sobota, 23 marca 2019

Ks. abp Marek Jędraszewski: “Jest potrzebna kontrrewolucja katolicka”

 


“Jest potrzebna kontrrewolucja katolicka. Jedynie Kościół potrafi powiedzieć, że trzeba się opamiętać, jeśli chcemy przekazać dalej najlepsze wartości kultury europejskiej. Nie możemy powiedzieć, że nas to nie obchodzi. Konieczna jest mobilizacja mężczyzn, którzy czują się odpowiedzialni za swoje rodziny i dzieci, które mogą stać się ofiarami wielkiej krzywdy – powiedział abp Marek Jędraszewski w Krakowie podczas konferencji „Bitwa o odpowiedzialność”, zorganizowanej przez wspólnotę Mężczyźni św. Józefa.

Nareszcie apostolski głos pasterza!

całość na: http://www.niedziela.pl/artykul/41572?fbclid=IwAR07uZPA21p2IhpXKjaqUwiZ734KkywCpMPRXCkXnGbJxYi9mZqZsoMEBjQ
#wrealu24#koscioliwiara

Nie będzie zwycięstwa nad antykulturą bez nawrócenia i separacji od Sodomy


Dusze katolickie,
używając rozumu
i darów Ducha Świętego,
trzymają się od Sodomy
z daleka.
A dusze niby-katolickie,
prawie-katolickie
i nie-katolickie
rwą się do ratowania Sodomy,
bo im się wydaje,
że ten ogień
to Pan Bóg zesłał
przez pomyłkę,
nieuwagę,
niezrozumienie,
albo że nawet jeśli miał rację,
to grubo przesadził…
Kto biegnie Sodomę gasić,
ten wcześniej lub później
z Sodomą (albo w Sodomie) spłonie.
Pana Boga
nie poprawiajmy.
Sodomy
nie gaśmy.
Do odbudowy Sodomy
ręki nie przykładajmy.
Piekła dla sodomitów
nie likwidujmy.
Panu Bogu w niebie
sodomitów nie kwaterujmy.
Panu Jezusowi
argentyńskich fanaberii nie przypisujmy.
____________________________
Nie ma co gasić.
Nie ma po co gasić.
Lepiej trzymać się z daleka.
za fb-profilu: Wlodzimierz Vladimir Malota
://www.facebook.com/photo.php?fbid=787970774902394&set=a.145717422461069&type=3&theater
“Zniszczenie Sodomy i Gomorry”.
John Martin, 1852.

piątek, 22 marca 2019

W kwestii papieża-heretyka


Zagadnienie precyzyjnej procedury postępowania z papieżem-heretykiem nie zostało do tej pory w całej Tradycji katolickiej omówione w taki sposób, który choćby w przybliżeniu miał charakter powszechnej zgody. Do tej pory żaden papież ani żaden sobór ekumeniczny nie sformułował ani odnośnej doktrynalnej deklaracji, ani nie wydał wiążących norm kanonicznych określających procedurę postępowania z papieżem-heretykiem podczas pełnienia przez niego urzędu Piotrowego.
W historii nie było przypadku papieża, który podczas pełnienia swojej posługi utraciłby urząd Piotrowy z powodu herezji lub oskarżenia o herezję. Papież Honoriusz I (625-638) został pośmiertnie ekskomunikowany przez trzy sobory ekumeniczne (Trzeci Sobór Konstantynopolitański w 681 r., Drugi Sobór Nicejski w 787 r. oraz Czwarty Sobór Konstantynopolitański w 870 r.) za to, że popierał heretycką doktrynę promotorów monoteletyzmu, przez co pomagał w szczerzeniu się tej herezji. W liście potwierdzającym dekrety Trzeciego Soboru Konstantynopolitańskiego święty Leon II, papież (+682-683), nałożył anatemę na papieża Honoriusza („anathematizamus Honorium”) stwierdzając, że jego poprzednik „Honoriusz, zamiast dążyć do oczyszczania Kościoła Apostolskiego, dopuścił, by nieskalana wiara została splamiona na skutek bluźnierczej zdrady” (Denzinger-Schönmetzer, n. 563).
Liber Diurnus Romanorum Pontificum, zbiór rozmaitych formularzy stosowanych w kancelarii papieskiej do XI stulecia, zawiera tekst przysięgi papieskiej, zgodnie z którą każdy papież w momencie objęcia urzędu musiał przysiąc, że “uznaje szósty sobór ekumeniczny, który nałożył wieczną anatemę na autorów herezji [monoteletyzmu], Sergiusza, Pyrrusa itd., razem z Honoriuszem” (PL 105, 40-44).
W niektórych brewiarzach aż do XVI czy XVIII wieku, w lekcjach matutinum we wspomnienie św. Leona II obchodzone 28 czerwca, papież Honoriusz wymieniany był jako heretyk: „In synodo Constantinopolitano condemnati sunt Sergius, Cyrus, Honorius, Pyrrhus, Paulus et Petrus, nec non et Macarius, cum discipulo suo Stephano, sed et Polychronius et Simon, qui unam voluntatem et operationem in Domnino Jesu Christo dixerunt vel praedicaverunt”. To, iż powyższe czytanie brewiarzowe przetrwało przez wiele stuleci, pokazuje, że liczne pokolenia nie uważały za skandaliczne tego, iż dany papież, w bardzo szczególnych okolicznościach, mógł być uznany winnym herezji lub wspierania herezji. W tamtych czasach wierni i hierarchia Kościoła potrafili dokonać jasnego rozróżnienia między niezniszczalnością katolickiej wiary zagwarantowaną dla Magisterium Stolicy Piotrowej a niewiernością i zdradą konkretnego papieża podczas sprawowania przez niego urzędu nauczycielskiego.


https://wrealu24.pl/w-kwestii-papieza-heretyka/

czwartek, 21 marca 2019

Różowe chłopaki z soborowego Kościoła (w Polsce)


foto z fb-grupy Konfrateria Białych Marianów



://www.facebook.com/photo.php?fbid=10213730742524709&set=gm.622043731591326&type=3&theater






środa, 20 marca 2019

Ars Celebrandi 11-18 lipca AD 2019, Licheń




Tydzień z Bogiem i świętą tradycyjną liturgią. Tydzień modlitwy za kapłanów uczących się odprawiać doskonałą Mszę św. katolicką. Tydzień modlitwy za siebie, za bliskich. Tydzień śpiewu gregoriańskiego i ludowego dla świeckich.
https://arscelebrandi.pl/category/aktualnosci/
Biuro warsztatów:
kontakt@arscelebrandi.pl
Biuro prasowe:
media@arscelebrandi.pl

wtorek, 19 marca 2019

Abp Jan Paweł Lenga: “Kogo Bóg kocha tego karze”


“Kogo Bóg kocha tego karze. Nie dlatego karze , że Bogu to się podoba, ale dlatego, żeby wskazać, także niewałaściwą drogę, że idziemy nieprawdziwą drogą, i wprowadzić nas na prawdziwą drogę. I nie ma dobrego ojca, kóry by nie karał swoich dzieci.”
Z kazania abpa Jana Pawła Lengi na Mszy św. Trydenckiej przed Konferencją Chrystusa Króla w Warszawie 16.03 AD 2019 – „Jaką drogą do Intronizacji Pana Jezusa na Króla Polski – Tradycyjna Liturgia jako zbroja w walce o Intronizację”

niedziela, 17 marca 2019

II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

 


II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
 
Msza dzisiejsza jest zachętą do dalszych wysiłków ku świętości i zrozumieniu Tajemnicy Wielkanocy. «Uświęcenie duszy naszej jest wolą Bożą» mówi św. Paweł w Lekcji. «Nie powołał nas bowiem Bóg do nieczystości, ale do świętości w Chrystusie».

Cnota czystości jest drogocennym skarbem religii chrześcijańskiej. O jej zachowanie należy walczyć i modlić się nieustannie (Kolekta). «Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą» (Mt 5, 8) — rzekł Chrystus. Jeżeli pragniemy choć trochę zakosztować tej radości, jaka była udziałem Apostołów na górze Tabor, musimy strzec się przewrotnych myśli i rozważać naukę Bożą (Ofertorium).

Przemienienie się Pana Jezusa opisane w Ewangelii stanowi ważny punkt zwrotny w Jego życiu. Z tą chwilą Chrystus sądzi, że spełnił w zasadzie swoje posłannictwo nauczycielskie, zatem teraz zaczyna przygotowywać swą arcykapłańską ofiarę i zwraca myśl swych uczniów ku wielkiej tragedii krzyża. Chwila ta była pomostem między działalnością nauczycielską, a dziełem Odkupienia, gdyż, jak mówi św. Leon: «Wiara Apostołów, którzy złożyli takie cudowne wyznanie wiary w Bóstwo Chrystusa (por. Mt 16, 16) musiała dopiero oswoić się z tajemnicą poniżenia i wzgardy», musiała się nauczyć Boskiej godności Pana, pod osłoną ludzkiej słabości i poniżenia nie tylko nie zapoznawać, ale tym bardziej cenić je i kochać.
Tajemnica, która się spełniła na górze Tabor powtarza się również i w dzisiejszej Eucharystii dla naszej wiary, która poprzez ziemskie postacie chleba i wina z radością dostrzega blask chwały niebieskiego króla.