca ruch LGBT zamieściła w mediach społecznościowych nagranie, w którym zaprezentowała figurkę Matki Boskiej wykonaną celowo w taki sposób, aby przypominała żeński narząd płciowy. Wizerunek Maryi został przedstawiony w sposób obsceniczny i znieważony (m.in. poprzez nazwanie go „C***maryjką”), co obraziło uczucia religijne szeregu osób, a tym samym wypełniło znamiona przestępstwa z art. 196 KK. Instytut Ordo Iuris złożył w tej sprawie zawiadomienie do prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa.


Kobieta zapowiedziała, że dochód ze sprzedaży figurki ma być przeznaczony dla jednej z organizacji ruchu LGBT. Do symboliki tego ruchu nawiązuje również kolorystyka przedmiotu. W tym przypadku nie można mówić o nieumyślnym popełnieniu przestępstwa, gdyż na nagraniu jego autorka sama łączy element ideologii LGBT z obiektem kultu religijnego. „Stan faktyczny sprawy nie pozostawia złudzeń, iż został sprofanowany obiekt czci religijnej w postaci figurki Matki Boskiej, której to kształt miał przypominać kobiecy narząd rozrodczy. Jest to oczywiste naruszenie norm społecznych i prawnych, a także publiczne wystawienie na pośmiewisko przedmiotu przedstawiającego osobę będącą obiektem czci religijnej wielu chrześcijan” – skomentował adw. dr Bartosz Lewandowski, Dyrektor Centrum Interwencji Procesowej Ordo Iuris

Instytut Ordo Iuris podjął wcześniej działania prawne także w związku ze sprofanowaniem obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej poprzez zestawienie go z logotypem ruchu LGBT oraz obscenicznym sparodiowaniem procesji Bożego Ciała. Eksperci Instytutu przygotowali także analizy na temat znieważenia wizerunku Czarnej Madonny i ochrony uczuć religijnych w wybranych państwach Europy. Na skutek złożonego przez Instytut Ordo Iuris zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez Adama D. ps. Nergal, prokuratura wniosła przeciwko muzykowi do Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku akt oskarżenia o czyn z art. 196 KK za publiczne znieważenie wizerunku ukrzyżowanego Chrystusa.

źródlo: ordoiuris/medianarodowe.com

sobota, 3 sierpnia 2019

ks. Dariusz Oko: "Genderyści są bardzo podobni do komunistów"

"Genderyści są bardzo podobni do komunistów. Specjalnie prowokują zamieszki, niejako pragną, żeby ktoś w nich rzucił kamieniem, zastosował przemoc fizyczną po to, żeby powiedzieć, że wszyscy ich przeciwnicy są tacy. To jest dokładnie schemat komunistyczny."
ks. Dariusz Oko

źródło: https://wiadomosci.wp.pl/ks-prof-dariusz-oko-genderyzm-to-m…

#wrealu24#koscioliwiara

czwartek, 1 sierpnia 2019

Kapelani Powstania Warszawskiego: Ks. Stanisław Tworkowski, ps. "Jacek"

ks. Stanisław Tworkowski (ur. 1 stycznia 1901 w Zalesiu w powiecie ostrołęckim na Kurpiach, zm. 7 marca 1999) – polski duchowny katolicki, kapelan, pisarz, działacz endecki.




Był żołnierzem I Korpusu Polskiego w Rosji u gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego, kapłanem od 1926 r. Jego posługa trwała przez 72 lata; był katechetą, a w czasie II wojny kapelanem sióstr Matki Bożej Miłosierdzia przy ulicy Żytniej w Warszawie i kapelanem AK oraz żołnierzem powstania warszawskiego. Po wojnie, ze względu na postawę obrońcy życia poczętego, był nieustannie inwigilowany przez SB i dopiero w 1971 r. mógł objąć probostwo. Auto wspaniałej książki "Kainka" o aborcjach w II RP robionych przez żydowskich lekarzy na Polkach. Z cenzurą sanacyjną miał zresztą problemy przed 1938. Nakładem Stronnictwa Narodowego w 1939 wyszła jego praca  "Polska bez żydów". Ponadto wydano w Londynie jego "Krzyż Dowbora", a już w Polsce "Ostatni zrzut". Był też dumny ze swego modlitewnika I-komunijnego.

Jego dzieło zostało utrwalone w filmie dokumentalnym „A.D. 1994” w reżyserii Krzysztofa Nowaka-Tyszowieckiego.

3 sierpnia 1944 r. za antypowstańcze kazanie (propaganda KG AK mówiła o 3 dniach walki) przesłuchiwany przez AK-owską bezpiekę. Ten sam człowiek przesłuchiwał później ks. "Jacka" jako ubek po 1945 r.

Powiedział mi kiedyś, co cytuję z pamięci : "Widziałem nagie ciała, dzieci (powstańców) składanych do dołów. Podszedłem do matki poległego. Była postawna, solidnej postury. Spojrzałem i spytałem (twardo). - Ile miałaś dzieci? -  Zaczęła szlochać i przyznała się, że miała trzy aborcje. Odpowiedziałem - Jabłko pada niedaleko od jabłoni, przynajmniej twój syn umarł jak bohater."

https://wrealu24.pl/kapelani-powstania-warszawskiego-ks-stanislaw-tworkowski-ps-jacek/


#wrealu24#koscioliwiara

wtorek, 30 lipca 2019

IGNIS ARDENS - pierwszy numer Biuletynu Przyjaciół Duszpasterstwa Tradycji Katolickiej w Białymstoku

Ukazał się pierwszy numer Biuletynu Przyjaciół Duszpasterstwa Tradycji Katolickiej w Białymstoku IGNIS ARDENS



Będzie wysyłany tylko tradycyjną pocztą.

Kto chciałby otrzymywać ten i następne numery, prosimy o kontakt i podanie adresu do wysyłki wysyłając swoje dane na skrzynkę e-mailową: redakcja@tradycjakatolicka.pl
Ignis Ardens (Ogień gorejący) to idiom papieża Piusa X (1905-1914) wg. proroctwa papieży  św. Malachiaszowi, XII-wiecznego arcybiskupowa Armagh w Irlandii. Wizji poznania przydomków papieży miał dostąpić podczas wizyty w Rzymie w 1139 r., za papieża Inocentego II. Po raz pierwszy proroctwo opublikowano w 1595 r.

źródło: https://www.facebook.com/tradycjawbialymstoku/

wtorek, 23 lipca 2019

św. Augustyn o sodomitach

"Dlatego grzechy przeciw naturze, jak te, które popełniali sodomici, wszędzie i zawsze zasługują na potępienie i karę. Choćby je popełniały wszystkie ludy, wszystkie byłby na mocy prawa Bożego uznane za tak samo zbrodnicze. Bóg bowiem nie stworzył ludzi do tego, żeby się sobą w taki sposób posługiwali. Kiedy wspólną naturę, której On jest Twórcą, bruka się przewrotną namiętnością, zarazem pogwałcona zostaje wspólnota, jaka powinna nas łączyć z Bogiem.”
św. Agustyn z Hippony, "Wyznania"



źródło cytatu: https://www.pch24.pl/12-cytatow-przeciwko-sodomii--ktore-kazdy-katolik-powinien-znac,49056,i.html

sobota, 13 lipca 2019

św. Pius X o modernistach




Modernisci pisząc historię, starają się wydobyć na światło dzienne wszystko, to, co stanowi – wedle ich zapatrywania – ciemną plamę w dziejach Kościoła, a czynią to pod pretekstem mówienia całej prawdy – z pewnego rodzaju zadowoleniem. Ulegając pewnym z góry postawionym sobie twierdzeniom, niszczą o ile mogą całkiem apriorycznie pobożne tradycje, będące w powszechnym użyciu. Ośmieszają święte relikwie czczone dla ich starożytności. Wreszcie pożera ich żądza sławy: rozumieją też, że nikt o nich nie będzie wiedział, jeżeli będą mówić to, co dotychczas mówiono. Tymczasem przekonani są, że w ten sposób służą Bogu i Kościołowi: w rzeczywistości jednak wyrządzają mu nieobliczalne szkody, nie tylko może tym, co czynią, ile duchem, który ich ożywia oraz poparciem, jakiego doznają zewsząd zawodne ich wysiłki. - św. papież Pius X (Encyklika Pascendii Doninii Gregis)


https://www.facebook.com/abpMarcelLefebvre1991/?tn-str=k*F&hc_location=group_dialog

czwartek, 11 lipca 2019

X. Szydłowski | Czy potrzebne nam są rekolekcje?!


Ars Celebrandi AD 2019 rozpoczęte!

Zapraszamy, można przyjechać na weekend, przenocować w Domu Pielgrzyma.


środa, 10 lipca 2019

Kalwińscy ikonoklaści zdewastowali Katedrę w Utrechcie. Prawdziwe oblicze protestantyzmu

Katedra Świętego Marcina w Utrechcie niderl. Sint-Maarten Domkerk van Utrecht – historyczny kościół katedralnydiecezji Utrechtu (dziś Prowincja UtrechtHolandia), jeden z największych gotyckich kościołów w północnych Niderlandach, główny kościół biskupi tego regionu. Pod wezwaniem świętego Marcina.

W 1580 przejęty przez Kalwinów. Cenny przykład architektury gotyckiej, jedyny kościół w Niderlandach, który przyjął formy francuskiego gotyku klasycznego. Dominantą świątyni jest wysoka na 112,32 m wieża zachodnia, która pojawiała się w wielu dziełach malarstwa, m.in. w Ołtarzu Gandawskim Huberta i Jana van Eycków.



Dawny, bogaty wystrój wnętrza został zniszczony, bądź usunięty w wyniku ruchów ikonoklastycznych w 1572 roku. Przetrwały dwa późnogotyckie tryptyki, jednakże ze śladami zniszczeń głównie na głowach postaci Maryi i świętych. W kaplicy Rudolfa van Diepholt zachowało się gotyckie malowidło przedstawiające Grupę Ukrzyżowania. Z dzieł sztuki sepulkralnej wyróżnia się gotycki nagrobek biskupa Gwijde van Henegouwen, (brata Jana II, księcia Holandii i Hainatu, który był również biskupem Utrechtu w latach 1301-1317), tumbowy z całopostaciowym wizerunkiem hierarchy i postaciami świętych na bokach tumby (ze zniszczonymi przez ikonoklastów głowami).

za:wikipedia

zdjęcie z fb-profilu: Daniel Pawłowiec

#wrealu24#kościoliwiara

sobota, 6 lipca 2019

Święcenia kapłańskie w Zaitzkofen. Mamy kapłana Tradycji Katolickiej! Ks. Bartosz Tokarski FSSPX


 W sobotę 29 czerwca 2019 r. bp Bernard Fellay udzielił w Zaitzkofen w Bawarii święceń kapłańskich 2 diakonom – wśród nich był Polak, dk. Bartosz Tokarski FSSPX.

piątek, 5 lipca 2019

Kalwaria Zebrzydowska: Pielgrzymka dróżkami Pana Jezusa (galeria fotograficzna)



Czerwiec to miesiąc poświęcony Najświętszemu Sercu Jezusowemu. Żeby Je uczcić, wierni z kilku kaplic na południu Polski wyruszyli na kalwaryjskie dróżki Pana Jezusa. Pielgrzymkę prowadził niestrudzony ks. Łukasz Szydłowski FSSPX, a tym razem towarzyszył mu krakowski przeor, ks. Jaromir Kučírek FSSPX. Jak zwykle wędrówkę poprzedziła cicha Msza św. odprawiona w kaplicy Męki Pańskiej na terenie bazyliki.

Podobnie jak w maju br., pogoda sprzyjała pątnikom, co niewątpliwie pomagało im skupić się na modlitwie i rozważaniach kolejnych stacji Drogi krzyżowej, jaką jest pielgrzymka po kalwaryjskich dróżkach.




całość na: https://news.fsspx.pl/2019/06/kalwaria-zebrzydowska-pielgrzymka-drozkami-pana-jezusa-galeria-fotograficzna-2/

środa, 3 lipca 2019

Stowarzyszenie im. Ks. Piotra Skargi ma już 20 lat! Tak wyglądała jubileuszowa Msza Święta

Minęło 20 lat od założenia Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi. Aby podziękować Panu Bogu za te wspaniałe dwie dekady, na jubileuszowej Mszy Świętej w Bazylice Bożego Ciała zgromadziły się setki Przyjaciół i Korespondentów Stowarzyszenia. Zapraszamy do obejrzenia relacji.


wtorek, 2 lipca 2019

W jakim stroju nie wchodzić do kościoła? Instrukcja prosta jak cep




Można wyznaczać normy zachowania? Można! Trzeba się tylko nie bać mówić jak jest.


za; ://www.facebook.com/petrus.olawa/photos/a.831054783659129/2132888146809113/?type=3&
theater


poniedziałek, 1 lipca 2019

W wypadku zagrożenia dla wiarypodwładni winni upominać przełożonych nawet publicznie






"W wypadku zagrożenia dla wiary, podwładni powinni upominać przełożonych nawet publicznie. I tak nawet Paweł, który był podwładnym Piotra, strofował go publicznie, a powodem tego było grożące zaburzenie w sprawach wiary. I tak to rozumie glosa Augustyna do listu do Galatów (2,14) mówiąc: "sam Piotr dał przykład przełożonym, by w wypadku zejścia z prostej drogi nie oburzali się na upomnienia podwładnych."

św. Tomasz z Akwinu 
Summa Teologii, II-II q.33 a 4

sobota, 29 czerwca 2019

piątek, 28 czerwca 2019

Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa - dziś 28 czerwca

Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa – w liturgii Kościoła katolickiego uroczystość ku czci Serca Jezusa przypadająca w pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała, a zatem w piątek po drugiej niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego (Zielonych Świątkach, Pięćdziesiątnicy). Może więc wypaść pomiędzy 29 maja a 2 lipca.



Uroczystość ta została ustanowiona po objawieniu się Chrystusa świętej Małgorzacie Marii Alacoque w latach 1673-1675. W objawieniach tych Chrystus polecił, by ustanowiono święto ku czci Jego Serca w pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała oraz odprawiania specjalnego nabożeństwa. Wiernym, którzy będą oddawać cześć Boskiemu Sercu, obiecał wiele łask (tzw. obietnice Serca Jezusowego).
Formalnie święto, jako uroczystość liturgiczna, zostało ustanowione przez papieża Klemensa XIII w dniu 6 lutego 1765, wówczas tylko dla Królestwa Polskiego, w wyniku zgody papieża na skierowany do niego memoriał biskupów polskich. Uroczystość tę rozszerzył na cały Kościół dopiero papież Pius IX w dniu 23 sierpnia 1856.

Obietnice Jezusa Chrystusa dane za pośrednictwem św. Małgorzaty Marii Alacoque Tym, którzy czcić będą Moje Serce Najświętsze:

Dam im wszystkie łaski potrzebne w ich stanie.
Zgoda i pokój będą panowały w ich rodzinach.
Będę sam ich pociechą we wszystkich smutkach i utrapieniach życia.
Będę ich ucieczką najbezpieczniejszą w życiu, a szczególnie w godzinę śmierci.
Błogosławić będę wszystkim ich zamiarom i sprawom.
Grzesznicy znajdą w Mym Sercu źródło i całe morze niewyczerpanego nigdy miłosierdzia.
Dusze oziębłe staną się gorliwymi.
Dusze gorliwe szybko dostąpią wielkiej doskonałości.
Zleję obfite błogosławieństwo na te domy, w których obraz Serca Mego Boskiego będzie zawieszony i czczony.
Kapłanom dam moc zmiękczania serc najzatwardzialszych.
Imiona osób, które rozpowszechniać będą nabożeństwo do Mego Boskiego Serca, będą w nim zapisane i na zawsze w nim pozostaną.
Przystępującym przez 9 z rzędu pierwszych piątków miesiąca do Komunii Świętej dam łaskę pokuty ostatecznej, że nie umrą w stanie niełaski ani bez sakramentów świętych, a to Serce Moje stanie się dla nich ucieczką w godzinę śmierci.

źródło: wikipedia
#wrealu24#koscioliwiara
https://wrealu24.pl/uroczystosc-najswietszego-serca-pana-jezusa-dzis-28-czerwca/

Jak prześladowano zakonnice w PRL-u? Nieznane fakty I Czerwony Terror #4 Anna Mandrela

czwartek, 27 czerwca 2019

Kolejny ksiądz "charyzmatyczny" odleciał do heretyków: Michał Misiak

Kolejny ksiądz "charyzmatyczny" odleciał do heretyków: Michał Misiak

 


Sensacją ubiegłego tygodnia była wiadomość, że ksiądz Michał Misiak z archidiecezji łódzkiej zaciągnął na siebie karę ekskomuniki z mocy samego prawa (latae sententiae). Przyczyną było przyjęcie chrztu z wody u protestantów – co zdumiewa tym bardziej, że ksiądz był już przecież ochrzczony. O zaciągnięciu ekskomuniki poinformowała Kuria Metropolitalna Łódzka.

Podlegający tej karze nie może sprawować Mszy ani sakramentów. Nie wolno mu też pełnić kościelnych funkcji i urzędów ani przyjmować sakramentów. Duchowny nie może też nosić stroju duchownego ani liturgicznego. O ekskomunice poinformował Kanclerz Kurii ksiądz prałat Zbigniew Tracz 18 czerwca.
Ekskomunika wynika z kanonu 1364 § 1 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Zgodnie z nim „1. Odstępca od wiary, heretyk lub schizmatyk podlega ekskomunice wiążącej mocą samego prawa, przy zachowaniu przepisu kan. 194, § 1, n. 2; duchowny może być ponadto ukarany karami, o których w kan. 1336, § 1, n. 1,2 i 3”. Ekskomunika latae sententiae oznacza, że człowiek zaciąga karę przez sam swój czyn. Kościół jedynie orzekł, że taka sytuacja miała właśnie miejsce.

Michał Misiak praktykował niekonwencjonalne metody duszpasterskie. Pracował między innymi w Łodzi i Pabianicach z osobami w trudnej sytuacji społecznej, również dowiedział "domy publiczne". Chrzest u heretyków miał przyjąć podczas "duchowego pobytu" na Ziem Świętej. Wszytko wskazuje, że cała jego praca duszpasterska byłą niebezpiecznym aktywizmem. Jest to jedna z chorób posoborowego Kościoła, który wyjałowiony przez protestantyzację rozpada się na naszych oczach, szukając, a to ratunku w "charyzmatach", a to popada w zwątpienie.  Jeśli Misiak szukał emocji to u zielonoświątkowców je znajdzie i gdzie będzie bez ograniczeń machał raczkami. A może jak często chodzi o "babę".

Pamiętając, że celem kar kościelnych, w tym ekskomuniki jest skłonienie do nawrócenia, zachęcamy do modlitwy.

Źródła: misyjne.pl / archidiecezja.lodz.pl / Kodeks Prawa Kanonicznego / pch24.pl

 https://wrealu24.pl/kolejny-ksiadz-charyzmatyczny-odlecial-do-heretykow-michal-misiak/

#wrealu24#kosioliwiara

środa, 26 czerwca 2019

Wanda Półtawska: ZAGROŻENIA MAŁŻEŃSTWA

Wanda Półtawska: ZAGROŻENIA MAŁŻEŃSTWA


Zagrożenie czystości przedmałżeńskiej

Jest to temat bardzo znany, wielokrotnie poruszany, który jest głównym przedmiotem troski odpowiedzialnych rodziców i wychowawców. Jest to również problem permisywnej etyki, czyli zgody społeczeństwa na cudzołóstwo przedmałżeńskie, tragiczne informacje o coraz niższym wieku matek – dziewczynek trzynastoletnich oraz ojców siedemnastoletnich.

Zagrożenie sakramentalności

„Małżeństwo nie jest wynikiem jakiegoś przypadku lub owocem ewolucji ślepych sił przyrody: Bóg-Stwórca ustanowił je mądrze i opatrznościowo w tym celu, aby urzeczywistniać w ludziach swój plan miłości” – mówi w encyklice Humanae vitae papież Paweł VI (HV 8). Jest to Boży plan dla człowieka

Rodzina zagrożona jako źródło życia

Na ile dzisiaj młodzi ludzie, zawierając małżeństwo, myślą o założeniu rodziny? Myślą o tym, że chcą być razem, bo jest im dobrze – a myśl o obowiązkach, jakie ich czekają, czasem w ogóle nie jest brana pod uwagę.

Zagrożenie czystości małżeńskiej

Czystość małżeńska jest nie tylko zagrożona w realizacji, ale wręcz wydaje się zakwestionowana; ludzie jakby nie wiedzieli, co to ma być. Katolicy rozumieją pojęcie nieczystości przedmałżeńskiej jako utratę dziewictwa, ale w małżeństwie? Ludziom wydaje się niekiedy, że w małżeństwie wszystko wolno.

Zagrożenie dozgonności

Wierność dotyczy bezpośrednio dozgonności, zaprzysiężonej w przyrzeczeniu małżeńskim: „Nie opuszczę cię aż do śmierci”

Wanda Półtawska, "Przed nami miłość", Częstochowa 2001, s. 3-12.
całość na:

http://templumchristi.pl/szesc-zagrozen-malzenstwa/?fbclid=IwAR0_Qh0-OUjhR17mn19B-7qbJdRydmsnurNua7jnw1ihrpZG4vpEZdtdKh8

piątek, 21 czerwca 2019

Kazanie “Na Uroczystość Bożego Ciała”

Drodzy Wierni,

Nasz Pan Jezus Chrystus w wigilię swojej Męki, w Wielki Czwartek, rzekł uczniom, których umiłował: “Pożądaniem pożądałem pożywać tę Paschę z wami, zanim był cierpiał”. Tak wielkie było to pragnienie, że Pan Jezus przepowiedział, przewidział i dokonał samego dzieła, aby pouczyć nas o wielkości tego sakramentu.

Znalezione obrazy dla zapytania Boże Ciało fsspx

Czytamy w Księdze Rodzaju o tym jak Bóg zasadził drzewo w Rajskim Ogrodzie. W zasadzie istniały dwa drzewa specjalnie stworzone przez Boga: Drzewo poznania Dobra i Zła oraz Drzewo Życia (Rdz 2, 9). Adam i Ewa, stworzeni w stanie Łaski, byli przeznaczeni do czerpania z tego drzewa w celu zachowania swojej nieśmiertelności. Owoc Drzewa Życia nie był zakazany, przeciwnie, był im potrzebny dając życie i ochronę przed zepsuciem. To owoc Drzewa poznania Dobra i Zła był zakazany, jako że prowadził do zniszczenia niewinności oraz do grzechu.

Niestety, jak wiemy, nasi pierwsi rodzice nie byli posłuszni i zamiast zbierać owoce z drzewa, które dawało im życie, wybrali wiarę w kłamstwa diabła tracąc jednocześnie niewinność. Wraz z utratą Łaski stracili także prawo do korzystania z owoców Drzewa Życia. Bramy raju zamknęły się, a ludzkość, przez nieprzyjaźń z Bogiem, została poddana bólowi, cierpieniom, chorobom i śmierci. Bóg wygnał ich z Raju, aby nie mogli jeść owoców Drzewa Życia i żyć wiecznie (Rdz 3, 22)

Złożona została jednak obietnica, że dany nam będzie Ten, który przybędzie aby przywrócić to utracone przez grzech życie. Nasz Pan Jezus Chrystus, gdy wypełnił się czas, przyjął człowieczeństwo i zamieszkał między nami. A zatem, aby przywrócić porządek, utracony przez zerwanie owocu z drzewa, On sam poddał się cierpieniu, bólowi oraz śmierci, kiedy przybity został do drzewa Krzyża. Na Krzyżu Pan Jezus zawisł jako ofiara, ale także jako nauczyciel, dając wzór prawdziwej miłości. Na tym drzewie, Pan Jezus przywraca przyjaźń pomiędzy Bogiem i ludźmi. Z wysokości drzewa Krzyża, Pan Jezus rządzi swoim królestwem – królestwem bogatszym niż kiedykolwiek był Raj. Na tym Drzewie Nasz Pan Jezus Chrystus ofiaruje samego siebie jako ofiarę i jest to to drzewo, którego owoce mamy pożywać aby otrzymać życie wieczne.

W Księdze Rodzaju czytamy, w jaki sposób owoc z tego drzewa będzie nam dany. Patriarchę Abrahama odwiedziło trzech gości. Odpoczywali oni w cieniu drzewa. Mężowie ci mówili o jego synu, Izaaku, którego miał on ofiarować na tej samej górze, na którą Pan Jezus dźwigał swój krzyż – drzewo życia. Abraham stoczył już  uprzednio walkę z mieszkańcami Sodomy, a Melchizedech złożył ofiarę jako dziękczynienie za to zwycięstwo. Jako król Salemu, to jest pokoju, Melchizedech, kapłan najwyższego Boga, błogosławił Abrahama składając ofiarę z chleba i wina. Podobnie Chrystus, w dziękczynieniu za zwycięstwo nad grzechem i śmiercią, na tym ołtarzu ofiaruje za nas, pod postaciami chleba i wina, swoje własne Ciało i Krew.

I tak, Drodzy Wierni, czcimy dzisiaj ten wielki sakrament który jest wypełnieniem wszystkich obietnic Pana Jezusa. Pan Nasz Jezus Chrystus obdarowuje nas w tym sakramencie Swoim Ciałem, Krwią, Duszą i Bóstwem, prawdziwie i substancjalnie obecnymi, mimo że ukrytymi pod postaciami chleba i wina. Postacie te jednocześnie symbolizują ich moc karmienia naszych dusz. Są też znakiem nieskończonej miłości Boga do nas, który używał tych samych symboli przez całe wieki aby oznajmić nadejście tej jedynej Ofiary odnawianej na naszych ołtarzach.

A zatem po Mszy adorować będziemy ten sakrament, jako że w nim Pan Jezus, prawdziwy Bóg, mieszka między nami. Pan Nasz Jezus Chrystus jest tam, obecny, jako źródło światłości  i łaski dla nas wszystkich. Każda Komunia Święta którą przyjmujemy, Drodzy Wierni, jest fontanną olbrzymich łask a także obietnicą. Obietnicą, że jeśli pożywać będziemy z Drzewa Życia, otrzymamy żywot wieczny.
Amen.

Ks. Jan Jenkins, FSSPX
za: bibula.com

czwartek, 20 czerwca 2019

BOŻE CIAŁO

BOŻE CIAŁO



Najświętszy Sakrament Ciała i Krwi Pańskiej czci Kościół w każdej Mszy świętej. W Wielki Czwartek obchodzimy rocznicę ustanowienia Eucharystii, ponieważ jednak radosne wspomnienie Ostatniej Wieczerzy tłumiło w Wielkim Tygodniu rozważanie męki Chrystusa, zostało ustanowione osobne święto, którego celem jest publiczne wyznanie wiary w obecność Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, oddanie Mu czci należnej i uwielbienia, podziękowanie za łaski płynące przez ten Sakrament, wreszcie przebłaganie Go za zniewagi wyrządzone przez słabość i naszą oziębłość.
Powodem ustanowienia były objawienia, jakie miewała św. Julianna, augustynka z Cornillon (1193-1258). Po zbadaniu sprawy ustanowiono święto w diecezji Liege (Belgia). Papież Urban IV wprowadził je do Kościoła powszechnego; jego zarządzenia potwierdził Papież Klemens V i Jan XXII, który dodał oktawę. Sekwencja zawiera streszczenie nauki katolickiej o Najświętszym Sakramencie.
W głównych kościołach w każdej miejscowości po Mszy św. wychodzi procesja. W Polsce istnieje od XV wieku zwyczaj śpiewania czterech Ewangelii przy czterech ołtarzach ustawionych w drodze pochodu. Ten śpiew Ewangelii jest wyznaniem wiary, że pod postaciami chleba mamy wśród siebie tego samego Pana Jezusa Chrystusa, o którym opowiadają Ewangelie.

Introit: Ps 80, 17
Cibavit eos ex adipe frumenti, alleluia : et de petra, melle saturavit eos, alleluia, alleluia, alleluia.
Exsultate Deo adiutori nostro : iubilate Deo Iacob. Gloria Patri... Cibavit eos...


Karmił ich pszenicą przewyborną, alleluja. A z opoki miodem nasycił ich, alleluja, alleluja, alleluja.
Ps 80, 2 Śpiewajcie z radością Bogu, mocy naszej, wznoście okrzyki Bogu Jakuba. Chwała Ojcu... Karmił ich...

foto:  Procesja Bożego Ciała w Warszawie-Radości zgromadziła w tym roku kilkuset uczestników FSSPX

http://msza.net/i/mszalik.html
#wrealu24#kosioliwiara

środa, 19 czerwca 2019

Petycja: W obronie Księdza Prałata Romana Kneblewskiego

Zachęcamy wszystkich ludzi dobrej woli do stanięcia w obronie ks.Romana Kneblewskiego, odwołanego ze stanowiska proboszcza parafii p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bydgoszczy i wysłanego na przedwczesną emeryturę. Ten bezkompromisowy Kapłan wielokrotnie dawał świadectwo swojego wielkiego zaangażowania w zbawienie dusz, będąc przy tym bezpardonowo atakowany przez antyklerykalne siły chcące zniszczyć Kościół, działające za pomocą kłamstw, przeinaczeń, prezentacji słów wyrwanych z kontekstu i innych manipulacji.

 

 Petycja na: https://citizengo.org/pl/171474-kjh?m=5&tcid=57239767&fb

Zapraszamy do zapoznania się z kanałem Ks.dr.Romana Kneblewskiego na You Tube:

https://www.youtube.com/user/TubaCordis
#wrealu24#koscioliwiara

poniedziałek, 17 czerwca 2019

Czy Białostocka Kuria dopuściła się profanacji Kościoła Katolickiego?

16 czerwca 2019 roku w Bazylice Św. Rocha w Białymstoku za przyzwoleniem ks. Proboszcza Tadeusza Żdanuka, a z polecenia Arcybiskupa dr Tadeusz Wojdy, odbył się koncert Festiwalu Kultury Żydowskiej Zachor – Kolor i Dźwięk. Czy Arcybiskup swoją decyzją chciał upokorzyć ks. proboszcza za jego wieloletnią patriotyczną postawę i kazania napełniające otuchą nasze serca?
“My, parafianie kościoła p.w. św. Rocha – Bazyliki Mniejszej, wyrażamy głęboki sprzeciw i wielkie oburzenie w związku z urządzaniem koncertów muzyki żydowskiej w naszej świątyni przez ambasadę Izraela w Warszawie.” – czytamy w proteście skierowanym do Arcybiskupa dr Tadeusz Wojda. Dlaczego pomimo sprzeciwu parafian, koncert muzyki żydowskiej nie został odwołany?
Czy Ksiądz Arcybiskup dr Tadeusz Wojda mógł dopuścić do tego koncertu? Koncertu nie związanego z muzyką sakralną Kościoła Rzymskokatolickiego?
Na te pytanie wyraźnie odpowiada  „LEX ROMAE DATUR” – Instrukcja o koncertach w kościołach, a czytamy w niej między innymi:

pkt. II. Elementy do refleksji
Istota i przeznaczenie kościołów
5. Zgodnie z tradycją, którą ukazuje ryt poświęcenia kościoła i ołtarza, świątynie są przede wszystkim miejscem, w którym gromadzi się lud Boży. Lud Boży, „zgromadzony w jedności Ojca, Syna i Ducha Świętego, jest Kościołem, świątynią Boga zbudowaną z żywych kamieni, gdzie w duchu i prawdzie wielbi się Ojca. Już w najdawniejszych czasach pojęciem kościół został objęty również budynek, w którym wspólnota chrześcijańska gromadziła się, by słuchać słowa Bożego, razem się modlić, przyjmować sakramenty, sprawować Eucharystię” i wielbić ją tam jako trwający nieustannie sakrament (1).
Tak więc kościołów nie można uważać za zwyczajne miejsce „publiczne”, mogące służyć wszelkiego rodzaju zgromadzeniom. Są to miejsca święte, przeznaczone wyłącznie i na stałe, od momentu ich konsekracji lub poświęcenia, do sprawowania kultu Bożego.
Świątynie są widzialnym znakiem Kościoła pielgrzymującego na ziemi i zapowiedzią niebieskiego Jeruzalem; miejscami, w których już teraz, na tym świecie, urzeczywistnia się tajemnica komunii pomiędzy Bogiem i ludźmi. Zarówno w miastach, jak i na wsiach, kościół jest uważany także dzisiaj jako dom Boży, czyli znak Jego zamieszkania wśród ludzi. Pozostaje on miejscem świętym również wtedy, gdy nie odbywają się w nim obrzędy liturgiczne.
W niespokojnym i pełnym zgiełku społeczeństwie, zwłaszcza w wielkich miastach, kościoły są również miejscem, gdzie w ciszy i modlitwie ludzie znajdują duchowe uspokojenie lub światło wiary.
Jednakże dzieje się tak tylko wtedy, gdy kościoły zachowują swoją tożsamość. Wykorzystanie kościołów do celów niezgodnych z ich przeznaczeniem zagraża właściwej im funkcji znaku chrześcijańskiej tajemnicy, wyrządzając mniej lub bardziej poważną szkodę pedagogii wiary i wrażliwości ludu Bożego. Jak bowiem mówi Pan: „Mój dom będzie domem modlitwy” (Łk 19,46)….
Dalej w tej instrukcji jest napisane :
III. Wskazania praktyczne
8. Użytkowanie kościołów reguluje kanon 1210 Kodeksu Prawa Kanonicznego: „W miejscu świętym dopuszcza się tylko to, co służy sprawowaniu i szerzeniu kultu, pobożności i religii, a zabrania się tego, co jest obce świętości miejsca”.




Zasada, że kościół może być wykorzystywany do celów, które nie sprzeciwiają się świętości miejsca, stanowi kryterium. pozwalające otwierać podwoje kościoła przed koncertami muzyki sakralnej lub religijnej bądź je zamykać przed muzyką innego rodzaju. Wszak najpiękniejsza nawet muzyka symfoniczna sama w sobie nie jest muzyką religijną. Takie określenie musi wyraźnie wynikać z pierwotnego przeznaczenia utworów muzycznych lub pieśni, a także z ich treści. Jest niezgodne z prawem wykonywanie w kościele muzyki która nie zrodziła się z inspiracji religijnej i została skomponowana z myślą o określonych środowiskach świeckich, niezależnie od tego, czy jest to muzyka dawna, czy współczesna, czy stanowi dzieło reprezentujące najwyższy poziom, czy też posiada charakter sztuki ludowej. Jej wykonywanie oznaczałoby brak szacunku wobec świętości kościoła, a także samego utworu muzycznego, który nie powinien być wykonywany w niestosownym dla niego kontekście.
W związku z powyższym, Arcybiskup dr Tadeusz Wojda nie miał prawa zezwalać na koncert muzyki żydowskiej, dlatego część parafian Kościoła Św Rocha postanowiła czynnie zaprotestować przeciwko profanowaniu naszej świątyni i w chwili koncertu muzyki żydowskiej odśpiewać pieśni religijne, bo tylko na taką muzykę pozwala nasza wiara w Domu Bożym.
Podczas śpiewania, próbowano nas wyrzucić z naszego kościoła. Pewna kobieta podeszła i oznajmiła nam że, kościół jest wynajęty a my mamy się wynosić!
Pierwszy raz usłyszałem że kościół, Dom Boży, miejsce święte może być wynajęte, a parafianie mają go puścić, bo odbywają się w nim jakieś gusła żydowskie.
Do kościoła została wezwana policja, a mundurowi w pełnym uzbrojeniu z gazem i pałkami próbowali zakłócić nasz śpiew. Do czterech osób, które śpiewały w kościele, wezwano kilka radiowozów i kilkunastu uzbrojonych funkcjonariuszy.  Jeszcze w kościele od jednej z osób usłyszałem że, nawet za komuny milicja nigdy nie wchodziła do świątyni by interweniować, a tu mieliśmy przykład mundurowych którzy bez szacunku i czci stali tyłem do Najświętszego Sakramentu próbując nas wyprosić z kościoła.
Po wyjściu ze świątyni zostaliśmy poproszeni o dowody osobiste i „spisani”, a Piotra Żakowicza zatrzymano pod pretekstem iż, jest poszukiwany! Co jest ordynarnym kłamstwem, bo poszukiwany nie jest i nie był, a zakuto go w kajdanki i odwieziono radiowozem na potrzeby mediów, które jak sępy liczyły na sensacyjną pożywkę. Co dziwne, Piotr został w pierwszej kolejności odprowadzony pod sam obiektyw jakiegoś  pajaca z kamerą, który nawet nie miał plakietki identyfikacyjnej, a zapytany z jakiej jest telewizji nic nie odpowiedział. Jutro reżimowe media powiedzą że, “Sprawcy/organizatorzy zostali zatrzymani za zakłócanie żydowskiego koncertu”.
Jak opowiedział nam Piotr Żakowicz, po zatrzymaniu zawieziono go na pierwszy komisariat  i zamknięto w pomieszczeniu serwerowni w którym było bardzo gorąco. Przebywanie w takim pomieszczeniu może być dla niego śmiertelne, gdyż choruje na cukrzycę, a na jego prośbę o wodę usłyszał odpowiedź –  Czy widzi pan tu szklankę?
Niedobrze to świadczy o policjantach z pierwszego komisariatu w Białymstoku.
Czy ty nie dziwne że, za cel profanacji obrano “Kościół, Pomnik Odzyskania Niepodległości”? Czy poprzez bezczeszczenie kościoła pokazują nam że, znów niepodległość została nam odebrana?
Ojczyznę wolną racz nam wrócić Panie!

I na koniec do Żydów:
Ł.16,15 “Przed ludźmi możecie przybierać pozory sprawiedliwych, lecz Bóg zna serca wasze. Bo co ludziom wzniosłe się wydaje, jest obrzydliwością w oczach Bożych.”
Ł. 19.46 “Dom mój jest domem modlitwy. A wy zrobiliście z niego jaskinię zbójców”.
Autor: Jacek Porosa

 http://niezaleznemediapodlasia.pl/czy-bialostocka-kuria-dopuscila-sie-profanacji-kosciola-katolickiego/



niedziela, 16 czerwca 2019

UROCZYSTOŚĆ TRÓJCY PRZENAJŚWIĘTSZEJ

UROCZYSTOŚĆ TRÓJCY PRZENAJŚWIĘTSZEJ



"W pierwszą niedzielę po Zesłaniu Ducha Św. obchodzimy uroczystość Trójcy Przenajświętszej. Miejsce to dobrze jest wybrane, albowiem wkrótce po zstąpieniu Ducha Bożego nastało opowiadanie i przyjęcie prawdy, a przy Chrzcie św. wiara i wyznanie: w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego", mówi św. Rupert w XII w.
Uroczystość Trójcy Przenajświętszej pochodzi stąd, że święcenia kapłańskie, odbywające się wieczorem w Sobotę Suchych Dni, przedłużały się aż do następnego dnia tj. do niedzieli, która wtedy jeszcze nie miała własnej liturgii. Ponieważ dzień ten w ciągu całego roku jest poświęcony Trójcy Świętej odprawiano w niedzielę po Zielonych Świątkach wotywę ułożoną w VII w. na uczczenie tej Tajemnicy. W ten sposób, zajmując stałe miejsce w kalendarzu liturgicznym, Msza ta spowodowała powstanie uroczystości Trójcy Św. W 1334 r. papież Jan XXI rozciągnął tę uroczystość na cały Kościół.


 Introit: Tb 12, 6

 Benedicta sit Sancta Trinitas, ad que indivisa unitas : confitebimur ei, quia fecit nobiscum misericordiam suam.

Domine Dominus noster, quam admirabile est nomen tuum in universa terra! Gloria Patri...Benedicta sit...


 Niech będzie błogosławiona Święta Trójca i nierozdzielna Jedność, wyznawajmy ją, albowiem zmiłowała się nad nami.
Ps 8, 2 Panie, o Panie nasz, jak przedziwne Imię Twe po wszystkiej ziemi. Chwała Ojcu...Niech będzie błogosławiona...


 Kolekta

 Omnipotens sempiterne Deus, qui dedisti famulis tuis in confessione verae fidei, aeternae Trinitatis gloriam agnoscere, et in potentia maiestatis adorare Unitatem : quaesumus ; ut eiusdem fidei firmitate, ab omnibus semper muniamur adversis. Per Dominum nostrum...

 Wszechmogący, wieczny Boże, któryś sługom swym przez wyznawanie prawdziwej wiary dał poznać chwałę przedwiecznej Trójcy i w potędze majestatu Jedność jej uwielbiać dozwolił, spraw, prosimy, by moc tej wiary broniła nas od wszelkiej przeciwności. Przez Pana naszego...

 Graduał Dn 3, 55-56

 Benedictus es, Domine, qui intueris abyssos, et sedes super Cherubim. Benedictus es, Domine, in firmamento caeli, et laudabilis in saecula.

 Błogosławiony jesteś, Panie, który przenikasz przepaści, a siedzisz ponad Cherubinami. Błogosławiony jesteś, Panie, na sklepieniu niebieskim i chwalebny na wieki.

 Alleluja Dn 3, 52

 Benedictus, es Domine, Deus patrum nostrorum, et laudabilis in saecula. Alleluia.

 Błogosławiony jesteś, Panie, Boże ojców naszych i chwalebny na wieki, alleluja.

 Ofertorium Tb 12,6

 Benedictus sit Deus Pater, unigenitusque Dei Filius, Sanctus quoque Spiritus : quia fecit nobiscum misericordiam suam.

 Niech będzie błogosławiony Bóg Ojciec i Jednorodzony Syn Boży, a także i Duch Święty. Albowiem uczynił nad nami miłosierdzie swoje.

 Sekreta

 Sanctifica, quaesumus, Domine, Deus noster, per tui sancti nominis invocationem, huius oblationis hostiam : et per eam nos metipsos tibi perfice munus aeternum. Per Dominum nostrum...

 Poświęć, prosimy Cię, Panie Boże nasz, Przez wezwanie Świętego Imienia Twego, złożoną Ci żertwę i mocą jej uczyń nas godnym dla siebie darem. Przez Pana naszego...

  Komunia Tb 12,6     


Pater, cum essem cum eis, ego servabam eos, quos dedisti mihi, al­leluia : nunc autem ad te venio: non rogo, ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos a .malo, alleluia al­leluia.

Ojcze, gdym z nimi był, jam ich zachował, któ­rych mi dałeś, alleluja : a teraz idę do Ciebie : nie proszę, abyś ich wziął ze świata, ale żebyś ich zacho­wał od złego, alleluja, alleluja.

Po Komunii

Proficiat nobis ad salutem corporis et animae, Domine Deus noster, huius sacramenti susceptio : et sempiternae Sanctae Trinitatis, eiusdemque Individuae Unitatis confessio. Per Dominum nostrum...

Spraw, prosimy Cię, Panie, byśmy wzbogaceni tak wielkimi dary ze zbawiennych owoców ich korzystali, a Ciebie nigdy wychwalać nie przestawali. Przez Pana naszego...

http://msza.net/i/mszalik.html









czwartek, 13 czerwca 2019

Józefów: Poświęcenie kaplicy i konsekracja ołtarza w szkole Bractwa

We wtorek 28 maja br. bp Alfons de Galarreta poświęcił kaplicę i konsekrował ołtarz w Szkole Podstawowej i Liceum św. Tomasza z Akwinu w Józefowie (zarówno kaplica, jak i ołtarz noszą wezwanie Świętej Rodziny). Ceremonia – na którą złożyły się trzy części: poświęcenie kaplicy, konsekracja ołtarza i Msza św. pontyfikalna – zgromadziła liczne duchowieństwo, braci zakonnych, nauczycieli i uczniów, a także innych wiernych.

 

Cała ceremonia rozpoczęła się o 9.00 rano w kruchcie, przed zamkniętymi drzwiami kaplicy niedostępnej jeszcze dla świętych obrzędów. Celem tej pierwszej części było wyłączenie pomieszczenia z użytku świeckiego i oddanie go na służbę Bożą. Biskup w asyście kapłanów i przy śpiewie psalmu 86 skropił wodą święconą kaplicę z zewnątrz; następnie, przy śpiewie Litanii do wszystkich świętych, procesyjnie wkroczył do niej, żeby pokropić jej ściany oraz posadzkę.

Następnie bp de Galarreta – po zmianie szat na fioletowe – przystąpił do konsekracji ołtarza. Najpierw pokropił go wodą gregoriańską (czyli mieszaniną wody źródlanej, wina, popiołu i soli), a następnie namaścił w pięciu miejscach na pamiątkę pięciu najdroższych ran Pana Jezusa. Świętym obrzędom towarzyszył śpiew psalmu 42. Gdy szaty biskupa znowu zostały zmienione na białe, duchowieństwo udało się w procesji do starej kaplicy, gdzie spoczywały, przygotowane dzień wcześniej, relikwie świętych męczenników: Agaty, Aureliusza, Bonifacego i Firmina. Uroczyście przeniesiono je na feretronie do kaplicy i złożono w ołtarzu – w ten sposób stał się on jakby grobem męczenników, a cały obrzęd nawiązywał do uroczystych ceremonii pogrzebowych z pierwszych wieków chrześcijaństwa. Złożeniu relikwii w zagłębieniu wydrążonym w kamiennej płycie ołtarzowej towarzyszyło ich okadzenie. Biskup de Galarreta osobiście zamurował relikwie w ołtarzu, korzystając z cementu sporządzonego przy użyciu wody gregoriańskiej.

Kolejnym obrzędem było namaszczenie płyty ołtarzowej wonnym olejem krzyżma świętego. W pięciu miejscach mensy biskup uczynił kciukiem pięć znaków krzyża, ponownie nawiązując do najdroższych ran Chrystusa Pana. Następnie namaścił front mensy ołtarzowej oraz cztery miejsca złączenia mensy z podstawą ołtarza, żeby w końcu całość okadzić. Wszystko to było przygotowaniem do złożenia pierwszej ofiary na nowo poświęconym ołtarzu – była to ofiara palonego kadzidła. W pięciu miejscach ołtarza – wcześniej namaszczonych olejem krzyżma świętego – bp de Galarreta zapalił kadzidło zmieszane z woskiem, a gdy w górę wznosił się dym, konsekrator wypowiedział uroczyste i wzruszające słowa prefacji konsekracyjnej. Gdy udał się do zakrystii, aby przygotować się do Mszy św., bracia zakonni ozdobili ołtarz obrusami, kwiatami i lichtarzami; odsłonili także stojący na nastawie ołtarza wielki krucyfiks.

Ceremonia poświęcenia kaplicy i konsekracji ołtarza zakończyła się złożeniem po raz pierwszy ofiary Mszy św. w nowym domu Bożym. Była to Msza św. pontyfikalna, wotywna, ku czci Świętej Rodziny – Jezusa, Maryi i Józefa. W homilii bp de Galarreta podkreślił, że społeczność szkolna ma wielki przywilej posiadania tak pięknej kaplicy, która jako pomieszczenie konsekrowane jest miejscem wyjątkowym, gdyż to właśnie w nim w sposób szczególny Pan Bóg słyszy modlitwy zanoszone przez wiernych.

 https://news.fsspx.pl/2019/06/jozefow-poswiecenie-kaplicy-i-konsekracja-oltarza-w-szkole-bractwa/#more-8861