URATOWAC ASIE BIBI

Wciąż za mało podpisów, by uratować od śmierci przez powieszenie pakistańską chrześcijankę

2011-10-27

UWAGA: Podpisać petycję można na anglojęzycznej stronie: http://www.callformercy.com.

Na polskiej stronie: http://www.gpch.pl/index.php/akcje/48-akcje-wsparcia/575-pomoz-uwolnic-asie-bibi można znaleźć instrukcję w języku polskim, która może ułatwić złożenie tego podpisu.

Trwa akcja zbierania podpisów pod petycją do władz pakistańskich, by zrezygnowały z egzekucji chrześcijanki Asii Bibi, która została skazana na karę śmierci za rzekomą obrazę islamu.

Asia Bibi to matka pięciorga dzieci, która ma być powieszona przez władze pakistańskie za poglądy chrześcijańskie. Kobieta powiedziała do swoich islamskich koleżanek, które natarczywie domagały się od niej zmiany wiary: „Jezus Chrystus umarł za moje grzechu i za grzechy świata. Nie zrobił tego dla was Mahomet.” Po tej wypowiedzi Asia został pobita wraz z trójką córek i zaciągnięta siłą przed sąd muzułmański, który skazał ją na powieszenie za „bluźnierstwo przeciw Mahometowi.”

Bibi jest jedyną osobą w Pakistanie, którą ma spotkać tak surowa kara za wyrażenie poglądów religijnych. Obecnie, w związku z narastającymi prześladowaniami chrześcijan przez islamistów, którzy coraz łatwiej dochodzą do władzy w krajach Biskiego Wschodu i Azji - prowadzona jest akcja zbierania podpisów pod petycją do władz pakistańskich, by wywrzeć na nie presję i nie dopuścić do haniebnej egzekucji niewinnej kobiety. Sprawa jest bowiem precedensowa.

Jak na razie udało się zebrać pod petycją jedynie ponad 324 tys. podpisów. Organizatorzy protestu chcą, by inicjatywę poparło przynajmniej milin osób. Stąd apel do wszystkich chrześcijan, by włączyli się w akcję.

W sumie swoje poparcie dla Bibi zamanifestowało ponad 150 tys. Pakistańczyków, 130 tys. Amerykanów i 8 tys. mieszkańców Federacji Rosyjskiej. Po niedawnym tekście „Gościa Niedzielnego,” Polska przesunęła się pod względem liczby zebranych podpisów z ósmego na czwarte miejsce na świecie. Nadal jest to jednak bardzo niewiele, jak na 38 - milionowy kraj, w dodatku katolicki: zaledwie 4984 podpisów.

Postawa Asi Bibi powinna dać wiele do myślenia katolikom w tych państwach, w których na co dzień nie muszą się oni obawiać o śmierć, w przeciwieństwie do krajów Bliskiego Wschodu i Azji, gdzie dominuje islam. Bibi mogłaby ocalić swoje życie, gdyby wyrzekła się wiary w Chrystusa. Nie zrobiła tego, mimo, że ma pięcioro dzieci i przebywa od czerwca 2009 r. w zatęchłej, pozbawionej okien i bardzo ciasnej celi Przy życiu wciąż trzyma ją myśl o dzieciach, które są jej największą nadzieją.

Osoby, którym los Asii Bibi nie jest obojętny, mogą włączyć się wakcję, składając swój podpis za pośrednictwem Organizacji Głos Prześladowanych Chrześcijan.

Organizacja zabiega o uwolnienie odważnej chrześcijanki i zapewnienie całej jej rodzinie bezpieczeństwa. – Bo jeśli tylko ją uwolnią, islamiści ich wymordują – tłumaczy pastor Maciej Wilkosz z Głosu Prześladowanych Chrześcijan. Podobny przypadek zdarzył się w zeszłym roku, gdy pakistański sąd uwolnił od zarzutu bluźnierstwa dwóch innych chrześcijan, braci Rashida i Sajda Emmanuelów. Biegli grafolodzy uznali, że to nie oni napisali rzekomo bluźnierczą broszurkę. Islamski fanatyk i tak jednak zastrzelił obu braci przed budynkiem sądu. Islamiści zastrzelili też dwóch polityków, którzy odważyli się zabrać głos w obronie Asii Bibi: gubernatora Salmana Tassera i ministra Shahbaza Battiego, jedynego chrześcijanina w rządzie Pakistanu. Prawdopodobnie rodzina musiałaby wyjechać z Pakistanu. W tej chwili najważniejsze jest jednak, żeby ocalić chrześcijance życie.

Podpisać petycję można na anglojęzycznej stronie: http://www.callformercy.com.
Na polskiej stronie: http://www.gpch.pl/index.php/akcje/48-akcje-wsparcia/575-pomoz-uwolnic-asie-bibi można znaleźć instrukcję w języku polskim, która może ułatwić złożenie tego podpisu.

Źródło: wpolityce.pl, AS.

Dekret Konferencji Episkopatu Anglii i Walii - post w piatek

Konferencja Episkopatu Anglii i Walii wydała dekret zatytułowany "Katolickie Świadectwo, Piątkowa Pokuta", ważny od 16 września 2011. Ten dekret przypomina że Prawo Kanoniczne stanowi iż "abstynencja od spożywania mięsa albo pewnych innych potraw zgodnie z ustaleniami konferencji episkopatu ma być zachowana w każdy piątek roku" (Kanon 1251). Brytyjscy biskupi przez to zadecydowali, by odnowić tę praktykę, której powinna towarzyszyć modlitwa. Wegetarianie powinni natomiast powstrzymać się od spożywania w piątek jakiegoś innego niż mięso pokarmu.

The Catholic Bishops Conference of England and Wales has issued a decree titled “Catholic Witness, Friday Penance,” effective as of September 16, 2011. This decree recalls that Canon Law stipulates that, “abstinence from eating meat or some other food according to the prescripts of the conference of bishops is to be observed on every Friday of the year.” (Canon 1251) The British bishops have thus decided to re-establish this practice which should be accompanied by prayer. Those who are vegetarian should abstain from some food other than meat on Fridays.

DICI 242

Komunikat prasowy Domu Generalnego Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X

W dniu 7 października 2011 r., w Albano, we Włoszech odbyło się spotkanie wszystkich osób odpowiedzialnych za Bractwo Św. Piusa X, w czasie którego Przełożony Generalny, JE Biskup Bernard Fellay, przedstawił treść Preambuły Doktrynalnej, wręczonej mu przez kardynała Williama Levadę, prefekta Kongregacji Nauki Wiary, w Watykanie, ...14 września w trakcie ostatniego spotkania.

W tym dniu, dwadzieścia osiem osób z Bractwa Św. Piusa X obecnych na posiedzeniu - rektorów seminarium, przełożonych dystryktów z całego świata - okazało głęboką jedność w woli zachowania wiary w całej jej integralności i jej pełni, wierni lekcji, jaką za wzorem św. Pawła pozostawił im abp Marcel Lefebvre: tradidi quod et accepi (1 Kor 15, 3) – «przekazałem to, co przejąłem». Po tym spotkaniu roboczym studium Preambuły Doktrynalnej, której treść pozostaje poufna, prowadzić się będzie dalej na szczeblu Rady Generalnej Bractwa św. Piusa X. Pogłębiona analiza, którą przeprowadzą Przełożony Generalny i jego obaj Asystenci, księża Niklaus Pfluger i Alain-Marc Nély, pozwoli przedstawić po upływie właściwego czasu odpowiedź na rzymskie propozycje.

Albano, 7 października 2011 r.

Przełożony Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X J.E. bp Bernard Fellay zwołał na 7 i 8-października, do podrzymskiej miejscowości Albano, przełożonych Bractwa, w celu zaznajomienia i przedyskutowania otrzymanego od władz watykańskich dokumentu doktrynalnego zwanego "preambułą doktrynalną".

Wierni uczęszczający do kościołów i kaplic FSSPX proszeni są o modlitwę.

Wywiad z J.E. bp. Bernardem Fellayem

Na zakończenie spotkania J.E. bp. Bernarda Fellaya i jego dwóch asystentów z kard. Wilhelmem Levadą, prefektem Kongregacji Nauki Wiary, które rozpoczęło się 14 września 2011 r. o godz. 10, przełożony generalny Bractwa odpowiedział na pytania serwisu informacyjnego DICI.

Ekscelencjo, jak przebiegło spotkanie?

— Spotkanie było prowadzone z wielką kurtuazją oraz równie wielką otwartością, ponieważ przez wzgląd na prawdę Bractwo nie zgadza się na ukrywanie istniejących nadal problemów. Co więcej, dyskusje teologiczne, prowadzone przez ostatnie 2 lata, przebiegały w tym samym duchu.

Gdy 15 sierpnia 2011 r. powiedziałem, że jesteśmy [Rzym i Bractwo] jednomyślni co do tego, iż nie osiągnęliśmy zgody w kwestii II Soboru Watykańskiego, jednocześnie wyjaśniłem, że gdy chodzi o dogmaty, zawarte w dokumentach Vaticanum II, takie jak np. doktrynę Trójcy Przenajświętszej, to oczywiście je przyjmujemy. Żadne zdanie [z mojej wypowiedzi] nie powinno być wyrywane z kontekstu. Wielką korzyścią płynącą z naszych rozmów teologicznych jest dokładne zbadanie i naświetlenie wszystkich problemów doktrynalnych.

Wspólne oświadczenie Stolicy Apostolskiej i Bractwa informuje, że Waszej Ekscelencji przekazano jakiś dokument doktrynalny oraz pewną propozycję rozwiązania sytuacji kanonicznej Bractwa. Czy możemy poznać szczegóły?

— Dokument ten, nazwany „preambułą doktrynalną”, został nam wręczony w celu poddania go dogłębnej analizie. Ponieważ jego treść jest poufna, musicie zrozumieć, dlaczego nie powiem o nim nic więcej. Jednak już sam termin „preambuła” wskazuje, że jej akceptacja jest wstępnym warunkiem kanonicznego uznania Bractwa przez Stolicę Apostolską.

Co do preambuły doktrynalnej – o ile możemy o niej mówić, nie naruszając zasady tajności – to czy Wasza Ekscelencja może potwierdzić, że zawiera ona, jak podano w komunikacie prasowym, rozróżnienie między de fide [tym, w co należy wierzyć] – co jest [wszak] w całości akceptowane przez Bractwo – a tym, co wynika z pastoralnego charakteru Vaticanum II (co głosił przecież sam sobór) i co może być przedmiotem krytyki bez podawania w wątpliwość prawd wiary?

— To nowe rozróżnienie zostało przedstawione nie tylko w oświadczeniu dla mediów; osobiście wiem o nim z różnych źródeł. Kard. Castrillón Hoyos już w 2005 r. powiedział na zakończenie naszej pięciogodzinnej rozmowy, podczas której wyjaśniałem mu wszystkie zastrzeżenia Bractwa odnośnie do Vaticanum II: „Nie mogę powiedzieć, że zgadzam się ze wszystkim, co mówicie, ale to, co mówicie, nie stawia was poza Kościołem. Napiszcie zatem do papieża i poproście go o zdjęcie ekskomunik”.

Dzisiaj, chcąc zachować obiektywizm, muszę przyznać, że w preambule doktrynalnej nie ma jasnego rozróżnienia między nienaruszalną sferą dogmatyczną a sferą pastoralną, o której można dyskutować. Jedyną rzeczą, którą mogę ujawnić – gdyż jest to fragment oświadczenia dla prasy – jest to, że preambuła zawiera „pewne zasady doktrynalne i kryteria interpretacji nauki katolickiej, które są niezbędne, by zapewnić wierność Magisterium Kościoła i «sentire cum Ecclesia» (‘współodczuwanie z Kościołem’). Jednocześnie pozostawia się miejsce na uprawnioną dyskusję, badania i teologiczne wyjaśnienia poszczególnych wyrażeń i formuł zawartych w dokumentach soboru i Magisterium posoborowego”. Tak to właśnie wygląda.

Jeśli chodzi o status kanoniczny, który zaproponowano Bractwu pod warunkiem zaakceptowania preambuły doktrynalnej, to mówiło się raczej o prałaturze [personalnej] niż o ordynariacie. Czy to prawda?

— Jak słusznie zauważyliście, ten status kanoniczny zależy od spełnienia [przez Bractwo] pewnych warunków, dopiero później będziemy mogli poznać szczegóły; wciąż pozostają one przedmiotem dyskusji.

Kiedy Wasza Ekscelencja planuje udzielić odpowiedzi na przedstawioną preambułę doktrynalną?

— Najpierw muszę znaleźć czas na dokładne przestudiowanie tego dokumentu i skonsultowanie go z innymi odpowiedzialnymi w Bractwie, ponieważ obiecałem moim współbraciom, że w tak ważnej sprawie nie podejmę żadnej decyzji bez uprzednich konsultacji.

Mogę was jednak zapewnić, że nasza decyzja zostanie podjęta dla dobra Kościoła i dusz. Nasza krucjata różańcowa, która trwa od kilku miesięcy, musi zostać zintensyfikowana, abyśmy mogli – przez wstawiennictwo Maryi, Matki Kościoła – uzyskać łaskę światła i siły, których potrzebujemy bardziej niż kiedykolwiek.

Sprawa Darskiego jako kamień rzucony w wodę

Pisaliśmy już o głośniej obecnie sprawie zatrudnienia satanisty Darskiego w programie telewizji publicznej. Codziennie w prasie, radio, internecie i tv słyszymy, że kolejne osoby stają w jego obronie.

Warto więc przyjżeć się tej sprawie z punktu widzenia teologicznego.

Po pierwsze:
- dlaczego Darski nie umarł na białaczkę, na którą śmiertelnie zachorował, a przeszczep szpiku się przyjął?

BO BÓG NIE CHCE ŚMIERCI GRZESZNIKA JAK PISZE PISMO ŚWIĘTE

i po drugie:
- dlaczego wiec Bóg jako wszechwiedzący pozwolił mu działać i uwodzić wielu?

ABY WYSZŁY ZAMYSŁY SERC WIELU JAK POWIEDZIAŁ SAM PAN JEZUS CHRYSTUS.

Teraz więc wiemy, dlaczego tak wielu jawnie staje w jego obronie.
Darski jak kamień rzucony w wodę pokazał jak wielu jest w okulcie lub w grzechu.

inf wł.

WYKŁAD
x. Karola Stehlina FSSPX


„Gdy więc ujrzycie brzydotę spustoszenia, która jest opowiedziana przez Daniela proroka, zalegającą miejsca święte, kto czyta niech rozumie” (Mt 24, 15).

16 sierpnia 2011 w Gdańsku, w budynku NOT przy ul. Rajskiej 6, w godzinach popołudniowych, miał miejsce wykład pt. „Kryzys w Kościele – środki zaradcze”, prowadzony przez x. Karola Stehlina z Bractwa św. Piusa X. Co warte uwagi, przed wykładem, jak co dzień od rana, kilka uliczek nieopodal, na stoisku Jarmarku Dominikańskiego, odbywał się apostolat Tradycji Katolickiej (m.in. sprzedaż książek i dewocjonaliów), przez kapłanów, kleryków, a także wiernych z różnych części Polski, co cieszyło się sporym zainteresowaniem.
Wykład dotyczący naszej Jedynej, niezmiennej wiary katolickiej, rozpoczął się modlitwą. W sali zgromadziło się około 50 osób. Kapłan na wstępie podkreślił, że jest to smutny, ale bardzo ważny temat, dzięki któremu będziemy mogli zdać sobie sprawę, otwierając oczy, w jakiej sytuacji znajduje się obecnie Kościół Matka nasza. Rozpoczął od zobrazowania, czym jest Kościół, istota Kościoła, definicja kryzysu na płaszczyźnie kościelnej, moralnej i społecznej. Tym Kościołem jest nikt inny, jak sam Jezus Chrystus – Mistyczne Ciało. Kościół jest głową tego Ciała, które pociąga za sobą członki (czyli wiernych) – św. Augustyn. W oparciu o nauczanie samego Pana naszego Jezusa Chrystusa, poprzez objawienia, które były przekazywane Apostołom, następnie bogatą spuściznę ojców Kościoła, która pozostała aż po dziś dzień. Mieliśmy możliwość usłyszeć, zupełnie czyste i prawdziwie katolickie wyjaśnienie, po co tak naprawdę powstał Kościół, co jest celem człowieka, jak korzystać mamy ze środków (Sakramentów św.) by się zbawić. Mówił również o roli kapłana, jaką ma spełniać, by godnie wg Woli Bożej piastować stanowisko, co jak później się dowiemy, jest niestety coraz rzadsze wśród duchownych. Następnie została podjęta ważna sprawa, a mianowicie dotycząca ataków ze strony wroga skierowanego w Królestwo Chrystusa poprzez herezje, prześladowania, niemoralność. Czego jest wynikiem obecny kryzys: wtargnięcie zmian po Soborze Watykańskim II (1962-65), spowodował katastrofę liturgiczną, ekumenizm, wolność religijną, nowe nauki (dodane przez dostojników, hierarchię Kościoła, niezgodną z nauczaniem Jezusa Chrystusa), co więcej zanik powołań, upadek wiary wśród świeckich, bo w centrum uwagi kult człowieka zamiast Boga. „Nie można dwóm Panom służyć, nie ma innego imienia by się zbawić, jak tylko Jezus Chrystus”. Ideologie wszelkiej maści, głównie racjonalistyczne, bez Boga, masoneria weszła do wnętrza Kościoła, dąży do swych niecnych planów, by połączyć się w jedną światową religię, pieniądza i władzy (Nowy Porządek świata). Całkowicie wymazać perspektywę szczęścia wiecznego, zastąpić je tylko doczesnością, unicestwić Kościół Boży, by był brak poczucia sacrum. Jednakże wystarczy przytoczyć słowa, wypowiedziane przez św. Maksymiliana Kolbego: „Uważajcie masoneria, odwracajcie się od nich, nawracajcie się do Chrystusa”. Co po zmianach w bardzo łatwy sposób jest niestety dostrzegalne, np. wśród duchowieństwa, gdzie celem jest prowadzenie do Boga i wręcz zapominanie o sobie – wyniszczanie się. Duchowny powinien być mężem wieczności, poprzez postawę, strój itp. Nastąpiła źle pojmowana wolność i fałszywa godność ludzka, co stało się powodem oddalania się od Boga, a dopasowywanie się do tego świata. Ruchy ekumeniczne (odnowy w Duchu, charyzmaty, neokatechumenaty), potępione przez Papieży przed soborowych, porównane do śmiertelnego noża, który bliźniemu należy odebrać, ponieważ nóż to ciemność. Po dość obszernym wykładzie, można było zadać pytania kapłanowi, co też kilku uczestników uczyniło. Pytania dotyczyły posłuszeństwa względem Papieża, w jaki sposób uczyć dzieci miłości bliźniego, co mamy czynić, żeby zmienić wokół siebie rzeczywistość i jak wśród zagrożeń nas otaczających iść dzielnie, wiernie by wypełnić wolę Bożą. Odpowiedzi ojca duchowego tak jak i pytania zadane przez zgromadzonych dały dużo do myślenia. Dzięki tym pytaniom mieliśmy okazję dowiedzieć się, czym jest posłuszeństwo, niczym innym jak cnotą, tajemnicą, wsłuchaniem się w głos Boga, w Jego Wolę. Posłuszeństwo wg nauki św. Tomasza z Akwinu ma swoje granice, tym bardziej jeśli wymagamy tego od autorytetu Kościoła – Papieża. Niemniej jednak musimy zdać sobie sprawę, że w pierwszej kolejności winniśmy być posłuszni nie człowiekowi lecz niezmiennemu, sprawiedliwemu Bogu w Trójcy Jedynemu. Jeśli chodzi o zaszczepienie miłości do bliźniego naszym dzieciom, wystarczy nauczyć, by żyły w prawdzie objawionej, tak kochały drugiego by był szczęśliwy. Odpowiadając na kolejne zadane pytania, co miejmy nadzieję dla wszystkich było zrozumiałe, by budować lepszą rzeczywistość, należy najpierw zacząć od własnego serca. Ostatnia odpowiedź utwierdziła nas w przekonaniu i pewności, że żadna, burza, ucisk, miecz czy prześladowanie, nie zdoła nas odwieść od miłości Chrystusowej. Smutek wewnętrzny, który zapewne zagościł w trakcie wykładu, tak też na sam koniec okazał się bardzo owocny, ponieważ pozostawił nadzieję i ufność w to, że: „Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje, nie przeminą”, „Bramy piekielne, Go (Kościoła) nie przemogą”. Po zakończeniu można było zakupić bądź obejrzeć wartościową, interesującą dla ducha, umysłu literaturę: m.in. „Życie”; Marcel Lefebvre; autorstwa bp Bernarda Tissiera de Mallerais, promowaną pierwszy raz w Polsce, w tamtym roku.
MD

Satnista w TVP. Bp. Wiesław Mering protestuje.

Osoby będące w okulcie wzajemnie się popierają, nie dziwi więc zatrudnienie
Adama "Nerdala" Darskiego, lidera satanistycznego, blacmetalowego zespołu Behemoth w TVP.

http://www.rp.pl/artykul/10,712044-Satanista--bluznierca---biskup-potepia-TVP-za-Nergala.html

Hiszpania: atak antyklerykałów na katolików.

Wyjątkowo ochydny atak nienawidzących Chrystusa, podczas Światowych Dni Młodzieży w Madrycie. Bestia pokazała swą twarz.

http://wiadomosci.wp.pl/kat,1371,title,Butelkami-w-katolikow-Papiez-to-nazista,wid,13695802,wiadomosc.html

Wniebowzięcie Najświętrzej Maryi Panny na Malcie

Przygotowania do najważniejszego święta na Malcie i Gozo, zaczynają się 15 dni przed samym Świętem. Wiesza się wielkie flagi, w niektórych kościołach piękne draperie, dekoruje ulice, stawia kolumny na których postawione będą figury świetych i aniołów, bo przecież niebiańskie figury Wniebowziętej Dziewicy niesione ulicami miast muszą mieć godną asystę. Buduje się podjum dla orkiestry, iluminacje kościoła i montuje się sztuczne ognie, które zakończą Wielką Fiestę. A zwykłe fiesty, czyli święta parafialne, odpustowe towarzyszą wiernym przez cały rok.